Categorie: Lp Bespreking

Deze week, 25 jaar geleden, komt Britney Spears met haar Baby One More Time binnen in de Amerikaanse hitparade.

Het nummer is geschreven door producer Max Martin onder sterke muzikale invloed van nummers van ABBA.

Het was oorspronkelijk bedoeld voor de groep TLC, die het afwees.

Het nummer gaat over dat Britney er spijt van heeft dat ze haar vorige relatie beëindigde.

De videoclip heeft Spears zelf bedacht en het is opgenomen in Venice High School in Californië in de Verenigde Staten.

In het begin van de videoclip verveelt Britney zich en wacht ze tot de bel gaat. Als de bel eindelijk gaat, stapt ze het lokaal uit en begint spontaan te dansen met een aantal achtergrond danser(e)s(sen) in een Amerikaans schoolkostum op de gang.

Na een tijdje gaan ze ook op het plein dansen, Britney is daar onder andere ook te zien in een blauwe auto.

Vanaf 13 maart 1999 bereikte de single de eerste plaats en dit voor 8 weken lang.

Van het album Baby One More Time van Britney Spears zijn er op 22 Maart 1999 zoveel van verkocht dat het volgens de maatstaven van de RIAA (Recording Industry Association Of America) wordt onderscheiden met drie keer platina.

Het album komt op 30 januari 1999 binnen op de eerste plaats van de Billboard-albumlijst, en staat vervolgens zes weken achtereen op de eerste plaats.

Naast de titelsong staan op Baby One More Time de volgende nummers: (You Drive Me) Crazy, Sometimes, Soda Pop, Born To Make You Happy, From The Bottom Of My Broken Heart, I Will Be There, I Will Still Love You (een duet met Don Philip), Deep In My Heart, Thinkin’ About You, E-Mail My Heart en Beat Goes On.

Britnet Spears wordt op haar album bijgestaan door onder meer Mickie Bassie (vocals, keyboards en bas), Esbjorn Ohrwall en Dan Petty (gitaren), Eric Foster White (gitaar, keyboards en drums) en Andrew Fromm (achtergrondzang).

Het album is geproduceerd door Max Martin, Rami Yacoub, Denniz Pop en Eric Foster White.

De titelsong van het album, Baby One More Time, wordt genomineerd voor de Grammy Awards 2000 in de categorie Best Female Pop Vocal Performance.

De Grammy gaat echter naar Sarah McLachlan voor het nummer I Will Remember You van haar album Mirrorball (Diverse bronnen en Wikipedia)

Vanaf vandaag ligt het album Mamouna/Horoscope van Bryan Ferry in de platenwinkel.

Het dubbelalbum bevat een heruitgave van zijn album Mamouna uit 1994 en een onuitgebracht album dat hij in dezelfde periode opnam.

Mamouna is voor mij één van zijn beste albums uit zijn solocarrière dat dit jaar dit jaar 50 jaar bestaat.

Want Bryan Ferry’s solocarrière begon in 1973 met het album ‘These Foolish Things’.

Op het album horen we Bryan Ferry met het mooie nummer The Only Face. De originele versie, maar ook de opname met alleen pianobegeleiding uit 1993.

Horoscope laat zien hoe hij experimenteerde met verschillende stijlen en invloeden.

Het album bevat ook een lange versie van het Roxy Music-nummer Mother Of Pearl.

Noémie Wolfs, de Vlaamse zangeres die bekend werd als de frontvrouw van Hooverphonic, heeft vorige week haar nieuwe album Wild At Heart uitgebracht.

Het album is een muzikale evolutie voor Noémie Wolfs, die zich meer durfde te laten leiden door haar eigen smaak en daar kan ik alleen maar blij om zijn.

De eerste single “Lonely Heart” is een indrukwekkend nummer dat de luisteraar meeneemt op een emotionele rollercoaster van bijna acht minuten.

Ook de tweede single “A Littel Bit” is een pareltje, waarin Noémie Wolfs haar stem voluit laat schitteren en haar verhaal overbrengt met veel gevoel.


Voor het maken van het album kon ze rekenen op de steun en het talent van haar vriend en bassist Simon Casier, die ook speelt bij Balthazar, Douglas Firs, en zijn soloproject Zimmerman.

Samen waren ze ook verantwoordelijk voor de productie.

Dit album is een prachtig voorbeeld van hoe strijkers en synthesizers harmonieus kunnen samengaan.

Het is een genot om naar te luisteren, vooral in de avonduren.

Ik vind dit één van de beste Vlaamse albums van het jaar en ik raad het iedereen aan.

Noémie Wolfs treedt op in De Roma op woensdag 13 december.

Cliff Richard in de Joepie van 13 november 1983

Richard is een van de bekendste zangers van Groot-Brittannië, maar zijn leven begon heel anders.

Hij werd geboren als Harry Webb in India, waar zijn vader werkte voor een spoorwegmaatschappij.

Toen hij acht jaar oud was, brak de Tweede Wereldoorlog uit en moest zijn familie India verlaten.

Ze wilden eigenlijk naar Australië gaan, maar uiteindelijk kozen ze voor Engeland, waar ze meer familie en vrienden hadden.

Ze kwamen aan in Tilbury na een lange bootreis en moesten eerst in een opvangcentrum wonen.

Daarna kregen ze een huis in Waltham Cross, waar Harry naar school ging.

Zijn vader vond een baan bij een radiobedrijf en zijn moeder werkte in een fabriek.

Harry ontwikkelde al snel een passie voor muziek en begon te zingen in een kerkkoor.

Later richtte hij een band op met zijn vrienden en veranderde zijn naam in Cliff Richard.

Hij werd al snel beroemd met zijn rock-‘n-roll-liedjes en groeide uit tot een popicoon.

Cliff Richard, heeft een week geleden, op 83-jarige leeftijd een nieuw album uitgebracht, met als titel Cliff with strings, My Kinda Life.

Op dit album geeft hij een nieuwe draai aan zijn eigen klassiekers, begeleid door een strijkorkest.

De eerste single van het album is The Young Ones, een van zijn grootste hits uit de jaren zestig, die nu een frisse en elegante klank krijgt.

20 weetjes over Bon Jovi.

De single Living In Sin werd geschreven door de leadzanger Jon Bon Jovi en werd uitgebracht als de vijfde single van hun vierde album New Jersey dat op 19 september 1988 werd uitgebracht door het label Mercury.

Het was de vijfde single van New Jersey die de top 10 haalde, waarmee Bon Jovi het record vestigde voor de meeste nummers van een glam metal album die de top 10 bereikten van de Billboard Hot 100 en de Cash Box Top 100, met een piek op nummer 9 op beide hitlijsten.

Het bereikte ook nummer 37 op de Mainstream rock charts.

In Vlaanderen en Nederland bereikte de single niet de hitparade. In Europa was het trouwens alleen maar een hit in Zwitserland waar de single de twintigste plaats bereikte.

De producer van het nummer was Bruce Fairbairn, die ook verantwoordelijk was voor de productie van het hele album New Jersey.

De Canadese Bruce Fairbairn kennen we ook als trompettist en werkte onder meer ook als producer voor Aerosmith, Van Halen, Blue Öyster Cult, Loverboy, The Cranberries en INXS.

Hij kwam te overlijden op 17 mei 1999 en dit op 50-jarige leeftijd in zijn huis in Canada.

Het was Jon Anderson en zijn manager die het lichaam ontdekte.

De videoclip voor het nummer werd gefilmd in zwart-wit, net als Born to Be My Baby.

De video toont vooral een fictief jong koppel en hun strijd om een relatie te onderhouden, ondanks de afkeuring van de strenge katholieke ouders van het meisje.

Vandaag is een bijzondere dag voor Mac Kissoon, die zijn 80e levensjaar mag vieren.

Mac Kissoon is vooral bekend als de helft van het populaire duo Mac & Katie Kissoon, dat hij samen met zijn zus Katie vormde in de jaren zeventig.

Zij zijn geboren op het eiland Trinidad en emigreerden in 1962 naar Engeland, waar ze hun muzikale carrière begonnen.

Eerst probeerden Mac en Katie het als soloartiesten, waarbij Mac onder de naam Mack Kissoon in 1970 een bescheiden hit scoorde in Vlaanderen en Nederland met de single “Get down with it satisfaction”.

In 1971 besloten ze hun krachten te bundelen en lanceerden ze de single “Chirpy chirpy cheep cheep”.

Helaas voor hen bracht de groep Middle of the Road rond dezelfde tijd hun eigen versie uit, die veel meer succes had in Europa.

Maar in Amerika was dat anders: daar werd de versie van Middle of the Road niet uitgebracht en dat gaf Mac & Katie Kissoon de kans om met het nummer de twintigste plaats te behalen in de Billboard Hot 100.

In Vlaanderen en Nederland braken ze door in 1972 met “Freedom”.

Dit nummer bereikte in Vlaanderen de tweede plaats in de Top 30 en de derde plaats in de Veronica Top Veertig.

Het volgende nummer “Sing Along” was in Vlaanderen goed voor een vijfde plaats in de Brt Top 30. In Nederland was de single goed voor een vierde plaats en haalde de eerste plaats in de De Daverende Dertig.

Ook “Sugar Candy Kisses” was in Vlaanderen en Nederland goed voor een tweede plaats in 1975 in de Brt Top en de Nederlandse Top 40.

Na hun album “Two Of Us” uit 1976, dat geen grote hits meer voortbracht, besloten Mac en Katie in 1977 om te stoppen als vast duo.

Mac Kissoon ging solo verder en zijn soloalbum ‘Mac Kissoon’ leverde hem drie hits op met Lavender Blue, We Are Family en Love And Understanding.

Dat laatste nummer zong hij samen met Katie en zijn vier kinderen onder de naam Mac Kissoon & Family.

Lavender Blue was in Vlaanderen en Nederland goed voor een vierde plaats in de Brt Top 30 en de Top 40.

Zijn tweede soloalbum Emotions, 1980 was een flop en daarmee verdween hij dan ook uit het zicht.

In 1997 maakten zij nog één keer een gezamenlijk album met nieuw materiaal, getiteld ‘From Now On’.

Die helaas ook een flop was.

45 jaar geleden, Bryan Ferry neemt afscheid van het hitwerk met zijn nieuw soloalbum.

Bryan Ferry, bracht in 1978 zijn vijfde solo studioalbum uit, getiteld The Bride Stripped Bare.

De titel is een verwijzing naar een kunstwerk van de Franse kunstschilder en beeldhouwer Marcel Duchamp, dat Ferry bewonderde.

Het album werd geproduceerd door Ferry en dit samen met Rick Marotta, Simon Puxley, Steve Nye en Waddy Wachtel.

Het album bevat zowel eigen composities van Ferry als covers zoals Hold On, I’m Coming van Sam and Dave, een nummer geschreven door David Porter & Isaac Hayes, The Same Old Blues van en geschreven door J J Cale, Take Me To The River van en meegeschreven door Al Green en What Goes On van The Velvet Underground en geschreven door Lou Reed.

Het album werd geen groot commercieel succes, maar kreeg wel goede kritieken van de pers.

De enige hit die het album voortbracht was de single “Sign of the Times”, die de top 40 bereikte in het Verenigd Koninkrijk.

Zowel in Vlaanderen als in Nederland bereikte de single niet de hitparade.

Wat vinden jullie van het nieuwe album Deena & Jim van Anouk?

Donderdag keek ik naar Khalid en Sophie en was zangeres Anouk er de hoofdgast en stelde ze twee nummers voor, namelijk When I Die en Are You Done Running.

Gisteren was het dan zo ver, en konden we luisteren naar het volledige album Deena & Jim.

De nummers op dit album zijn geschreven zoals gewoonlijk door Anouk en de Zweedse muzikant Martin Gjerstad, die al jaren haar schrijfpartner is.

Het album is opgenomen met het Praags Filharmonisch Orkest (The City of Prague Philharmonic Orchestra), een ervaren orkest dat bekend staat om zijn vele albums met filmmuziek.

Het album is geproduceerd door Jim Abbiss, die bekend is van zijn werk met Arctic Monkeys, Goldfrapp, Placebo, Suede, Editors, Adele en Kasabian.

Het album bevat twaalf nummers en volgens Anouk is het album een liefdesbrief voor de wanhopigen.

Om het album te promoten, Anouk wil niet spreken van een single, moet er natuurlijk een video gemaakt worden en de voorkeur ging naar het nummer Are You Done Running, deze keer geregisseerd en geproduceerd door Anouk’s oudste zoon Benjahmin Stotijn.

Het kan vreemd klinken, maar gezien ik genoot van dit album, trouwens ook al besteld en deze keer niet op Lp, maar op cd, zodoende ik niet moet onderbroken worden en volop kan genieten.

Dat ik vrees dat dit album niet de jeugd zal aanspreken, gezien ze zo gevoelig zijn aan de vele prikkels op YouTube en andere kanalen, dat bijna 55 minuten luisteren naar één album, bijna niet meer lukt.

Terwijl ik luister, denk ik aan Frank Sinatra en zijn conceptalbum Watertown uit 1970. Toen een flop en nu gezien als één van zijn beste albums.

Hopelijk heeft de pers en het publiek, niet zoveel tijd nodig bij Anouk om het album naar waarde te schatten.

45 jaar geleden, Van Morrison deelt een oorvijg uit.

Van Morrison schreef Het nummer Wavelength schreef Van Morrison zelf en is de titeltrack van zijn tiende studioalbum uit 1978.

Het album Wavelength werd geproduceerd door Morrison, met speciale assistentie van Paul Wexler, Mick Glossop, Bobby Tench en Peter Bardens.

Het nummer Wavelength werd ook uitgebracht als single, samen met Checkin’ it Out als B-kant.

Zowel in Vlaanderen als in Nederland bereikte het nummer niet de hitparade.

Blog Gisteren nog vandaag

Catherine Deneuve, de iconische Franse actrice, viert vandaag haar 80ste verjaardag.

Haar carrière omvat meer dan 60 jaar en meer dan 100 films, maar ook een opmerkelijk muzikaal project: haar lp Souviens-toi De M’oublier uit 1981.

Een jaar eerder werkte ze al samen met Serge Gainsbourg en dit voor het het nummer Dieu Fumeur De Havanes.

Dit nummer, geschreven door Serge Gainsbourg en geproduceerd door Philippe Lerichomme, verscheen in 1980 op het album Dieu Fumeur De Havanes, dat ook de soundtrack was van de film Je Vous Aime, geregisseerd door Claude Berri.

In deze film speelde Catherine Deneuve samen met Serge Gainsbourg en Gerard Depardieu.

Het nummer Dieu Fumeur De Havanes is een ode aan de goddelijke roker van Havana-sigaren, een metafoor voor Gainsbourg zelf, die bekend stond om zijn passie voor tabak en alcohol.

Het album Souviens-toi De M’oublier bevat tien nummers die allemaal geschreven zijn door Serge Gainsbourg.

Op dit album staan ook twee nummers waar Serge Gainsbourg te horen is, namelijk Souviens-Toi De M’Oublier en ook uitgebracht op single en het nummer Ces Petits Riens.

De producer van het album was terug in handen van Philippe Lerichomme.

40 jaar geleden, Patricia Paay begint weer opnieuw.

Het nummer Solitaire is geschreven door Neil Sedaka en de tekst is van Phil Cody, en werd voor het eerst uitgebracht door Sedaka zelf in 1972.

Patricia Paay nam haar versie op met de producer Jaap Eggermont, die ook verantwoordelijk was voor het succesvolle Stars On 45 project.

Het arrangement van het nummer was van Hans Hollestelle die we kennen van de groepen The Torero’s, Ekseption, Rainbow Train en Sandy Coast.

De single was in Vlaanderen goed voor een vijfde plaats in de Brt Top 30. In Nederland deed het nummer minder en bereikte daar, maar de zestiende plaats in de Top 40.

Solitaire is ook terug te vinden op haar album Dreamworld, dat in 1983 verscheen.

Op dit album staat ook de cover van het nummer Liefde een nummer geschreven door Will Tura en Johan Verminnen. De versie van Will Tura is een duet met de Vlaamse zangeres Mary Helena.

De Engelse vertaling met als titel Love Is (A Stranger) is geschreven door Patricia zelf en dit samen met John Van Katwijk.

De Nederlandse Haagse band Navel met hun debuutalbum A Rainy Day At Château Lafite ’41.

De Nederlandse groep Navel brak in 1978 door met het nummer Only for you, een romantische ballad die helaas in Nederland en Vlaanderen niet de hitlijsten haalde.

Het nummer werd geschreven door Joris Kila en de Haagse producer Wim Oudijk van de band.

Ik leerde deze groep per ongeluk kennen dankzij de verzamelaar Hitkracht 14, Vol. 2 en Eurohits Vol. 8.

Weet iemand nog iets meer over deze groep? (Muziek Expres september 1978)

Meer dan 65 jaar geleden, de Amerikaanse film- en televisieactrice Yvonne De Carlo met haar enige album Yvonne De Carlo Sings.

Yvonne De Carlo die vooral bekend werd door haar rol als Lily Munster in de komische horrorserie The Munsters.

Maar naast acteren had ze ook een passie voor zingen.

Gisteren nog vandaag

In 1957 bracht ze haar eerste en enige album uit, getiteld Yvonne De Carlo sings.

Het album bevatte twaalf nummers, variërend van pop tot jazz tot musical.

De Carlo zong met een warme en expressieve stem, die soms deed denken aan Marilyn Monroe of Doris Day.

Het album was geen groot commercieel succes, maar ze werd toen wel beschouwd als een van de mooiste vrouwen van Hollywood, met haar donkere haar, groene ogen en voluptueuze figuur.