De Franse actrice Anouk Aimée mag vandaag 90 kaarsjes uitblazen
Tag: Parijs
40 jaar geleden, Amanda Lear comeback met verf en penseel (Joepie 7 maart 1982)
Amanda Lear begon in de jaren 60 als mannequin. Ze werkte onder anderen samen met Paco Rabanne.
Eind jaren zestig werkte ze als danseres in de Crazy Horse saloon in Parijs. Fotograaf Brian Duffy kwam daar met haar in contact via Monty Landis en fotografeerde haar voor Nova magazine met als onderwerp ‘How to undress in front of your husband’.
Later onthulde diezelfde Monty toen Duffy haar als sexy vrouw had gefotografeerd dat zij transgender was. Iets wat zij zelf altijd is blijven ontkennen.
In dezelfde periode leerde ze de Spaanse surrealistische schilder Salvador Dalí kennen.
Het zou de excentrieke kunstenaar Salvador Dali, met wie Lear meer dan vijftien jaar “een spiritueel huwelijk” had, zijn geweest die de twijfels rond Lears geslacht aanwakkerde als marketingstrategie.
Die twijfels doken al op in de jaren 60, toen Lear bezig was een modellencarrière uit te bouwen. Lear zou toen geen onbekende geweest zijn in het drag-queencircuit.
Lear zelf voedde de controverse door de ene keer te beweren dat het “een zot idee van een journalist” was, dan weer dat “het een publiciteitsstunt van Dali” was of dat “David Bowie ( ze had een affaire met Bowie en het was ook hij die haar aanstuurde om zangeres te worden) het gerucht gestart had”: “Het maakt me mysterieus en aantrekkelijk.
Er is niets wat de muziekwereld liever heeft dan een freak buiten categorie.
Mijn succes bij homo’s is helemaal te danken aan de buitengewone legendes die over mij bestaan.” En dan was er het nummer “I’m a Mistery”, waarbij “Mystery” verkeerd geschreven werd, met verwijzing naar “Mister”.
Door te poseren voor Playboy bewees ze eind jaren 70 dat ze in ieder geval geen travestiet was.
Maar de geruchten werden er niet door gestopt.
Zelfs recent bleef de controverse levend, toen in 2011 een Italiaanse krant uitpakte met een “geboorteakte” van Alain Tap, die geboren was in 1939 – veel vroeger dan altijd gedacht werd: Lear zou eind jaren 40 geboren zijn, maar die gegevens baadden altijd al in een sfeer van geheimzinnigheid – én een foto van een jonge Tap, met een gezicht dat sprekend geleek op dat van Lear.
“Net als alle mensen in de showbizz moet ik altijd acteren”, vertelde ze in 2009 tijdens een bezoek aan Brugge.
Het heeft haar muziekcarrière eind jaren 70 alvast geen kwaad gedaan.
Want Met behulp van de producer Anthony Monn ontpopte ze zich tot de blanke “queen of disco” en verwierf ze in 1978 wereldfaam met de hit “Follow me”.
Ook de volgende singles Queen of China-Town ( uitgebracht in 1977 maar door haar succes in 1978 terug uitgebracht), Enigma (Give a bit of mmmh to me), Gold, The sphinx en Fashion pack waren een groot succes.
In 1979 trouwde ze met de aristocraat Alain-Philippe Malagnac, de geliefde van de Franse schrijver Roger Peyrefitte. Bij een brand in hun huis in 2000 verloor hij het leven.
In 2001 maakte ze een comeback in de internationale muziekwereld met het in Frankrijk geproduceerde album “Heart”. Opvallende singles waren “Love boat” en “I just wanna dance again”.
Nadien volgden er verscheidene duetten (onder andere: “Beats of love” met Get Ready! uit België, “Martini disease” met Jet Lag uit Italië) en werden er enkele singles uitgebracht (onder andere: “Copacabana” en “Paris by night”).
In 2005 scoorden The Housekeepers een clubhit met Go down, een bewerking van Lears Queen of Chinatown.
In 2006 bracht Lear een cd uit met covers van onder anderen Shirley Bassey, Sarah Vaughan, Nina Simone, Dalida, Juliette Gréco, Hildegard Knef, Eartha Kitt: “With Love”.
Buiten het zingen heeft Amanda ook veel succes met haar schilderijen.
Haar eerste expo vond plaats in Rotterdam in de jaren 80. Volgens kenners is ze blijven groeien in haar werk.
In 2007 ontving ze in Frankrijk de titel “Chevalier dans l’ordre des arts et lettres”.
In 2016 bracht ze een album uit met als titel Let me entertain you en met de singles The best is yet to come en Catwalk.
Haar laatste album is van verleden jaar en kreeg als titel Tuberose. Voor mij één van haar beste albums. Een aanrader, helaas niet meer te koop, gelukkig wel in mijn bezit. Maar gelukkig ook te beluisteren op Spotify.(Diverse bronnen, Wikipedia, Joepie en Oor)
Vandaag 45 jaar geleden, officiële opening van het Centre Georges Pompidou in Parijs
60 jaar geleden, te gast bij de Frans toneelschrijver Eugène Ionesco (geboren in Roemenië) in zijn appartement in Parijs (De Post 20 augustus 1961)
60 jaar geleden, te gast op de tentoonstelling van de Frans kunstenaar Marc Chagall in Parijs. (De Post 13 augustus 1961)
70 jaar geleden, alle Parijse roem is niet vrouwelijk, een man, die de stad eer aan doet is Maurice Chevalier (De Post 19 augustus 1951)
60 jaar geleden, Brigitte Bardot aan het verhuizen naar haar appartement op de Boulevard Saint-Germain in Parijs.
Ze kocht het appartement van gravin Eliane Marie de Diesbach de Belleroche.
40 jaar geleden, Pierre Cardin koopt het restaurant Maxim’s in Parijs
Vandaag 60 jaar geleden, president John F. Kennedy en Jacqueline Kennedy op staatsbezoek aan Frankrijk
Vandaag 60 jaar geleden, Koning Boudewijn en Koningin Fabiola te gast in Frankrijk voor een vierdaags staatsbezoek.
Gent verloor vandaag een monument in de travestietenwereld. R.I.P Carmen Speeckaert (75 jaar)
60 jaar geleden, Nancy Kwan te gast in Parijs om de film The World of Suzie Wong te promoten.
De film is genomineerd voor twee Golden Globe Awards en twee Laurel Awards.
Robert Lomax wil zijn leven een andere draai geven.
Hij verhuist voor een jaar naar Hongkong om daar als kunstschilder te kunnen leven.
Aangekomen in Hongkong neemt hij de veerboot en op de boot ontmoet hij Suzie Wong.
Zij wijst hem een hotel waar hij goedkoop een kamer kan huren.
Het blijkt een behoorlijk aftands hotel en hij komt er al snel achter dat het hotel vooral voor prostitutie wordt gebruikt.
Ook Suzie werkt er als prostituee.
Hij wekt de nieuwsgierigheid van de dames doordat hij als enige van de gasten nooit interesse toont voor hun diensten.
Na verloop van tijd huurt hij Suzie om model te staan voor een van zijn schilderijen.
De twee worden verliefd maar aangezien ze beiden geld nodig hebben, moet hij accepteren dat zij toch doorgaat met haar werk.(Diverse bronnen, Wikipedia en De Post 16 april 1961)
60 jaar geleden, dubbel debuut op het Parijse toneel van Romy Schneider en Alain Delon (De Post 9 april 1961)
Vandaag 132 jaar geleden, de Eiffeltoren officieel ingehuldigd.
De Eiffeltoren werd gebouwd als een attractie op de wereldtentoonstelling van 1889, een tentoonstelling die gehouden werd op de honderdste verjaardag van de Franse Revolutie in 1789.
De toren stond symbool voor de Franse technologische vooruitgang
De bouw van de ijzeren constructie werd met veel protest onthaald.
Het werd in die tijd aanzien als een monsterlijk gevaarte dat niet paste bij de architectuur van Parijs.
Ondanks alle protesten van de inwoners van Parijs en vele critici werd de toren tijdig voor de opening van de tentoonstelling afgewerkt.
Het was oorspronkelijke de bedoeling dat de Eiffeltoren na het einde van de wereldtentoonstelling zou afgebroken worden maar de opkomst van de radio bracht redding: doordat de toren boven de stad uitstak was het een uitstekende zendmast en zodoende werd besloten om de toren toch niet af te breken.
De ontwerpers architecten-ingenieurs die de Eiffeltoren ontwierpen zijn Maurice Koechlin en Emile Nougier die het ontwerp in 1884 lieten zien aan Eiffel die het ontwerp maar niets vond.
Koechlin en Nougier waren werknemers van de firma Eiffel.
Zij zullen het concept en het idee van de toren patenteren op hun eigen naam (met goedkeuring van Gustave Eiffel, hun grote baas).
Bij de vraag van de Franse Regering voor een opvallend bouwwerk voor de wereldtentoonstelling zal Eiffel dit idee terug opnemen, zal hij het patent terugkopen van de twee ingenieurs en de toren bouwen.
De twee werden aangesteld als werfopzichters van de Eiffeltoren. Maurice Koechlin was eerder al verantwoordelijk voor de metaalconstructie binnenin het vrijheidsbeeld.
Gustave Eiffel, was indertijd gekend van zijn revolutionaire technieken gebruikt bij het bouwen van bruggen zoals het viaduct van Garabit, gebouwd in 1884.
Deze technieken zouden de basis vormen bij de constructie van de Eiffeltoren.
Gustave Eiffel is ook bekend vanwege zijn constructie van het ijzeren geraamte van het Vrijheidsbeeld in New York.
Het duurde meer dan twee jaar vooraleer de toren afgewerkt was.
Elk van de ongeveer 12.000 ijzeren stukken werden afzonderlijk ontworpen om ze precies de juiste vorm te geven.
De stukken werden op voorhand geconstrueerd en ter plekke in elkaar gezet met behulp van zo’n 7 miljoen spijkers.
Afhankelijk van de omgevingstemperatuur kan de toren 15 cm in hoogte veranderen door het uitzetten of krimpen van het metaal
Toen de Eiffeltoren op 31 maart 1889 officieel ingehuldigd werd was het hoogste bouwwerk ter wereld.
Het zou deze titel behouden tot de Chrysler Building in 1930 voltooid werd in New York.
Op 6 mei werd de Eiffeltoren officieel geopend.
Dit door de prins van Wales, Koning Edward VII van Engeland. (diverse bronnen, Ludovik Manivelle Dornez en Wikipedia)
60 jaar geleden, de Gentse kunstenaar Oscar Bonnevalle met zijn tentoonstelling Ballet op een palet in de galerij Bernheim in Parijs
Oscar Bonnevalle werd geboren op 16 februari 1920 in Gent, hij was de zoon van de fabrieksarbeider Hector Bonnevalle en de huishoudster Eliza Monsart.
Zijn vader sterft als Oscar nog zeer jong is en zijn moeder neemt de zorg voor hem op zich. Ze ontdekt al vroeg zijn talent en stimuleert hem om dit te ontwikkelen, wat niet evident was voor het milieu waarin ze leefde.
Vanaf 1933 volgt hij de lessen aan de Academie in Gent bij Jos Verdegem en Oscar Coddron en aan de school Arts et Métiers in Gent bij Herman Verbaere.
Op zijn zeventien stelt hij voor het eerst tentoon en behaald een eerste prijs schilderkunst en de gouden medailles voor schilderkunst en tekenen naar levend model.
Als de Tweede Wereldoorlog uitbreekt, vlucht hij naar de Auvergne in Frankrijk, maar heimwee doet hem terugkeren en hij debuteert als theaterdecorateur en kostuumontwerper.
Om aan de opeising voor werk in Duitsland te ontsnappen gaat hij in 1942 in dienst bij de Tussengemeentelijke Maatschappij voor Waterbedeling van Vlaanderen in Gent, waar hij uiteindelijk dertig jaar zal blijven werken.
Oscar wordt onder de wapens geroepen in 1945 en vervult zijn dienstplicht in Engeland.
Tijdens zijn diensttijd schildert hij kantines maar ook aquarellen en onder het pseudoniem Bonny publiceert hij karikaturen, wat hij jaren zal blijven doen voor het dagblad Vooruit.
Hij treedt in het huwelijk met Marie-Louise Guyssens in 1949.
In die periode reist hij frequent naar het buitenland om zijn kunst te vervolmaken en in 1953 heeft hij een eerste buitenlandse tentoonstelling in Parijs samen met Frans Masereel
Oscar Bonnevalle was ook zeer actief in het ontwerpen van postzegels.
Hij kwam voor het eerst in contact met de filatelie in 1962 en het bleef vanaf dan een van zijn grote passies.
In 1962 vroeg men hem een postzegel te ontwerpen voor de voor de 350ste verjaardag van de Gentse Schermersgilde Sint Michiels. Zin zegels zijn een groot succes en dat is het begin van een uitzonderlijke carrière op dat domein.
Voor de Belgische post ontwerpt hij meer dan 155 zegels en voor het buitenland een veelvoud daarvan, vooral voor Afrika.
In 1967 ontvangt hij in Lissabon de prijs van de Europese Postunie voor zijn Europazegels.
Op 30 maart 1996 wordt er een postzegel gewijd aan Oscar Bonnevalle uitgegeven ter herinnering aan hem.
De zegel is een ontwerp van P.P.G. De Schutter, met op de achtergrond het schilderij Gelatenheid van Bonnevalle uit 1981.
Het werk toont de vervuilende moderne tijd die ongenadig oprukt naar een vervlogen Bonnevalle landschap.
