Tag: Queen

55 jaar geleden, te gast bij de Engelse modeontwerper en textielontwerper Zandra Rhodes

De Britse mode- en textielontwerpster Zandra Rhodes staat wereldwijd bekend om haar uitgesproken, theatrale stijl en haar liefde voor felle kleuren.

Geboren op 19 september 1940 in Chatham, Kent, groeide ze op in een omgeving waarin mode een vanzelfsprekend onderdeel van het dagelijks leven was.

Haar moeder werkte als passter in een modehuis in Parijs en gaf later les aan het Medway College of Art, waar Rhodes zelf haar eerste artistieke stappen zette.

Vervolgens studeerde ze textielontwerp aan het prestigieuze Royal College of Art in Londen, waar ze in 1964 afstudeerde.

Haar opleiding in de mode legde de basis voor haar creaties van textielprints.

Haar vroege ontwerpen werden door traditionele Britse fabrikanten vaak als te bont en gedurfd bestempeld, waardoor ze besloot haar eigen stoffen te bedrukken en kledingstukken te ontwerpen waarin het textielpatroon zelf de vorm van de jurk bepaalde.

In 1969 lanceerde ze haar eerste eigen collectie, die meteen opgemerkt werd door het toonaangevende Amerikaanse modetijdschrift Vogue.

Haar vloeiende jurken van chiffon en zijde, versierd met golvende prints en handgeschilderde motieven, veroverden al snel zowel Londen als New York.

Binnen haar carrière creëerde Rhodes veelvuldig handgemaakte avondkleding met behulp van haar unieke vrouwelijke textiel.

Elk kledingstuk dat wordt gemaakt, bevat veel elementen die als vrouwelijk worden aangeduid.

Wanneer ze haar kledingstukken creëert, gaat er altijd veel aandacht naar de constructie, waarbij simplistische vormen helpen de basis van haar silhouetten te vormen.

In 1977 had zij een grote invloed op de gevestigde orde met een baanbrekende lijn die ze Conceptual Chic noemde.

Geïnspireerd door de opkomende punkbeweging creëerde ze jurken met gaten, gescheurde zomen en met juwelen bezette veiligheidsspelden, tien jaar vóór Versace, om zo een soort borduurwerk te vormen.

Deze details werden gemengd met felle neonkleuren en losjes getekende figuren die gezeefdrukt werden op zijdejersey of op de destijds nieuw ontwikkelde Ultra suède-stof.

Deze gewaagde samensmelting van punk en haute couture leverde haar in de media de bijnaam The Princess of Punk op.

Haar excentrieke beeldtaal trok een indrukwekkende kring van beroemde bewonderaars aan.

Ze ontwierp legendarische kleding voor onder meer Diana, prinses van Wales, en Freddie Mercury en Brian May van Queen.

Daarnaast kleedde ze stijliconen zoals Marc Bolan, Bianca Jagger en later ook moderne sterren als Debbie Harry.

Haar bekendheid reikte zelfs tot de televisiewereld: tijdens het tweede seizoen van de populaire BBC-show Absolutely Fabulous verscheen ze als zichzelf in een aflevering.

Naast kleding breidde Rhodes haar creatieve terrein uit naar theater- en operakostuums, onder meer voor producties van The Magic Flute en Aida.

In 2003 richtte ze in Bermondsey, Londen, het Fashion and Textile Museum op om hedendaagse mode en textielkunst te tonen en te bewaren.

Haar verdiensten voor de kunst- en modewereld werden breed erkend; zo ontving ze in 2007 een eredoctoraat van Heriot-Watt University.

Ook op het vlak van toegankelijk design liet ze zich gelden, zoals in 2021 toen ze in samenwerking met IKEA een nieuwe variant op de bekende blauwe Frakta-tas uitbracht onder de naam Karismatisk.

Met haar onmiskenbare felroze boblijn, kleurrijke oogmake-up en compromisloze vrolijkheid blijft Zandra Rhodes een van de meest herkenbare en invloedrijke vernieuwers in de Britse modegeschiedenis.

De inmiddels 86-jarige Zandra Rhodes is nog altijd buitengewoon actief en reist de wereld rond voor lezingen, interviews en live-gesprekken over haar decennialange loopbaan.

Samen met een jong team blijft ze onverminderd nieuwe ideeën ontwikkelen om de wereld te verrijken met haar kenmerkende kleurrijke, handgetekende patronen.

Ze gaat geregeld frisse mode- en textielsamenwerkingen aan, zoals recent met het modemerk Oceanus.

Daarnaast zet ze zich intensief in voor de nieuwe generatie ontwerpers.

Zo reikt ze jaarlijks haar eigen Zandra Rhodes Fashion Printed Textiles Award uit tijdens de Graduate Fashion Week en is ze aangesteld als jurylid voor de prestigieuze Dezeen Awards 2026.

Dit jaarlijkse prijzenprogramma, georganiseerd door het toonaangevende designmagazine Dezeen, bekroont de allerbeste internationale projecten op het gebied van architectuur, interieur en design en zet uitblinkende studio’s en individuele ontwerpers in de schijnwerpers.

Tegelijkertijd wijdt Rhodes veel tijd aan haar eigen stichting.

Daarmee digitaliseert ze haar omvangrijke archief van meer dan 6.000 unieke kledingstukken en textielprints om deze onder te brengen bij musea wereldwijd en zo haar mode nalatenschap duurzaam veilig te stellen.

Haar werk blijft ook volop te bewonderen voor het publiek: op 26 september 2026 opent de gloednieuwe tentoonstelling Zandra Rhodes Archive Unfolded in het De Montfort University Museum, in samenwerking met de Leicester Gallery en Trinity House in Leicester.

Ontdek de spannende uitslag van de allereerste Joepie-superpoppoll uit 1976!

In de eerste superpoll van 1976 van het tijdschrift Joepie brachten 4.736 lezers hun stem uit om hun favoriete artiesten en platen van dat moment te kiezen.

In de categorie voor beste zanger wist Willy Sommers de eerste plaats te veroveren met 21 procent van de stemmen, gevolgd door Will Tura met 17 procent en Joe Harris met 15 procent.

Verderop in de lijst staan namen als Jimmy Frey, Johan Verminnen en Wim De Craene. Urbanus Van Anus sluit de top negen af met 2 procent.

Bij de zangeressen voert Marva de lijst aan met 22 procent. De top drie wordt hier aangevuld door Cindy met 19 procent en Ann Christy met 17 procent.

Andere populaire zangeressen in de lijst zijn onder meer Truus, Mieke en Ingriani.

Onder de diverse artiesten die de tiende plaats delen, worden namen genoemd zoals Micha Marah en Sofie.

In de categorie voor groepen komt Octopus als winnaar uit de bus met 22 procent van de stemmen.

Dream Express volgt op de tweede plek met 17 procent en De Strangers maken de top drie compleet met 16 procent.

Ook groepen als The Garnets, Two Man Sound en Trinity waren geliefd bij het publiek.

Wat de singles betreft, was ‘Voor hem, voor haar, voor mij’ van Will Tura het meest populair met 16,5 procent.

Dream Express staat tweede met het nummer ‘Dream Express’ en Willy Sommers bezet de derde plaats met ‘Ben je vanavond ook alleen’.

Andere opvallende nummers in deze lijst zijn ‘Rode rozen in de sneeuw’ van Marva en ‘Tim’ van Wim De Craene.

Ten slotte bij de elpees staat de verzamelplaat Joepie’s Flying Toppers op de eerste plaats met 21 procent.

Willy Sommers volgt met het album Alleen op de tweede plek met 17,5 procent en Dream Express staat op drie met Dreaming.

Het jubileumalbum 20 jaar Strangers en het album ‘In De Weide’ van Urbanus wisten beide ook een aanzienlijk deel van de stemmen te behalen.

Luk Appermont voert de lijst van televisiepresentatoren aan met 24 procent van de stemmen, op de voet gevolgd door Mike Verdrengh en Zaki.

Bij de radioprogramma’s is de BRT Top 30 de duidelijke favoriet, terwijl Jo met de Banjo de populairste radio-dj wordt genoemd.

Op televisiegebied is het programma Slalom de grote winnaar, net voor Rad der Fortuin en Muzieksien.

In de muziekcategorieën zien we een sterke nationale en internationale mix. Wim De Craene wordt door de lezers gezien als de belangrijkste showbelofte.

Bij de zangeressen staat Tina Charles op de eerste plaats met 25 procent, terwijl de Britse zanger Dave de lijst van buitenlandse zangers aanvoert, gevolgd door Elvis Presley en Rod Stewart.

De populaire groep Mud domineert de categorie groepen met 31 procent, waarbij zij Queen en de Rubettes achter zich laten.

De hitlijsten weerspiegelen de opkomst van klassiekers die we vandaag de dag nog steeds kennen.

Bohemian Rhapsody van Queen wordt verkozen tot de beste single, en hun album A Night at the Opera voert de lijst van beste elpees aan.

Andere hooggeklasseerde singles uit die periode zijn ‘Love Hurts’ van Nazareth en ‘Paloma Blanca’ van de George Baker Selection.

Het overzicht toont aan dat zowel de Vlaamse kleinkunst als de internationale glamrock en pop in 1976 een prominente plek innamen in de harten van het publiek.

In de categorie voor beste tv-programma eindigt Toppop op de eerste plaats met 22 procent van de stemmen, gevolgd door André van Duin en Top of the Pops.

Bij de presentatoren voert Ad Visser de lijst aan, terwijl Stan Haag wordt verkozen tot de favoriete radio-dj boven Joost de Draayer en Peter van Dam.

De lezers van het blad hebben Mi Amigo uitgeroepen tot het beste radiostation met 32 procent van de stemmen, terwijl de Nederlandse NOS met een overweldigende 68 procent de ranglijst voor tv-stations domineert.

Op het gebied van muziek en showbizz wordt de Mi Amigo Top 50 beschouwd als de beste hitlijst.

De groep Nazareth wordt gezien als de grote showbelofte van het jaar, nipt gevolgd door Hello en Slik.

Opvallend is dat namen zoals Bruce Springsteen en Barry Manilow destijds ook al een plek in deze lijst wisten te veroveren.

Voor ontspanning op het scherm keken de jongeren het liefst naar De onzichtbare man, die als beste tv-feuilleton uit de bus kwam, voor de Hammond Brothers en De man van zes miljoen.

In de filmwereld blijven de grote iconen populair. Paul Newman wint de titel van beste filmacteur, met Terence Hill en Robert Redford als naaste achtervolgers.

Bij de actrices staat Linda Blair op nummer één, gevolgd door Angie Dickinson en Romy Schneider.

De sportwereld wordt in 1976 aangevoerd door Eddy Merckx, die met 21 procent verkozen is tot beste sportman boven Roger De Vlaeminck en Bjorn Borg.

Bij de vrouwelijke atleten gaat de hoogste eer naar Carine Verbauwen, die Diane De Leeuw en Sheila Young achter zich laat.

40 jaar geleden, Barbara Valentin van Busenwunder tot Vertrouweling van Freddie Mercury.

De periode die Freddie in de jaren tachtig in München doorbracht, met Barbara als een van zijn beste vrienden, was een tijd van intense feesten en persoonlijke vrijheid.

Nummers uit die tijd, met name van zijn soloalbum ‘Mr. Bad Guy’ (1985), weerspiegelen die levensstijl.

Het nummer ‘Living on My Own’ wordt vaak gezien als een perfecte beschrijving van zijn leven in München, een leven waar Barbara een centraal onderdeel van was.

De directste en zichtbare link tussen hen is haar verschijning in de videoclip van het Queen-nummer ‘It’s a Hard Life’ uit 1984.

Freddie zelf vatte hun speelse en uitbundige vriendschap samen in de credits van zijn soloalbum met de tekst: “Thank you for big tits and misconduct” (“Bedankt voor de grote tieten en het wangedrag”).

De Oostenrijkse actrice Barbara Valentin werd in 1940 in Wenen geboren als Uschi Ledersteger.

Als dochter van architect Hans Ledersteger en toneelspeelster Irmgard Alberti leek een artistieke loopbaan voor haar weggelegd.

In 1959 maakte ze haar debuut in de speelfilm ‘Ein Toter hing im Netz’.

In de jaren zestig groeide Valentin uit tot een bekende actrice, die door velen werd omschreven als ‘das Busenwunder’.

Haar opvallende borstomvang overschaduwde haar acteerprestaties zodanig dat ze vooral werd gevraagd voor seksfilms als ‘Schulmädchenrapport’ en ‘In Frankfurt sind die Nächte heiss’.

Een keerpunt in haar carrière kwam toen regisseur Rainer Werner Fassbinder haar potentieel zag en haar een kans gaf in serieuze karakterrollen.

Onder zijn leiding speelde ze in films als ‘Martha’, ‘Lili Marleen’ en ‘Welt am Draht’, waarmee ze liet zien meer te zijn dan haar imago.

Haar laatste speelfilm, ‘Die Hunde sind schuld’, verscheen in 2000.

Haar privéleven was minstens zo roerig en spraakmakend.

Valentin haalde ook de voorpagina’s van de Duitse boulevardpers met haar worsteling met verslavingen, waaronder een cocaïneverslaving.

De laatste jaren van haar leven werden getekend door ziekte. Na een hersenbloeding lag ze lange tijd in coma en was ze daarna aan een rolstoel gekluisterd.

Barbara Valentin overleed in 2002 op 61-jarige leeftijd in München.

Queen en hun hit Crazy Little Thing Called Love.

Freddie schreef het nummer in 5 minuten tijd op zijn gitaar, “…en ik kan totaal geen gitaar spelen …” zei hij hier achteraf over.

Hij schreef het als ode aan Elvis Presley.

Queen groeit daarna uit tot de grootste band van de planeet.

Concertzalen worden te klein waarna de groep steevast grote stadions uitverkoopt. In februari 1981 speelt Queen voor meer dan 500.000 fans op concerten in Argentinië en Brazilië.

Op één concert dagen 300.000 toeschouwers op, destijds een absoluut record. De platenverkoop wordt wereldwijd geschat op 300 miljoen verkochte stuks.

Na het succes van ‘The Works’ in 1984 wil Freddie eigen nummers uitbrengen.

Er ontstaan spanningen in de groep vanwege zijn soloambities die ei zo na leiden tot de split.

Hij werkt mee aan de remake van de filmklassieker ‘Metropolis’, met een soundtrack van Giorgio Moroder.

In het voorjaar van 1985 verschijnt zijn solodebuut ‘Mr. Bad Guy’. Het wordt echter een flop. Queen ligt dan op apegapen maar hun legendarische passage op Live Aid (meermaals verkozen tot beste pop- en rockconcert in Groot-Brittannië) geeft de band echter nieuwe zuurstof.

Ze schrijven in 1986 de soundtrack voor de film ‘Highlander’ en brengen met ‘A Kind Of Magic’ opnieuw een hitalbum uit. In de zomer van dat jaar gaat de Magic-tour van start.

Het zou de laatste tournee met Freddie Mercury worden. In 1987 krijgt Freddie de diagnose van aids.

Datzelfde jaar scoort hij een solohit met de Platters-cover ‘The Great Pretender’ en neemt met operazangeres Montserrat Caballé het album ‘Barcelona’ uit.

Dat wordt in 1992, het jaar van de Olympische Spelen in Barcelona, een grote postume hit. Daarna trekt hij met Queen terug de studio in voor de opnames van ‘The Miracle’.

‘Innuendo’ is in 1991 het laatste album dat tijdens Freddie’s leven wordt uitgebracht. Hij is dan al fel verzwakt, dit blijkt later in de videoclip voor ‘These Are The Days Of Our Lives’.

Tot één dag voor zijn dood zou hij de ziekte verborgen houden voor de buitenwereld.

De begrafenisplechtigheid vindt 3 dagen later al plaats.

Hij wordt in intieme kring gecremeerd, waarna Mary Austin zijn urne op een geheime plaats begraven heeft.(Denis Michiels)

Freddie Mercury, werd geboren in Oost-Afrika, en ging in Bombay naar school.

Freddie Mercury, werd geboren als Farrokh Bulsara, op 5 september 1946 in Zanzibar, een eiland voor de kust van Tanzania.

Zijn ouders, Bomi en Jer Bulsara, waren Parsi’s uit India die werkten voor de Britse koloniale regering.

Mercury had een jongere zus, Kashmira.

Hij groeide op in een welvarend gezin en kreeg een goede opleiding.

Hij leerde piano spelen op jonge leeftijd en ontwikkelde een interesse voor muziek.

Toen hij acht jaar oud was, werd hij naar een kostschool in India gestuurd, waar hij lid werd van een koor en een schoolband.

Gisteren nog vandaag, foto Freddie Mercury Muziek Expres december 1977

Hij begon ook zijn eigen liedjes te schrijven en nam de artiestennaam Freddie aan.

Hij keerde terug naar Zanzibar in 1963, maar moest al snel vluchten met zijn familie vanwege de revolutie die uitbrak in 1964.

Ze vestigden zich in Londen, waar Mercury zijn middelbare school afmaakte en zich inschreef voor een kunstopleiding.

In Londen raakte Mercury betrokken bij de lokale muziekscene en sloot zich aan bij verschillende bands.

In 1970 ontmoette hij gitarist Brian May en drummer Roger Taylor, die samen speelden in een band genaamd Smile.

Gisteren nog vandaag: Freddie Mercury van Queen, hoogmoed werd me bijna fataal (Joepie 15 december 1985)

Mercury overtuigde hen om hem als zanger aan te nemen en stelde voor om de naam van de band te veranderen in Queen.

Hij ontwierp ook het beroemde logo van de band, gebaseerd op de astrologische tekens van de leden.

Later voegde bassist John Deacon zich bij de groep.

Queen brak door in 1974 met het album Sheer Heart Attack, dat hits bevatte als Killer Queen en Now I’m Here. (Joepie 24 september 1978)