Categorie: Muziek

45 jaar geleden, Rod Steward en de mooie meiden.

Het nummer werd geschreven door Rod Stewart samen met vier leden van zijn band: Gary Grainger, Jim Cregan, Kevin Savigar en Phil Chen.

De coproducent was Tom Dowd, een beroemde muziekproducent die ook gewerkt heeft met artiesten als Lynyrd Skynyrd en The Allman Brothers.

Het nummer gaat over de kracht en het gevaar van passie, die overal te vinden is en soms de grenzen van de liefde overschrijdt.

Passion verscheen op het album Foolish Behaviour, dat in november 1980 werd uitgebracht.

Het nummer was de eerste single van het album en werd een groot succes in verschillende landen.

Het bereikte onder andere de vijfde plaats in de Amerikaanse Billboard Hot 100, de tweede plaats in Canada en de eerste plaats in Zuid-Afrika.

Zowel in Vlaanderen als in Nederland bereikte het nummer de vierde plaats in de hitparade.

Het nummer werd ook uitgebracht als een 12-inch promotiesingle met een langere versie van 7:30 minuten. (Joepie 22 oktober 1978)

Fb Weetjes over popmuziek

40 jaar geleden, Pas de deux met hun nummer Mani Meme.

In de video Mani Meme zien we alleen maar zangeres Dett Peyskens van de groep.

Het nummer Mani Meme is geschreven door Walter Verdin en dit samen met Bea Daems en Karel Vereertbrugghen.

Deze drie kennen elkaar van hun gemeenschappelijke groep De Nota.

Karel Vereertbrugghen kennen we onder meer ook van de groep Soft Verdict.

De groep rond de Belgische muzikant Wim Mertens.

Dett Peyskens zingt in een verzonnen taal die lijkt op het Italiaans, maar geen echte betekenis heeft.

Het nummer werd terug bekend toen het modehuis Gucchi het gebruikte voor een reclamecampagne in oktober 2020.

Als muzikante en zangeres werkte Peyskens na Pas De Deux samen met Walter Verdin aan het video/concert Videorhythmics.

Ze speelde ook in de surrealistische film “Le Mur” van Alain Berliner uit 1998, in de voorstelling Revue van Ruud Gielens voor Het Toneelhuis en in vele kunstvoorstellingen die muziek, dans en theater combineerden.

In 2002 bracht ze samen met drummer Danny Van Hoeck het album October’Oktobre uit.

Het nummer werd terug bekend toen het modehuis Gucchi het gebruikte voor een reclamecampagne in oktober 2020.

Deze week, 45 jaar geleden de nieuwkomers in de BRT Top 30

Olivia Newton-John staat nog steeds op de eerste plaats in de BRT Top 30

De hoogste nieuwkomer voor deze week is Teach-In met hun ode aan John Travolta. De andere twee nieuwkomers zijn The Shirts met Tell Me Your Plans en Paul Nicholas met On The Strip.

De sterkste stijger van deze week is Karen Young met het fantastische nummer Hot Shot Het nummer werd geschreven en geproduceerd door Andrew Kahn en Kurt Borusiewicz, en stond twee weken op nummer 1 in de Billboard disco chart.

Het nummer bereikte ook de 67e plaats in de Billboard Hot 100 en de 34e plaats in de UK Singles Chart.

In Vlaanderen was de single goed voor een derde plaats in de Brt Top 30, in Nederland bereikte het nummer de tweede plaats in de Top 40.

Het nummer is ook terug te vinden op haar debuutalbum met dezelfde naam dat werd uitgebracht door West End Records.

Karen Young was getrouwd met John Young, met wie ze een zoon had, John Jr.

Ze woonde in Philadelphia, waar ze ook geboren was.

Ze begon haar carrière als achtergrondzangeres voor artiesten als Lou Rawls, Teddy Pendergrass en Harold Melvin & the Blue Notes.

Ze had ook een eigen band, The Tri-Us, waarmee ze optrad in lokale clubs.

Na haar succes met Hot Shot probeerde ze haar stijl te veranderen en meer rock- en popnummers op te nemen, maar zonder veel succes.

In 1982 nam ze nog een discohit op, Deetour, die de 21e plaats haalde in de Dance Club Songs chart.

Karen Young overleed op 26 januari 1991, op 39-jarige leeftijd aan een maagbloeding.

In 2007 werd er een nieuwe versie van Hot Shot uitgebracht, met nieuwe remixen die gebruikmaakten van haar stem.

Deze versie bereikte de 7e plaats in de Dance Club Songs chart, bijna 30 jaar na het origineel en 16 jaar na haar dood.

Elvis Presley was ontembaar(Muziek Expres oktober 1978).

Elvis Presley scoorde een grote hit met zijn cover van het nummer Burning Love dat in 1972 werd uitgebracht als single.

Het nummer werd geschreven door de Amerikaanse componist Dennis Linde en dit voor de soul zanger Arthur Alexander.

Dennis Linde schreef ook nummers voor onder meer Roger Miller, Everly Brothers, Kitty Starr, Billy Swan, Teresa Brewer en Brenda Lee.

De producer van Burning Love was Felton Jarvis, die al sinds 1966 met Elvis samenwerkte en veel van zijn latere albums produceerde.

Met dit nummer bereikte hij voor de veertigste keer de Top 10 in zijn thuisland. In de Billboard Hot 100 was het nummer goed voor een tweede plaats op de Billboard Hot 100 en de eerste plaats op de Cash Box Top 100.

In Vlaanderen was de single goed voor een tiende plaats in de Brt Top 30 en in Nederland bereikte het nummer de negentiende plaats in de Top 40.

Deze week, 45 jaar geleden, komt de disco single Love Machine van Supermax binnen in de Brt Top 30.

Het nummer is geschreven door de oprichter van de groep, namelijk de Oostenrijkse Kurt Hauenstein.

De productie was in handen van Peter Hauke, die ook hun debuutsingle Don’t Stop The Music produceerde.

Hun tweede single Love Machine was in Vlaanderen goed voor een zesde plaats in de Brt Top 30 en in Nederland bereikte het nummer de elfde plaats in de Top 40.

De Duitse disco-rock fusion groep Supermax bestond uit acht leden en werd in 1976 opgericht.

De leden van de groep waren Hauenstein (Mini Moog, zang), Hans Ochs (gitaar), Ken Taylor (basgitaar), Lothar Krell (keyboards), Peter Koch (percussie), Jürgen Zöller (drums) en de zangeressen Cee Cee Cobb en Jean Graham.

Supermax bracht tussen 1976 en 1996 twaalf studioalbums uit.

Na het vertrek van Taylor in 1979 nam Hauenstein de basgitaar weer over.

Later voegden Bernadet Onore Eben en Jessica Hauenstein, de dochter van Kurt Hauenstein, zich bij de groep als achtergrondzangeressen.

Supermax was de eerste multiraciale band die door Zuid-Afrika toerde, ondanks doodsbedreigingen en politieke tegenstand.

In 1983 speelde Supermax als speciale gast uit Europa op het Reggae Sunsplash Festival in Montego Bay, Jamaica.

De groep bleef actief tot 2011, toen Hauenstein overleed op 62-jarige leeftijd aan een hartaanval.

Gisteren nog vandaag: Joepie 3 december 1978

Gisteren nog vandaag: Single van de week, African Blood van Supermax in de Hitkrant van Juni 1979

Wie kent ze nog The Osmonds (Joepie 17 oktober 1973)

De Osmonds waren een populaire muzikale familie uit de Verenigde Staten, die vooral in de jaren zestig en zeventig veel succes hadden.

Ze begonnen als een kwartet, bestaande uit de broers Alan, Wayne, Merrill en Jay Osmond.

Later voegden ze hun jongere broers Donny en Jimmy en hun enige zus Marie toe aan de groep.

Ze maakten verschillende soorten muziek, variërend van rock tot country tot gospel.

Ze hadden hits als “One Bad Apple”, “Crazy Horses”, “Love Me for a Reason” en “Paper Roses”.

Ze hadden ook een eigen televisieshow, The Osmonds, die van 1972 tot 1976 werd uitgezonden.

De Osmonds zijn nog steeds actief in de muziekwereld, hoewel niet meer als een complete groep.

Sommigen van hen hebben solocarrières nagestreefd, zoals Donny, die een succesvolle zanger en musicalster is geworden, en Marie, die zowel zingt als acteert.

Anderen hebben zich gericht op het produceren of schrijven van muziek, zoals Alan en Merrill.

Jay en Jimmy hebben ook nog opgetreden met hun eigen bands.

De Osmonds hebben in totaal meer dan 100 miljoen platen verkocht.

De ex-leden van de Osmonds leven nog allemaal, hoewel sommigen van hen gezondheidsproblemen hebben gehad.

Alan lijdt aan multiple sclerose, een aandoening die het zenuwstelsel aantast.

Hij heeft een stichting opgericht om geld in te zamelen voor onderzoek naar deze ziekte.

Wayne heeft een hersenbloeding gehad in 2019, waarvan hij grotendeels is hersteld.

Donny heeft een stembandoperatie ondergaan in 2017, waardoor hij tijdelijk niet kon zingen.

Marie heeft te maken gehad met depressie en eetstoornissen in het verleden, waarover ze openlijk heeft gesproken.

Op 7 augustus 2003 kreeg de familie Osmond een welverdiende erkenning toen ze hun eigen ster mochten onthullen op de “Hollywood Walk of Fame”.

De familie Osmond is diepgelovig en behoort tot de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, beter bekend als de Mormonen.

Op 8 november 2007 vierde de familie Osmond hun 50-jarig jubileum in een speciale aflevering van de Oprah Winfrey Show. Het hele publiek bestond uit familieleden van de Osmonds.