Tag: Patricia Paay

45 jaar geleden, reclame voor ondergoed van het merk Bon Giorno

Bon Giorno is een Nederlands merk van ondergoed dat al meer dan vijftig jaar een bekende naam is op de markt.

Oorspronkelijk was het merk eigendom van Willink Tricotage, maar aan het eind van de jaren zestig kwam het in handen van Hollandia Tricot uit Veenendaal.

Onder deze eigenaar groeide de bekendheid enorm, mede dankzij actieve en opvallende reclamecampagnes.

In de beginjaren stonden verschillende bekende Nederlanders, waaronder Patricia Paay, Champagne, Jerney Kaagman en Herman Brood, model voor het merk.

Gisteren nog vandaag

Dit zorgde ervoor dat de naam stevig verankerd raakte bij het grote publiek.

Na een faillissement van Hollandia Tricot ontstond er een doorstart via een personnel buyout onder de naam Holland Trend.

In 1988 werd het bedrijf overgenomen door Timpa en bereikte het merk zelfs de top drie van de Nederlandse ondergoedmarkt.

Toen dit succes na enige tijd begon terug te lopen, kwam de naam in handen van het in Hongkong gevestigde American Phil Textiles, dat via een Europese dochteronderneming de productie, kwaliteit en styling weer in eigen beheer wilde sturen.

Gisteren nog vandaag

Uiteindelijk werd het ondergebracht bij Semper Paratus in Tholen.

Vandaag de dag staat Bon Giorno nog steeds bekend om comfortabel ondergoed dat als een tweede huid zit.

Naast de traditionele katoenen slips en boxers, zoals de bantam en de tanga, biedt het merk inmiddels ook moderne collecties van bamboe aan.

Omdat de naamsbekendheid in Nederland al decennia groot is, zijn opvallende reclamecampagnes tegenwoordig minder noodzakelijk en bedient het merk vooral een trouwe klantenkring via grote ketens en diverse gespecialiseerde webshops.

Gisteren nog vandaag

Deze week, precies 60 jaar geleden, maakte Dave Berry zijn entree in de Nederlandse Top 40 met ‘This Strange Effect’.

Deze wereldhit, een creatie van Ray Davies (The Kinks), groeide in 1965 al snel uit tot een nummer één-hit in zowel Nederland als Vlaanderen.

Ook de B-kant, ‘Now’ van de hand van Douglas Hodson, kreeg later een tweede leven toen Patricia Paay er in 1976 een succesvolle discoversie van uitbracht.

Het nummer groeide zowel in Nederland als in Vlaanderen uit tot een nummer één-hit en vestigde de naam van de zanger, die eigenlijk David Holgate Grundy heet, voorgoed in de Lage Landen.

Zijn grote Europese doorbraak was kort daarvoor al ingezet na een bekroond optreden op het songfestival van Knokke of beter gekend als de Knokke Cup.

In 1965 won trouwens Nederland de Knokke Cup, met het team bestaande uit Greetje Kauffeld, Liesbeth List, Connie van Bergen, Suzie en Jan Arntz.

Hoewel ‘This Strange Effect’ zijn lijflied blijft, was het niet zijn enige succes.

Eerder al had hij in het Verenigd Koninkrijk een hit met ‘The Crying Game’ en ook nummers als ‘Mama’, ‘I’m Gonna Take You There’ en ‘Can I Get It From You’ vonden hun weg naar de hitlijsten.

De populariteit van de voormalige elektrolasser was in die tijd zo gigantisch dat hij zich tijdens een tournee met een circus in Nederland in een leeuwenkooi moest verstoppen voor zijn uitzinnige fans.

Later in zijn carrière keerde Berry terug naar zijn muzikale roots, de rhythm-and-blues, wat resulteerde in het door critici geprezen album “Memphis… in the Meantime” uit 2003.

Dave Berry, geboren op 6 februari 1941 en dus 84 jaar oud en die inspiratie was voor latere bands als de Sex Pistols, is getrouwd met Marthy, afkomstig uit Amsterdam.

Zo blijft Dave Berry, de man met de mysterieuze podiumact, onlosmakelijk verbonden met Nederland en België.

45 jaar geleden, Patricia Paay met haar nummer Malibu.

Patricia Paay schreef Malibu en ook het nummer The touch die te horen was op B-kant samen met John Volita, een pseudoniem van John van Katwijk. Beide nummers waren ook terug te vinden op haar album Malibu touch.

De arrangementen en de productie waren in handen van Gerard Stellaard.

Het nummer was in Vlaanderen goed voor een twintigste plaats en in Nederland bereikte het nummer de veertiende plaats in de Top 40.

Het nummer bereikte de 14e plaats in de Nederlandse Top 40.

40 jaar geleden, Patricia Paay begint weer opnieuw.

Het nummer Solitaire is geschreven door Neil Sedaka en de tekst is van Phil Cody, en werd voor het eerst uitgebracht door Sedaka zelf in 1972.

Patricia Paay nam haar versie op met de producer Jaap Eggermont, die ook verantwoordelijk was voor het succesvolle Stars On 45 project.

Het arrangement van het nummer was van Hans Hollestelle die we kennen van de groepen The Torero’s, Ekseption, Rainbow Train en Sandy Coast.

De single was in Vlaanderen goed voor een vijfde plaats in de Brt Top 30. In Nederland deed het nummer minder en bereikte daar, maar de zestiende plaats in de Top 40.

Solitaire is ook terug te vinden op haar album Dreamworld, dat in 1983 verscheen.

Op dit album staat ook de cover van het nummer Liefde een nummer geschreven door Will Tura en Johan Verminnen. De versie van Will Tura is een duet met de Vlaamse zangeres Mary Helena.

De Engelse vertaling met als titel Love Is (A Stranger) is geschreven door Patricia zelf en dit samen met John Van Katwijk.

45 jaar geleden, Patricia Paay viel in de armen van Joey Fresco

Het nummer is een cover van Kelly Marie en is geschreven door David Howman, Roberto Danova en Gavin Dare.

Zowel in Vlaanderen als in Nederland bereikte haar versie de tweede plaats in de hitparade

De productie was in handen van Jaap Eggermont.

Kelly Marie bereikte een paar maanden eerder de achtste plaats in Vlaanderen. In Nederland kwam ze niet verder dan de tipparade.

Toen zij 19 was trouwde Paay met Gerard Visser.

Vanaf 1977 had ze een relatie met Joey Fresco, een modekoning uit Rotterdam, met wie ze in 1978 trouwde en tien jaar later weer scheidde.

Paay was van 1988 tot 2009 getrouwd met Adam Curry met wie zij een dochter kreeg; Christina.

In november 2016 trouwde Paay voor de vierde keer, met Robert Hinfelaar.

In februari 2017 werden er een tweetal seksueel getinte privévideo’s gelekt, waarin Paay zelf te zien is, en verspreid via internet en whatsapp.

Paay liet weten dat het openbaar maken van deze video’s tegen haar wil in was gebeurd en onderdeel zou zijn van een poging tot chantage.

Ze deed aangifte van zowel het dreigen met het verspreiden van de bewuste video’s, als wel het daadwerkelijk naar buiten brengen ervan.

Op 25 juli 2018 deed de rechter uitspraak dat het embedden van de video’s door de website GeenStijl onrechtmatig was, en kende een schadevergoeding van 30.000 euro toe.

De eis was 250.000 euro aan immateriële schade en 200.000 euro aan materiële.

In twee jaar tijd spande ze een aantal civiele rechtszaken aan, die ze vrijwel allemaal won.

Ook zijn twee mannen die de beelden hadden verspreid, in 2020 strafrechtelijk veroordeeld voor belediging en auteursrechtinbreuk.

Ze kregen respectievelijk een voorwaardelijke celstraf van een maand en een voorwaardelijke taakstraf van vijftig uur.(Diverse bronnen, Wikipedia en Muziek Expres augustus 1977)

45 jaar geleden, Patricia Paay viel in de armen van Joey Fresco