Categorie: Muziek

Vandaag is het ook al 40 geleden dat de Franse zanger Tino Rossi (geboren als Constantino Rossi) is overleden.

Tino Rossi was de zoon van Laurent en Eugenie Rossi, en groeide op in een gezin met 8 kinderen.

Zijn vader was kleermaker en zijn moeder verdeelde haar aandacht over het familiebedrijf en het huishouden.

Constantin kreeg de naam, een eerder geboren kind dat eind 1906 al jong was overleden.

Zijn geboortehuis stond aan de Rue Cardinal Fesch 43 in Ajaccio

Als kind zong hij al graag en veel. Iedereen in zijn omgeving merkte dat hij een heel zuivere stem had.

Gisteren nog vandaag

Hoewel hij goed kon leren, ging hij liever spijbelen. Zijn stem had een lichte, vloeiende en wat omfloerste klank: een fluwelen stem met een bereik van bijna drie octaven.

Tino Rossi’s populariteit als zanger begon pas echt na zijn verhuizing naar Parijs in 1934.

Toen het Casino de Paris hem enkele maanden later contracteerde, betekende dat zijn doorbraak.

Het publiek stroomde al gauw toe. Vooral vrouwen stonden soms urenlang massaal voor de deur, alleen maar om een glimp van hem op te vangen.

Gisteren nog vandaag

Hij gold als een charmezanger bij uitstek en werd voor wat betreft zijn uiterlijke aantrekkingskracht wel vergeleken met Rudolf Valentino.

Marcel Pagnol, de schrijver en regisseur met wie Rossi later enkele films maakte, zei toen al van hem: Al zingt Tino uit het telefoonboek voor, de vrouwen beginnen te janken of te juichen, al naargelang zijn stemgebruik.

Tijdens een optreden in 1941 leerde hij Lilia Vetti kennen. Na drie kortere huwelijken werd ze de echtgenote met wie hij zijn leven verder zou delen.

Tino Rossi zong hits als Vieni… vieni…, Ave Maria en J’attendrai, maar bijvoorbeeld ook Yesterday van The Beatles.

Zijn meest verkochte nummer is Petit Papa Noël, het meest geliefde Franstalige kerstliedje.

Gisteren nog vandaag

Hij was de eerste artiest die wereldwijd miljoenen platen verkochte en kreeg een speciale massief gouden langspeelplaat uitgereikt voor de afzet van minstens 250 miljoen grammofoonplaten. Totdat Elvis Presley op het toneel verscheen, was er geen artiest die deze aantallen zelfs maar benaderde.

Tino Rossi trad ook op als acteur speelfilms en operettes. Hij maakte bij elkaar 25 films, waarvan Candide’ in 1960 de laatste was.

In deze films speelde hij meestal de rol van de jonge held. In een interview zei hij daarover: Te veel en te lang. Ik liet me leiden door mijn ijdelheid. Die ijdelheid illustreerde hij ook met de pakken die hij droeg: Ik laat mijn kostuums altijd iets te groot maken, dan zeggen de mensen: “Goh, Tino, je bent magerder geworden” in plaats van “Goh, je wordt steeds dikker”.

Nadat zijn loopbaan leek afgelopen, beleefde hij in 1969 een verrassende terugkeer met de musical De Zonnekoopman.

Hij trad op in veelbekeken tv-shows.

Zijn laatste optreden als zanger was in 1982, in het Casino de Paris, waar het ooit ook was begonnen.

Gisteren nog vandaag

In een interview na het optreden toen zei hij het volgende: Ik miste er mijn oude vrienden Gabin, Fernandel, Maurice Chevalier en Mistinguett te zeer. Ik voelde me er een eenzame oude man, die tevergeefs zocht naar de gezellige jaren van weleer.

Desondanks had hij nog toekomstplannen die hij niet kon uitvoeren nadat hij begin 1983 in het ziekenhuis werd opgenomen en kanker aan de alvleesklier bleek te hebben.

Tegenover de buitenstaander deed hij alsof hij weer de oude was.

Bij de viering van het 42-jarig huwelijksjubileum met Lilia Vetti, had hij het nog over een terugkeer op het podium, net als in 1969:

Ik werk hard aan een nieuw repertoire, want ik wil nog meer schitteren dan vorig jaar. Ik zit alleen met een probleem, ik ben veel sneller moe.

Toch wil ik mijn plannen doorzetten, want ik denk dat ik me zonder de muziek zal vervelen en snel oud zal worden.

Hij overleed echter op 27 september 1983 in het l’Hópital Américain in Neuilly, 76 jaar oud. (diverse bronnen en Wikipedia)

Gisteren nog vandaag

Vandaag ook al 20 jaar geleden, Robert Palmer overlijdt in Parijs aan de gevolgen van een hartstilstand.

Robert Palmer wordt als Alan Palmer op 19 januari 1949 in Balley in Yorkshire geboren, zijn jeugd brengt hij door op het eiland Malta.

Terug in Yorkshire leert Palmer gitaar spelen en richt hij zijn eerste bandje op. Hij doet professionele ervaring op in de Alan Brown Set.

In 1970 versterkt hij de uit twaalf man bestaande jazzrockband Dada.

Later werd Dada omgedoopt tot Vinegar Joe.

Vinegar Joe bestaat naast Robert Palmer uit Elkie Brooks, Mike Deacon, Pete Gage, Pete Gavin en Steve York. Ondanks een ijzersterk repertoire en een aantal prima platen breekt Vinegar Joe niet door, en begin 1974 stopt Vinegar Joe er dan ook mee.

Vanaf 1974 is Robert Palmer actief als soloartiest en scoort zijn eerste hit met Sneakin’ Sally Through The Alley.

In Vlaanderen en Nederland heeft Robert Palmer in 1978 zijn eerste hit met Best Of Both Worlds.

In de jaren tachtig heeft Palmer diverse hits, waaronder: Johnny And Mary, Looking For Clues, Addicted To Love en Bad Case Of Loving You.

1985 richt Robert Palmer, samen met John en Andy Taylor van Duran Duran, de gelegenheidsband The Power Station op, en heeft daarmee internationale erkenning met de hits Some Like It Hot en de T.Rex cover Get It On.

Robert Palmer woonde de laatste jaren in Zwitserland en is 54 jaar geworden. (diverse bronnen en Wikipedia)

35 jaar geleden, de Britse zangeres Yazz met haar cover The Only Way Is Up

Het nummer The Only Way Is Upis geschreven door George Jackson en Johnny Henderson en uitgebracht door de soul zanger Otis Clay in 1980.

Yazz maakte er een danceversie van, samen met de band Coldcut, die bekend stond om hun innovatieve remixen.

De single bereikte de eerste plaats in de Britse, Nederlandse en Belgische hitlijsten en werd een van de bestverkochte singles van dat jaar.

Yazz werd geprezen om haar krachtige stem en energieke uitstraling.

Ze bracht nog enkele andere singles uit, zoals Stand Up for Your Love Rights en Fine Time, maar kon het succes van The Only Way Is Up niet evenaren.

Ze bleef echter actief in de muziekwereld en richtte zich later op meer spirituele en gospelachtige muziek. (Poster september 1988)

Gisteren nog vandaag

45 jaar geleden, Alessi Brothers met hun nummer All For A Reason

De Amerikaans broers Billy en Bobby Alessi schreven jet nummer zelf en de productie was in handen van David Helfman (artiestennaam David Lucas)

De single bereikte in Vlaanderen niet de hitparade, in Nederland was het nummer goed voor tweeëntwintigste plaats in de Top 40.

De broers Billy en Bobby Alessi begonnen al op jonge leeftijd met muziek maken en richtten samen met twee vrienden de band The Country Gentlemen op, die optrad op hun middelbare school West Hempstead High School.

Na hun afstuderen kregen ze de kans om mee te spelen in de Broadway musical “Hair”, waar ze Peppy Castro ontmoetten, een voormalig lid van de psychedelische rockgroep Blues Magoos.

Met Castro en drummer Mike Ricciardella vormden ze de band Barnaby Bye, die twee albums uitbracht bij Atlantic Records: “Room to Grow” (1972) en “Touch” (1973).

Een derde album bleef onuitgebracht tot 2008.

De Alessi Brothers besloten om als duo verder te gaan en tekenden een contract bij A&M Records.

Hun eerste album “Alessi” (1976) bevatte hun grootste hit “Oh Lori”, die in verschillende landen de top 10 bereikte.

In Vlaanderen was de single goed voor veertiende plaats in de Brt Top 30 en in Nederland bereikte ze de zesde plaats in de Top 40.

Ze waren ook liedjesschrijvers, arrangeurs en producers voor andere artiesten, zoals Paul McCartney, Deborah Gibson, Frankie Valli, Richie Havens, Olivia Newton John en Christopher Cross.

Ze schreven ook een nummer voor de film “Ghostbusters” (1984), getiteld “Savin’ the Day”.

Ze schreven ook veel jingles en reclamespots, en dit samen met producer David Lucas.

Vandaag mag Julio Iglesias 80 kaarsjes uitblazen.

De verjaardagen van Julio Iglesias zijn niet allemaal een groot feest geweest.

Op zijn twintigste verjaardag slaat het noodlot toe.

Hij wordt aangereden door een auto en belandt in het ziekenhuis. Dat veranderde zijn leven voorgoed.

Voor die noodlottige dag wil Julio Iglesias namelijk profvoetballer worden.

Door de aanrijding raakt het onderlichaam van Iglesias verlamd, waardoor dokters vreesde dat de zanger nooit meer zou kunnen lopen.

Maar, Iglesias houdt vol en traint hard.

Van een verpleger krijgt Julio een gitaar cadeau vanwege zijn doorzettingsvermogen…

Een speling van het lot!

Want, uiteindelijk heeft Julio Iglesias zijn voetbalschoenen aan de wilgen gehangen en is voor de muziek gegaan.

In 1968 doet hij mee aan een zangwedstrijd en wint, met het nummer ‘La Vida Sigue Igual’.

Als prijs kreeg hij een contract bij Columbia Records. In 1970 vertrekt hij met het nummer ‘Un Canto A Galicia’ naar het Eurovisie Songfestival.

Met als resultaat een vierde plaats op het festival en een grote hit in Europa.

Hij wist onder meer Procol Harum, Bobby Vinton en Mac & Katie Kissoon achter zich te houden in de BRT Top 30.

Uiteindelijk zou hij vier weken op nr. één staan en 19 weken lang in de Hitparade staan.

Ook in Nederland komt hij op nummer één in de Top 40 en van het nummer maakte hij ook een Duitse en Japanse opname van.

Julio Iglesias heeft tot vandaag 80 albums uitgebracht, waaronder 60 studioalbums, 2 live albums en 19 compilatiealbums.

Samen goed voor een verkoop van meer dan 220 miljoen exemplaren.

Zijn best verkochte album is ‘1100 Bel Air Place’, dat goed was voor een verkoop van meer dan 7,5 miljoen exemplaren.(diverse bronnen).

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Glenn Medeiros en de Franse zangeres Elsa samen op stap

Het nummer Un Roman d’Amitié is geschreven door de Canadese componist Robbie Buchanan en de Engelse tekst is van de gekende Amerikaanse tekstschrijfster en componist Diane Warren.

De Franse tekst is van Didier Barbelivien.

Diane Warren begon nummers te schrijven toen ze elf was en kreeg in 2020 de Polar Music Prize. Ze schreef onder meer nummers voor Celine Dion( Because You Loved Me), Toni Braxton (Un-Break My Heart), Bad English (When I See You Smile), Cher (If I Could Turn Back Time), Faith Hill (There You’ll Be), Aerosmith (I Don’t Want To Miss A Thing) en LeAnn Rimes (Can’t Fight The Moonlight).

Hun hit Un Roman d’amitié was een groot succes en stond op nummer één in de Franse hitlijsten.

In Vlaanderen was het nummer goed voor een negende plaats in de Brt Top 30.

In Nederland bereikte het nummer niet de hitparade.

In Nederland zong hij ditzelfde nummer in het Engels, samen met de helaas overleden zangeres Ria Brieffies. Die we natuurlijk kennen van de meidengroep de Dolly Dots.

Hun versie was toen goed voor een veertiende plaats in de Nederlandse Top 40. In Vlaanderen kwam het nummer niet verder dan zesentwintigste plaats in de BRT Top 30.

Er waren toen geruchten dat Elsa Lunghini en Glenn Medeiros een koppel waren, maar dat klopt niet.

Elsa Lunghini, was in 1986 de jongste zangeres die nummer één bereikte in de Franse hitlijsten, met het nummer “T’en va pas”.

Elsa is de dochter van George Lunghini (acteur, fotograaf en componist) en Christiane Jobert (kunstschilder en ook zus van actrice Marlène Jobert en cameraman en kunstfotograaf Charles Jobert.

Ze begon haar carrière als actrice op zevenjarige leeftijd in 1981, in de film “Garde à vue” van Claude Miller.

Toen ze zeventien jaar was, en daarmee de jongste vrouwelijke artieste ooit die optrad in de Olympia in Parijs, in oktober 1991.

Glenn Medeiros is getrouwd met Tammy Armstrong sinds 1996 en ze hebben twee kinderen, Lyric en Chord en woont nu in Hawaï en is daar directeur van een school.

Aan de andere kant, de nu 50-jarige Elsa Lunghini is gestopt met zingen en is nu een gekende actrice. (Joepie 11 september 1988)

Gisteren nog vandaag

40 jaar geleden, de Zwitserse klanktovenaars van Yello

Dieter Meier werd geboren op 4 maart 1945 in Zürich, Zwitserland en is medeoprichter en dit samen met ex-lid Carlos Perón (verliet de groep in 1983) van de elektronische muziekgroep Yello.

Meier is de frontman en tekstschrijver, evenals manager en producer van de groep.

Naast zijn werk als muzikant en kunstenaar is Dieter Meier schrijver, auteur van kinderboeken en filmmaker.

Hij heeft professioneel poker gespeeld, horloges ontworpen en heeft een biologische rundveeboerderij en wijnmakerij in Argentinië.

We kennen hem ook als de regisseur van de videoclip Big In Japan van de Duitse groep Alphaville.

In 2002 was hij samen met David Byrne, één van de gastvocalisten van het duo X-Press 2.

Dan hebben we nog Boris Blank (geboren op 15 januari 1952 in Bern, Zwitserland).

Hij componeert de nummers en is verantwoordelijk voor het karakteristieke geluid, met de reputatie van een perfectionist.

Blank beschouwt zichzelf als een constructeur van muziek, beginnend met het componeren met manipulatie van zelfopgenomen samples en eindigend met de tracks met de deelname van uitgenodigde professionele muzikanten.

Voordat hij aan zijn muzikale carrière begon, werkte Blank als vrachtwagenchauffeur.

De band heeft sinds 1980 14 studioalbums uitgebracht.

Blog Gisteren nog vandaag

45 jaar geleden, Frankie Valli met zijn hit Grease.

Frankie Valli werd geboren in Newark (New Jersey) als Francis Stephen Castelluccio.

Hij begon z’n professionele muziekcarrière in 1951.

Hij werd opgemerkt door de groep Variety Trio, bestaande uit Nickie DeVito, Tommy DeVito en Nick Macioci.

Maar een jaar later splitste de groep op en ging Valli verder met Tommy DeVito.

Samen werden ze lid van de band die altijd optrad in The Strand in New Brunswick, New Jersey. Valli zong en speelde basgitaar.

1953 nam hij z’n eerste single, “My Mother’s Eyes”, op onder de naam Frankie Valley.

Die naam heeft hij gebaseerd op de zangeres Jean Valley.

Rond deze periode besloten DeVito en Valli om The Strand te verlaten en vormden een nieuwe groep.

Deze groep, The Variatones, bestond verder uit Hank Majewski, Frank Cattone en Billy Thompson.

In 1956 zocht men een groep om als achtergrondzangers op te treden voor een bekende zangeres.

De groep deed auditie en werd opgemerkt door Peter Paul, een geluidsman uit New York.

Hij liet de groep een week later auditie doen bij RCA Records.

De groep ging voortaan door het leven als The Four Lovers.

Ze namen meerdere singles op en scoorde een kleine hit met het liedje “You’re the Apple of My Eye”.

Later voegden ook enkele andere muzikanten van vroeger zich bij de groep, zoals onder meer Nickie DeVito en Nick Macioci, die zichzelf nu Nick Massi noemde.

Ze bleven optreden tot 1959, toen Bob Gaudio lid werd van de groep. Vanaf het begin van de jaren zestig gingen ze dan door het leven als The Four Seasons.

Met The Four Seasons scoorde Valli verschillende hits.

In 1962 kwam hij op nummer 1 terecht met het liedje “Sherry”. Gedurende de jaren zestig ging Valli ook vaker solo.

Met de hulp van producer Bob Crewe nam hij verschillende soloprojecten op zoals onder meer “The Sun Ain’t Gonna Shine (Anymore)”, wat later een groot succes werd toen het gecoverd werd door The Walker Brothers.

Later scoorde Valli een hit met “Can’t Take My Eyes Off You.

Het liedje bleef in de Verenigde Staten steken op plaats 2 in de hitparade, maar wordt algemeen beschouwd als een wereldhit.

In de jaren zeventig kwam Valli minder vaak aan bod, maar scoorde hij wel opnieuw een hit met het liedje “My Eyes Adored You”.

Het bekendste werk van Valli tijdens de jaren zeventig is echter de titelsong “Grease” voor de gelijknamige film uit 1978.

Eind 2017 en begin 2018 (op bijna 84-jarige leeftijd) trad Valli nog steeds op.

Tijdens een interview in 2016 kreeg hij de vraag waarom hij maar bleef optreden, ook met “The Four Seasons” (niet de originele bandleden).

Valli antwoordde dat hij het nog steeds leuk vindt en geen hobby’s, zoals golf heeft.

In 2020 verschijnt er (online) een tweede versie van het liedje Grease, met allerlei gastmuzikanten.

Valli zingt daar op 86-jarige leeftijd het nummer in, 42 jaar na de eerste versie in 1978.

Deze week komt, 45 jaar geleden, komt Mort Shuman met zijn nummer Comme avant binnen in de Top 10 in Frankrijk.

Het nummer schreef hij zelf en de tekst is van Elisabeth Moreau.

Zowel in Vlaanderen, als in Nederland bereikte het nummer niet de hitparade.

Zanger, pianist en songwriter Mort Shuman, geboren in Amerika, maar zijn familie was afkomstig uit Polen, leerde we kennen van zijn samenwerking met Doc Pomus (echte naam Jerome Solon Felder).

Samen schreven ze meer dan 500 liedjes, waaronder hits voor Elvis Presley, The Drifters en Dion and the Belmonts.

Zo schreven ze onder meer voor Elvis Presley (Surrender, Kiss me quick, Viva Las Vegas) en voor The Drifters (Save the last dance for me en Sweets for my sweet).

Samen met Doc Pumes vestigde Shuman begin jaren 60 zich in Londen.

Wanneer de twee uiteen gaan en Mort alleen naar Parijs verhuist, begint een hele nieuwe periode in zijn leven.

Hij raakte daar bevriend met Jacques Brel en vertaalde enkele nummers van hem in het Engels en schreef in 1968 ook een musical over hem met als titel Jacques Brel is alive and well and living in Paris, waarin Shuman zelf de hoofdrol zong.

In 1973 brengt hij trouwens ook een single uit met twee nummers van Brel, namelijk Amsterdam en Mathilde.

Al vlug is hij de Franse taal machtig en begint hij zijn carrière als zanger.

Zijn grootste Franse succes is wellicht Le Lac Majeur.

Dit nummer was deels geïnspireerd over de periode in 1874 waarin de Russische anarchist Michail Bakoenin een poging deed om via Locarno (stad) aan het Lago Maggiore (Le lac Majeur in het Frans) te vluchten.

De openingszin Il neige sur le Lac Majeur verwijst niet naar sneeuw (neige), maar naar een groot vuurwerk dat Bakoenin in 1874 zou hebben laten ontsteken.

Het nummer was zowel in Vlaanderen als in Nederland een groot succes en is ook terug te vinden op het album Amerika (1972).

Mort Shuman had een grote invloed op de Franse muziekscene, waar hij veel liedjes schreef en vertaalde voor artiesten als Johnny Hallyday, Sylvie Vartan en Claude François.

Hij overleed in 1991 op 54-jarige leeftijd aan leverkanker.

Deze namiddag vernomen dat de Britse zanger en componist Roger Whittaker overleden is op 13 september 2023.

Roger Whittaker zong folk, pop, country, gospel en zelfs Afrikaanse muziek en staat naast zijn stem bekend om zijn fluittalenten, die terug te vinden zijn in volledig gefloten nummers als Mexican Whistler en Irish Whistler.

Hij speelde ook gitaar, banjo, mondharmonica en fluit.

Hij had wereldwijd meer dan 250 miljoen platen verkocht en won talrijke prijzen en onderscheidingen.

Hij overleed op 13 september 2023 op 87-jarige leeftijd na een langdurige ziekte.

Roger Whittaker werd geboren op 22 maart 1936 in Nairobi, Kenia, als zoon van Britse kolonisten.

Hij groeide op in een multiculturele omgeving en leerde verschillende talen en muziekstijlen.

Hij studeerde zoölogie en geneeskunde aan de Universiteit van Kaapstad, maar besloot uiteindelijk om zich aan de muziek te wijden.

Hij verhuisde naar het Verenigd Koninkrijk in 1959 en begon zijn carrière als radio-dj en zanger.

Zijn eerste grote hit was “Durham Town (The Leavin’)” in 1969, een nostalgisch lied over zijn vertrek uit zijn geboortestad.

The Last Farewell werd begin jaren 70 zijn grootste hit, in zowel het Verenigd Koninkrijk als de Verenigde Staten stond het nummer hoog genoteerd in de hitlijsten en platen met The Last Farewell erop gingen wereldwijd in totaal meer dan 10 miljoen maal over de toonbank.

Daarna volgden vele andere successen, zoals “New World in the Morning”, “I Don’t Believe in If Anymore”, “Why”, “River Lady” en “Albany”.

Hij ook met succes Duitstalige nummers als Albany (1981), Eloisa (1984), Leben mit Dir (1989) en Schön war die Zeit (1990) op te nemen.

Die laatste is succesvol gecoverd door Corry Konings als Mooi was die tijd.

Hij zong ook in het Frans, Nederlands, Spaans en Afrikaans en maakte verschillende albums met Afrikaanse liederen.

Hij trad op over de hele wereld en was vooral populair in Europa, Canada, Australië en Zuid-Afrika.

Roger Whittaker was niet alleen een begaafd zanger, maar ook een sociaal bewogen persoon.

Hij steunde verschillende goede doelen, zoals Unicef, Amnesty International en het Rode Kruis.

Hij was ook een voorvechter van de vrede en de verzoening tussen de volkeren.

Hij was getrouwd met Natalie O’Brien, met wie hij vijf kinderen en twaalf kleinkinderen had.

Hij woonde afwisselend in Frankrijk, Ierland en Spanje.

Roger Whittaker mag herinnerd worden als een van de grootste artiesten van zijn generatie.

Gisteren nog vandaag