Categorie: Lp Bespreking

45 jaar geleden, lp bespreking Reproduction van The Human League.

De band, opgericht in 1977 in Sheffield, Engeland, ontleende zijn naam aan een sciencefiction-bordspel, StarForce: Alpha Centauri, waarin “The Human League” een van de politieke groeperingen was.

De oorspronkelijke line-up bestond uit Philip Oakey (zang, synthesizers), Martyn Ware (synthesizers), Ian Craig Marsh (synthesizers) en Adrian Wright (visuals, later synthesizers).

Reproduction, hun debuutalbum en uitgebracht in oktober 1979, wordt gekenmerkt door het prominente gebruik van synthesizers, drummachines en minimalistische arrangementen, een geluid dat destijds revolutionair was.

De muziek is donkerder en experimenteler dan het latere, meer pop-georiënteerde werk van de band, met duidelijk hoorbare invloeden van bands als Kraftwerk en de producties van Giorgio Moroder.

Hoewel het commercieel niet direct een groot succes was, kreeg het album lovende kritieken van de pers, maar niet van de Humo en wordt het dan ook beschouwd als een pionierswerk in de elektronische muziek.

In 1980, na interne conflicten over de muzikale richting, verlieten Ware en Marsh de band om Heaven 17 te vormen.

Oakey en Wright gingen verder dan The Human League en rekruteerden twee vrouwelijke achtergrondzangeressen, Susan Ann Sulley en Joanne Catherall, die ze ontdekten in een nachtclub in Sheffield.

Deze nieuwe line-up markeerde een verschuiving naar een meer pop-georiënteerd geluid en leidde tot het internationale succes van het album Dare (1981).

Vandaag, 50 jaar geleden, bereikt Leo Sayer met zijn nummer Long Tall Glasses de tweede plaats in de Brt Top 30.

“Long Tall Glasses (I Can Dance)” bereikte nummer 4 in het VK Singles Chart en in Amerika was de single goed voor een negende plaats in de billboard top 100.

In Vlaanderen was de single dus goed voor een tweede plaats en in Nederland zelfs goed voor een eerste plaats.

Deze single is afkomstig van zijn tweede album “Just a Boy” verscheen in 1974 en het album bereikte de vierde plaats in het Britse Albums Chart.

Voor het album werkte hij samen met twee producers, namelijk:

De gekende ex-zanger Adam Faith, die begin jaren 70 een management voor artiesten was begonnen.

Sayer was toen een van zijn eerste klanten.

David Courtney, een songwriter, drummer en producer die met Faith samenwerkte.

Hij schreef ook mee aan de nummers op het album en dit samen met Sayer, die trouwens ook alle teksten schreef.

De arrangementen zijn geschreven door Del Newman.

Buiten het nummer Long Tall Glasses (I Can Dance), die als derde single uit kwam, verscheen er in Vlaanderen en Nederland nog twee andere singles uit het album, namelijk:

“One Man Band” en Bereikte toen nummer 6 in het VK Singles Chart.

In Vlaanderen Nederland bereikte het nummer niet de hitparade.

“Train” werd vreemd niet in het Verenigd Koninkrijk uitgebracht, maar wel dus in andere landen, waaronder Vlaanderen en Nederland.

Het nummer was in Vlaanderen goed voor een vijfentwintigste plaats en in Nederland deed het nummer beter en bereikte daar de vijftiende plaats.

Op dit album verscheen ook het door hem geschreven nummer Giving It All Away, die een groot succes was voor Roger Daltrey in 1973.

Voor het album werkte Sayer met de volgende muzikanten:

Gerry Conway: Drums

Alan Tarney: Basgitaar

Dave Courtney: Keyboards

Cliff White: Gitaar

De albumhoes van Just a Boy is ontworpen door Humphrey Butler-Bowdon, zijn oude leerkracht die hem les gaf aan op academie (Leo Sayer, eindelijk weer mezelf zijn uit de Joepie van 25 december 1974).

Elf jaar geleden bracht Kim Wilde een kerst-cd uit met als titel Wilde Winter Songbook.

Naast de klassiekers zoals “Have Yourself a Merry Little Christmas”, “Let It Snow”, “Rockin’ Around the Christmas Tree” ( een duet met Nik Kershaw ) en “Winter Wonderland” (een duet met Rick Astley)

Coverde ze ook het prachtige Winter Song van Sara Bareilles en Ingrid Michaelson.

Maar er is meer, want Kim Wilde schreef ook zelf enkele liedjes, al dan niet samen met haar broer Ricky Wilde.

Trouwens niet alleen haar broer werkte mee, ook haar papa, haar man en zelfs de dochter zijn te horen op het album.

Mijn favoriet nummer op het album is het nummer One dat ze zelf volledig schreef en waarmee Kim duidelijk maakt dat ze zoveel meer is dan mijn jeugdidool uit de jaren 80.

Vanaf vandaag, 35 jaar geleden, ligt het album “A New Flame” van Simply Red in de platenwinkel.

Het album bevat vier nummers die de hitlijsten halen: “It’s Only Love”, “If You Don’t Know Me By Now”, “A New Flame” en “You’ve Got It”.

Het bekendste nummer is waarschijnlijk “If You Don’t Know Me By Now”, een cover van een soulklassieker van Harold Melvin & the Blue Notes uit 1972.

In Groot-Brittannië, het thuisland van Simply Red, wordt “A New Flame” het eerste album dat de nummer één positie bereikt en meer dan zeven miljoen keer wordt verkocht.

Vanaf vandaag, 40 jaar geleden, ligt het album “Sparkle in the Rain” van de Schotse band Simple Minds in de platenwinkel.

Het was reeds hun zesde studioalbum en dit album mag gezien worden als een verandering in hun muzikale stijl, namelijk van new wave naar meer rock.

Het album bevat drie succesvolle singles: “Waterfront”, “Speed Your Love to Me” en “Up on the Catwalk”.

Andere hoogtepunten zijn “Book of Brilliant Things”, “The Kick Inside of Me” en “C” Moon Cry Like A Baby”.

Ook de cover van Lou Reed’s “Street Hassle” mag er gerust zijn.

Het album deed het heel verschillend in de hitlijsten van Vlaanderen en Nederland.

In Vlaanderen bereikte het slechts een 89ste plaats, terwijl het in Nederland een tweede plaats haalde.