Auteur: Patrick De Graeve

Patrick De Graeve is een gepassioneerde blogger die schrijft over zijn ervaringen en inzichten in de wereld van de popmuziek en geschiedenis. Hij is de oprichter en beheerder van de Facebookgroepen Gisteren nog vandaag en Weetjes over Popmuziek, waar hij regelmatig interessante feiten, anekdotes en trivia deelt met andere muziekliefhebbers. Patrick is ook een fervent verzamelaar van tijdschriften, vooral van het populaire Belgische blad Joepie. Hij heeft een volledige collectie vanaf september 1973 tot en met eind december 1989, die hij zorgvuldig bewaart en koestert. Patrick's blog, Gisteren nog vandaag, is een bron van inspiratie en nostalgie voor iedereen die meer wil weten over de geschiedenis van Vlaanderen en dat via oude tijdschriften, foto's, tv-reeksen, films en reclame.

Will Tura mag vandaag 85 kaarsjes uitblazen.

Een van zijn grootste successen, “Viva el amor,” behaalde destijds de eerste plaats in de Top 30 en hield die positie drie weken lang vast.

Het nummer werd gecomponeerd door Leo Caerts, de orkestleider van Will Tura, terwijl de tekst geschreven werd door Nelly Byl.

De productie was in handen van Jean Kluger. Op de B-kant van de single stond het nummer “Te Mooi Om Te Geloven”.

Beide liedjes zijn afkomstig van zijn album “Will Tura nr 6”.

Will Tura nam van “Viva el amor” ook een Engelse versie op die als single werd uitgebracht, compleet met een leuke promotievideo waarin zijn liefde voor mooie auto’s duidelijk naar voren komt.

Het is ook interessant om zijn eerste artiestenfoto te zien, genomen in 1956 toen hij nog maar 16 jaar oud was.

65 jaar geleden, reclame voor draagbare platenspelers op batterijen van het merk Teppaz (augustus 1960)

In de late jaren vijftig, waren de platenspelers van Teppaz een icoon voor de jeugd.

Modellen als de kleurrijke ‘Présence’ (1955-1957) en de ‘Transit’ (1959), de eerste speler op batterijen, waren een groot succes.

Dit succes bouwde voort op eerdere innovaties van het in 1928 opgerichte Franse bedrijf, zoals hun eerste platenspeler in 1942 en een model met drie snelheden in 1952.

Na het overlijden van de heer Teppaz in 1964 kende het bedrijf een langzame neergang, die in 1978 eindigde met de sluiting.60 jaar geleden, reclame voor draagbare platenspelers op batterijen van het merk Teppaz (augustus 1960)

115 jaar geleden, oude postkaarten van Heist-aan-Zee uit mijn eigen verzameling

Gisteren nog vandaag

Heist-aan-Zee, ook bekend als Heist of Heyst, is een badplaats en een deelgemeente van Knokke-Heist aan de Belgische kust.

Het was vroeger een zelfstandige gemeente tot de gemeentelijke fusie van 1971.

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Deze week, precies 60 jaar geleden, maakte Dave Berry zijn entree in de Nederlandse Top 40 met ‘This Strange Effect’.

Deze wereldhit, een creatie van Ray Davies (The Kinks), groeide in 1965 al snel uit tot een nummer één-hit in zowel Nederland als Vlaanderen.

Ook de B-kant, ‘Now’ van de hand van Douglas Hodson, kreeg later een tweede leven toen Patricia Paay er in 1976 een succesvolle discoversie van uitbracht.

Het nummer groeide zowel in Nederland als in Vlaanderen uit tot een nummer één-hit en vestigde de naam van de zanger, die eigenlijk David Holgate Grundy heet, voorgoed in de Lage Landen.

Zijn grote Europese doorbraak was kort daarvoor al ingezet na een bekroond optreden op het songfestival van Knokke of beter gekend als de Knokke Cup.

In 1965 won trouwens Nederland de Knokke Cup, met het team bestaande uit Greetje Kauffeld, Liesbeth List, Connie van Bergen, Suzie en Jan Arntz.

Hoewel ‘This Strange Effect’ zijn lijflied blijft, was het niet zijn enige succes.

Eerder al had hij in het Verenigd Koninkrijk een hit met ‘The Crying Game’ en ook nummers als ‘Mama’, ‘I’m Gonna Take You There’ en ‘Can I Get It From You’ vonden hun weg naar de hitlijsten.

De populariteit van de voormalige elektrolasser was in die tijd zo gigantisch dat hij zich tijdens een tournee met een circus in Nederland in een leeuwenkooi moest verstoppen voor zijn uitzinnige fans.

Later in zijn carrière keerde Berry terug naar zijn muzikale roots, de rhythm-and-blues, wat resulteerde in het door critici geprezen album “Memphis… in the Meantime” uit 2003.

Dave Berry, geboren op 6 februari 1941 en dus 84 jaar oud en die inspiratie was voor latere bands als de Sex Pistols, is getrouwd met Marthy, afkomstig uit Amsterdam.

Zo blijft Dave Berry, de man met de mysterieuze podiumact, onlosmakelijk verbonden met Nederland en België.

50 jaar geleden, Mi Amigo DJ Bert Wijfjes, men komt naar ons bekijken als dieren in de zoo, maar toch is dat een geweldige steun.

In de jaren zeventig was Bert Wijfjes, beter bekend als DJ Bert Bennett, een van de stemmen van de legendarische zeezender Radio Mi Amigo.

Vanaf een schip op de Noordzee bracht hij muziek naar Nederland en België. Hij begon er op 1 januari 1974, na een valse start doordat de mast van het zendschip was afgebroken.

Het keerpunt kwam op 1 september 1974, toen een nieuwe wet alle zeezenders illegaal maakte.

Terwijl grote namen als Radio Veronica en Radio Noordzee stopten, besloot Mi Amigo in het geheim door te gaan. “Aan het einde van de uitzending op 31 augustus werd er alleen gezegd: tot morgen,” aldus Wijfjes in een interview.

De operatie werd voortgezet vanuit verschillende verborgen studio’s in België, waar de autoriteiten minder streng optraden dan in Nederland.

De bevoorrading van het schip bleef een kat-en-muisspel. Officieel kwamen de spullen uit Spanje, maar in werkelijkheid brachten vissersboten vanuit Scheveningen stiekem voorraden tegen betaling.

Hoewel hij vooral vanaf land werkte, maakte Wijfjes de gevaren op zee wel mee.

Zo was hij aan boord van Radio Caroline tijdens de zware storm van 1973. Toch was er ook ruimte voor gezelligheid: “De jongens van Radio Noordzee kwamen op zaterdag regelmatig bij ons een biertje drinken.”

In 1976 stopte Wijfjes als DJ bij Mi Amigo, maar hij bleef op een slimme manier betrokken.

Om adverteerders te kunnen factureren, maakte hij programma’s voor de legale zender Radio Andorra, zodat de rekeningen via die weg gestuurd konden worden.

Daarna vervolgde hij zijn carrière aan land, onder meer bij de VARA en RTV Oost, waar hij tot zijn pensioen werkzaam bleef.

Vandaag, exact 140 jaar geleden, werd de Amerikaanse actrice Theda Bara geboren.

Voor mij heeft ze een speciale betekenis, aangezien haar portret te bewonderen is in de Hotsy Totsy in Gent.

Haar pad naar het sterrendom begon aan de universiteit van Cincinnati, waar ze voor het eerst in aanraking kwam met theater.

Gedreven door ambitie verhuisde Theodosia Burr Goodman in 1908 naar New York om een carrière op Broadway na te jagen.

Daar nam ze de artiestennaam Theda Bara aan. ‘Theda’ was een verkorting van Theodosia, en ‘Bara’ een afkorting van Baranger, de achternaam van haar grootvader.

Vanaf 1914 kwam haar carrière in een stroomversnelling toen ze films begon te maken voor producent William Fox, die op basis van haar succes de Fox Film Corporation oprichtte.

Om haar bekendheid te vergroten, werd Bara voorgesteld als een mysterieuze, exotische vrouw. Publiciteitsmedewerkers creëerden een fascinerend achtergrondverhaal: ze zou in Egypte geboren zijn als de dochter van een Italiaanse kunstenaar en een Franse actrice.

Haar naam, zo beweerde men, was een anagram van ‘Arab Death’.

Dit imago werd verder versterkt met verhalen over een jeugd in de Sahara.

Door haar rol in de film ‘A Fool There Was’ (1915) kreeg Theda Bara de bijnaam ‘the Vamp’, een term die synoniem werd met haar imago.

Ze groeide uit tot een van de eerste sekssymbolen van het witte doek.

In totaal maakte ze een veertigtal films voor Fox, maar ze raakte gefrustreerd door het feit dat ze telkens als ‘vamp’ werd getypecast.

Na haar vertrek bij de studio in 1919 en haar huwelijk in 1921 maakte ze nog maar twee films. Daarna trok ze zich definitief terug uit de filmwereld.

Tragisch genoeg is het merendeel van haar films verloren gegaan bij een brand in de archieven van Fox Studios in New Jersey in 1937.

Haar doorbraakfilm ‘A Fool There Was’ is gelukkig wel bewaard gebleven, net als enkele fragmenten van haar meest opzienbarende film, ‘Cleopatra’, die ons vandaag nog een glimp gunnen van haar unieke verschijning.

Vlaamse radiomaker Peter van Dam, geboren als Peter Nijdens, is de stem van Vtm

Peter van Dam was een radio-icoon wiens carrière leest als een avonturenroman. Zijn verhaal begon in 1972 op zee aan boord van de MV Mi Amigo, waar hij als dj Peter Brian te horen was voor zeezenders als Radio Caroline, Radio Atlantis en Radio Mi Amigo.

Zijn piratenbestaan werd in 1975 abrupt onderbroken toen de Belgische politie het zendschip binnenviel.

Van Dam werd opgepakt en zat zeven dagen in de cel, maar keerde direct daarna terug naar het schip om weer live programma’s te maken.

Eind jaren zeventig verliet hij de zeezenders en maakte hij de overstap naar de Nederlandse publieke omroep.

Op Hilversum 3 werkte hij voor grote zenders als de TROS, AVRO en KRO. Tegelijkertijd werd hij in Vlaanderen een bekende stem als voice-over voor de commerciële zender VTM.

De ondernemer in hem kwam boven in 1997, toen hij medeoprichter was van Radio Flandria.

Omdat kabelradio in België nog verboden was, werd er noodgedwongen uitgezonden vanuit Luxemburg. Het avontuur was echter van korte duur.

Later werkte hij voor diverse stations als NRJ, Radio 192 en Royaal FM.

Zijn bekendste programma, ‘Manneke Pop’, werd een rode draad door het laatste deel van zijn carrière.

Hij zond de show uit via verschillende kanalen, waaronder een eigen webstream.

In de zomermaanden presenteerde hij het programma zelfs vanuit zijn ‘Studio Zeezicht’ op het Griekse eiland Karpathos, waar hij ook het toeristenstation Karpathos FM oprichtte.

In 2016 was de cirkel rond toen hij terugkeerde bij Radio Mi Amigo International.

Peter van Dam overleed op 6 januari 2018 op 65-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker (Story 15 juli 1990)

Vlaamse zanger John Horton, te gast bij Peter Van Dam, bij Radio Amigo (Joepie 23 juli 1975)