Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek
Louis De Pelsmaeker begon zijn carrière als sportverslaggever bij de BRT, waar hij onder andere de Olympische Spelen, de Tour de France en het WK voetbal versloeg.
Later maakte hij de overstap naar de commerciële zender VTM, waar hij verschillende programma’s presenteerde, zoals Telefacts en Royalty.
Hij is al geruime tijd met pensioen, maar nog steeds gepassioneerd bezig met sport.
Het nummer You’re The Greatest Lover was geschreven door Hans van Hemert en Piet Souer, die ook de producers waren van de meeste nummers van Luv.
Het nummer verscheen in 1978 op hun debuutalbum With Luv, dat een van de best verkochte albums van dat jaar was in Nederland.
Het nummer bereikte de eerste plaats in onder andere Nederland, Vlaanderen, Duitsland, Zwitserland en Zuid-Afrika.
De afdamming van de Krekerak en het Shoe voor de haven van Antwerpen is een grootschalig infrastructuurproject dat tot doel heeft de toegankelijkheid en de capaciteit van de haven te verbeteren.
Het project omvat de aanleg van een nieuwe sluis tussen de Schelde en het Kanaaldok, de afsluiting van de Krekerak en het Shoe met dammen, en de aanpassing van de vaarwegen in het Schelde-Rijnkanaal.
Het project zal naar verwachting in 2030 voltooid zijn en zal de haven van Antwerpen in staat stellen om grotere schepen te ontvangen en meer goederen te verwerken.
Gisteren nog vandaag
Wrap Tour Arms Around Me, met op de B-kant Take Good Care Of Your Children is afkomstig van het album Wrap Your Arms Around Me dat Agnetha Faltskog na het ophouden van Abba in 1983 met producer Mike Chapman opneemt.
Het album wordt een groot succes en verkoopt in het eerste jaar na de release meer dan 1,2 miljoen exemplaren.
De singles The Heat Is On en Wrap Your Arms Around Me zijn samen ook nog eens goed voor een verkoop van ruim een miljoen exemplaren.
In Amerika en Japan komt het eveneens van het album afkomstige Can’t Shake Loose op single uit.
De single wordt Faltskog’s eerste solo hit in de Amerikaanse Top 30.
Bij ons in Vlaanderen bereikt het nummer op 3 september 1983 de eerste plaats in de BRT Top 30.
Een maand later komt Bonnie St. Claire met een Nederlandse vertaling de BRT Top 30 binnen.
Een week later bereikt Sla je arm om me heen zijn piekpositie, namelijk de tiende plaats in onze hitparade.
Betreft de relatie met Torbjorn Brandler, kan ik bijna niets meer terugvinden. Dus het kan best niet meer zijn dan een roddel.
Wat we wel weten is dat Agnetha Faltskog in 1990 trouwde en dat in alle discretie met de chirurg Tomas Sonnenfeld.
Pas toen het koppel twee jaar later uit elkaar ging, raakte het nieuws bekend.
Na de onverwachte zelfmoord van haar moeder en het overlijden van haar vader een jaar later sloot ze zich steeds meer af van de buitenwereld en kreeg ze te maken met een depressie.
In de Zweedse media werd ze wel omschreven als ‘De tweede Greta Garbo’.
In 1996 schreef ze haar memoires, getiteld Som jag är (‘Zoals ik ben’), waarin ze evenwel nauwelijks nieuwe onthullingen deed.
Het boek werd negatief onthaald door pers en publiek.
In 1997 knoopte Fältskog een liefdesrelatie aan met de Nederlandse vorkheftruckchauffeur Gert van der Graaf die al sinds zijn kindertijd op haar verliefd was.
Toen ze na twee jaar de affaire verbrak, begon hij haar te stalken.
Hij kreeg van de Zweedse rechter een levenslang verbod om het land binnen te komen.
Na een drie jaar lange relatie met de steenrijke Zweedse high societyfiguur en zakenman Bertil Nordstrom leidt ze sinds 2008 opnieuw een teruggetrokken leven op haar landgoed in Ekerö nabij Stockholm.
Verleden maand bracht ze een nieuwe single uit met als titel Where Do We Go From Here?
Het nummer is geschreven door de Zweedse producer en componist Jörgen Elofsson, die ook de producer is van het nummer en Kamilla Bayrak.
Jörgen Elofsson kennen we natuurlijk van zijn samenwerking met artiesten als Céline Dion (That’s the Way It Is, Boyzone, Britney Spears (Sometimes en (You Drive Me) Crazy), Westlife (You Raise Me Up, If I Let You Go), Kelly Clarkson (A Moment Like This), Dr. Alban, Il Divo (duet met Celine Dion: I Believe In You), Jennifer Lopez, Dana International, Bryan Adams en Leona Lewis.
Hij schreef tot nu toe al meer dan 20 nummer 1-hits geschreven of meegeschreven.
Hij heeft ook meerdere prijzen gewonnen, waaronder een Grammy Award, een Ivor Novello Award en een ASCAP Pop Award.
Deze nieuwe single van Agnetha Fältskog is de voorbode van haar nieuwe album A+.
Het album zal niets anders zijn dan een herwerkte versie van het album uit 2013.
De afdamming van de Krekerak en het Shoe voor de haven van Antwerpen was een groot waterbouwkundig project dat in 1963 begon en in 1976 voltooid werd.
Het doel van het project was om de getijdenwerking op de Schelde te verminderen en zo de scheepvaart naar Antwerpen te vergemakkelijken.
Door de afdamming ontstonden twee grote zoetwaterbekkens, het Volkerak en het Zoommeer, die als buffer dienen voor de waterhuishouding in Zuidwest-Nederland.
Het project had ook grote gevolgen voor de natuur, de landbouw en de recreatie in het gebied.
Toen waren er nog 5000 tijgers in1973. Vandaag is er nog steeds een actie om geld te verzamelen voor het tijgerproject.
Het totale aantal tijgers in het wild in 2023 wordt geschat op nog slechts 3900.
Gisteren nog vandaag
Spandau begon als een new wave-groep, maar schakelde later over naar een meer soulvolle popstijl. ‘True’ was hun eerste internationale doorbraak in het voorjaar van 1983.
Het nummer bereikte de eerste plaats in het VK Singles Chart en de vierde plaats in de Billboard Hot 100.
‘Gold’ was de opvolger van ‘True’ en werd ook een grote hit in het najaar van 1983. Het nummer deed het vooral goed in België en Nederland, waar het de derde plaats haalde in de Ultratop en de Mega Chart.
In het Verenigd Koninkrijk moest het nummer echter genoegen nemen met de tweede plaats, achter ‘Give It Up’ van KC & The Sunshine Band.
‘Gold’ werd later door verschillende voetbalclubs, waaronder West Ham en Celtic Glasgow, gebruikt als clublied. Ze vervingen het woord “Gold” door “Carlton Cole”, een speler die voor beide clubs speelde. Tijdens de Olympische Spelen van 2012 in Londen werd het nummer ook vaak gespeeld bij elke Britse gouden medaille.
De meeste nummers van Spandau Ballet werden geschreven door gitarist Gary Kemp, die samen met zijn broer Martin de band oprichtte in 1979.
De broers Kemp begonnen hun carrière al in 1968, als kindacteurs.
Toen Spandau Ballet in 1990 minder populair werd, gingen ze weer acteren, tot onvrede van de andere bandleden.
Ze speelden samen in het misdaaddrama The Krays, waarvoor ze veel lof kregen. Gary Kemp had ook een rol in The Bodyguard, naast Whitney Houston en Kevin Costner, in 1992.
Tegenwoordig maakt Gary Kemp deel uit van Nick Mason’s Saucerful Of Secrets, een band die zich richt op het vroege werk van Pink Floyd, de legendarische band waarvan Nick Mason drummer was.
De band trad een paar jaar geleden nog op in de Antwerpse Stadsschouwburg. (Joepie 2 oktober 1983)
In 1963 werd Di Stéfano het slachtoffer van een ontvoering in Caracas, Venezuela, waar hij met Real Madrid een vriendschappelijke wedstrijd zou spelen.
Hij werd op (volgens sommige bronnen op 24 augustus) meegenomen door twee gewapende mannen die zich voordeden als politieagenten.
Ze eisten losgeld en politieke concessies van de Venezolaanse regering.
Di Stéfano werd twee dagen vastgehouden (sommige bronnen hebben het over 25 uur) in een afgelegen huis, maar bleef ongedeerd. Hij kreeg zelfs te eten en te drinken en mocht naar de radio luisteren.
De ontvoerders behoorden tot een linkse guerrillabeweging die zichzelf de Gewapende Revolutionaire Beweging (MRA) noemde.
Ze wilden met hun actie aandacht vragen voor de sociale ongelijkheid en de onderdrukking in Venezuela.
Ze hadden ook contact met Fidel Castro, de leider van Cuba, die hen steunde in hun strijd tegen het regime van president Rómulo Betancourt.
Castro zou zelfs hebben bemiddeld om Di Stéfano vrij te krijgen, volgens sommige bronnen.
Op 26 augustus werd Di Stéfano vrijgelaten in de buurt van de Spaanse ambassade.
Hij werd opgevangen door zijn ploeggenoten en kon al snel weer voetballen.
Hij speelde zelfs mee in de uitgestelde wedstrijd tegen São Paulo, die Real Madrid met 2-1 won.
Di Stéfano zei later dat hij geen wrok koesterde tegen zijn ontvoerders en dat hij begrip had voor hun idealen. Hij schonk ook een deel van zijn gage aan een Venezolaans weeshuis.
Alfredo Di Stéfano was een van de grootste voetballers aller tijden. Hij speelde als aanvaller en was vooral bekend om zijn successen met Real Madrid in de jaren 50 en 60.
Hij won vijf keer de Europacup I en scoorde in elke finale. Hij was ook vijf keer de topscorer van Spanje en werd twee keer verkozen tot Europees voetballer van het jaar.
Di Stéfano begon zijn carrière bij River Plate in Argentinië, waar hij in 1947 de Copa América won.
Hij speelde ook voor Huracán en Millonarios in Colombia, voordat hij in 1953 naar Real Madrid ging.
Hij nam de Spaanse nationaliteit aan en speelde 31 interlands voor Spanje, nadat hij eerder ook voor Argentinië en Colombia had gespeeld.
Di Stéfano maakte nooit zijn debuut op een WK, omdat Spanje zich niet kwalificeerde of zich terugtrok.
Na zijn voetbalcarrière werd hij trainer van onder andere Elche, Boca Juniors, Valencia, Sporting CP, Rayo Vallecano, Castellón, River Plate en Real Madrid.
Hij won als coach onder meer de Argentijnse titel met Boca Juniors en River Plate, de Spaanse titel en de Europacup II met Valencia en de Spaanse Supercup met Real Madrid.
Hij was ook een filmacteur en speelde in vier films: Con los mismos colores (1949), Saeta rubia (1956), La batalla del domingo (1963) en Once pares de botas (1968).
Di Stéfano overleed in 2014 op 88-jarige leeftijd in Madrid. Hij wordt beschouwd als een legende van het voetbal en een icoon van Real Madrid.
Peters (Lennie Peters) en Lee (Dianne Lee) werden bekend nadat ze de talentenjacht Opportunity Knocks hadden gewonnen in 1973.
Hun grootste hit was Welcome Home, een nummer dat oorspronkelijk in het Frans was geschreven door Jean Alphonse Dupre en Stanislas Beldone en dit voor de Nederlandse zangeres Lenny Kuhr.
De vertaling naar het Engels gebeurde door de Britse komiek Bryan Blackburn.
Het nummer werd geproduceerd door Johnny Franz en bereikte de eerste plaats in het VK Singles Chart in juli 1973.
Het verkocht meer dan 800.000 exemplaren in het VK.
In Vlaanderen en Nederland bereikte hun single niet de hitparade.
Het nummer verscheen ook op hun debuutalbum We Can Make It, dat in 1973 werd uitgebracht door Philips Records.
In Vlaanderen en Nederland kennen we het duo van hun cover van het nummer The Song From Moulin Rouge.
Een nummer dat ze opnamen in Nederland in 1977 en dit samen met het orkest van Harry van Hoof en de productie was toen in handen van Will Hoebee.
De single bereikte in Vlaanderen niet de hitparade, in Nederland was het nummer goed voor een drieëntwintigste plaats in de Top 40.
Het kaasbedrijf La Vache qui rit werd in 1921 opgericht door Léon Bel, een Franse ondernemer die een passie had voor kaas.
Hij bedacht een recept voor een smeerbare kaas die gemaakt werd van verschillende soorten kaas die overbleven in de fabriek.
Hij noemde zijn product La Vache qui rit, naar een humoristische tekening van een lachende koe die hij had gezien op een vrachtwagen tijdens de Eerste Wereldoorlog.
Het logo van de koe met de rode oorringen en de driehoekige verpakking werden al snel iconisch en herkenbaar over de hele wereld.
La Vache qui rit groeide uit tot een succesvol internationaal merk dat in meer dan 120 landen wordt verkocht.
Toen gisteren nog vandaag was 