Deze week, 40 jaar geleden, bereikte Paul Young met zijn single Come Back and Stay de eerste plaats in de Brt Top 30.

Het nummer Come Back and Stay werd geschreven door Jack Lee, een Amerikaanse singer-songwriter, die het in 1981 opnam voor zijn soloalbum Jack Lee’s Greatest Hits Vol. 1.

Het was dus een cover van Paul Young, die het in 1983 uitbracht als de tweede single van zijn debuutalbum No Parlez.

De producer van het nummer was Laurie Latham, een Britse muziekproducent die ook werkte met The Stranglers, Ian Dury en The Style Council.

Het nummer was een groot succes voor Paul Young, die er de top van de hitlijsten mee haalde in België, Duitsland, Nederland, Nieuw-Zeeland en Zwitserland.

In het Verenigd Koninkrijk bereikte het nummer de vierde plaats, en in de Verenigde Staten de 22ste plaats.

Dankzij de video voor het nummer, leerde Paul Young, Stacey Smith kennen die doen figureerde in de videoclip.

Ze werden al vlug een koppel en in 1987 trouwde ze terwijl ze in Los Angeles woonden.

Ze kregen drie kinderen.

Ze waren tussen mei 2006 tot maart 2009 uit elkaar.

In die tussentijd kreeg Smith een vierde kind van een Israëlisch zakenman.

In 2009 kwamen Smith en Young weer bij elkaar, waarna ze in Hertfordshire kwamen wonen.

In januari 2018 overleed Smith op 52-jarige leeftijd aan de gevolgen van een hersentumor.

Het nummer werd ook gebruikt in het videospel Grand Theft Auto: Vice City Stories uit 2006.

Frankie Miller drinkt soms niet meer (Joepie 3 december 1978).

Het nummer Darlin is geschreven door de Engelse saxofonist Oscar Stewart Blandamer en het werd voor het eerst uitgebracht door de Britse countryband Poacher in maart 1978.

De cover van Frankie Miller werd uitgebracht eind september 1978.

Het nummer bereikte de zesde plaats in de Britse hitlijst. In Noorwegen was de single goed voor een eerste plaats in de hitparade. Ook in Zwitserland, Duitsland en Oostenrijk bereikte het nummer de Top 5 in de hitlijsten.

In Vlaanderen stond het nummer op de eenentwintigste plaats in de BRT Top 30.

In Nederland bereikte het nummer niet de Top 40.

Frankie Miller is een Schotse rockzanger, songwriter en geboren op 2 november 1949.

Hij schreef en zong voor veel artiesten en is vooral bekend om zijn album Full House uit 1977, de singles Be Good To Yourself en zijn duet met Phil Lynott op het Thin Lizzy-nummer Still in Love with You.

Darlin was de eerste single van het album Falling In Love dat werd geproduceerd door David Mackay.

Frankie Miller leeft nog, maar hij heeft een lange herstelperiode doorgemaakt na een hersenbloeding in 1994.

Hij heeft sindsdien geen nieuwe muziek meer uitgebracht, maar er zijn wel compilaties en covers van zijn werk verschenen (Joepie 3 december 1978).

Vandaag 35 jaar geleden, komt het duo Pet Shop Boys binnen met hun nummer Left To My Own Devices in de Brt Top 30.

Het nummer is geschreven door het duo zelf en werd het eerste nummer dat Pet Shop Boys opnamen met een orkest, gearrangeerd door Richard Niles.

De Productie was in handen van Trevor Horn en Stephen Lipson.

In Groot-Brittannië bereikte het nummer de vierde plaats in de hitparade.

De single bereikte in Vlaanderen de drieëntwintigste plaats in de Brt Top 30.

In Nederland was het nummer goed voor een negentiende plaats in de Top 40.

Sinds de release is het een vast onderdeel geworden van Pet Shop Boys liveoptredens.

Het nummer is ook terug te vinden op het album Introspective van 1988.

Gisteren nog vandaag: alles wat de Pet Shop Boys je nog wilden vertellen (Joepie 8 mei 1988)

Gisteren nog vandaag

Vandaag 45 jaar geleden, komt de Amerikaanse groep Chic met het nummer Le Freak binnen in de Brt Top 30.

Het nummer is geschreven door Nile Rodgers en Bernard Edwards, nadat ze op Nieuwjaarsdag 1977 geen toegang kregen in de New Yorkse discotheek Studio 54.

De rede voor hun bezoek aan de discotheek, kwam er op vraag van Grace Jones, die graag zou willen samenwerken met Nile Rodgers en Bernard Edwards voor haar nieuw album.

Grace Jones had echter vergeten haar twee gasten op de gastenlijst te zetten, en ondanks pogingen om de portier ervan te overtuigen dat zij van Chic zijn, komen ze er niet in.

In een antwoord op deze weigering schrijven Rodgers en Edwards het nummer Fuck Off, maar wanneer ze het gaan opnemen, vinden ze dit toch wel te heftig en wordt de openingszin niet aaaaah Fuck Of, maar aaaaah Freak Out.

Wegens te drukke agenda van Nile Rodgers en Bernard Edwards moet Grace Jones op zoek gaan naar iemand anders.

Maar Nile Rodgers produceert in 1986 wel het comebackalbum Inside Story van de zangeres.

Het nummer Le Freak is ook terug te vinden op hun album C’est Chic.

Bij ons in Vlaanderen bereikt het nummer de tweede plaats in de BRT Top 30. In Nederland komt de single niet verder dan de vijfde plaats in de Top 40. (diverse bronnen en Wikipedia)

Gisteren nog vandaag

40 jaar geleden, de uitstapjes van Chic (Joepie van 26 februari 1979)

Gisteren nog vandaag

40 jaar geleden, reclame voor het album C’est Chic van Chic (April 1979)

Gisteren nog vandaag

40 jaar geleden, reclame voor het nieuwe albm Risqué van Chic (Joepie 24 september 1979)

Gisteren nog vandaag

Deze week, 40 jaar geleden, komt André Hazes met zijn nummer Zondag binnen in de Tros Top 40.

Het nummer is geschreven door Han Grevelt, André Hazes en Carel Alberts en geproduceerd door Tim Griek.

Het is een levenspoplied waarin Hazes zingt over zijn verlangen naar zijn kinderen, die hij alleen op zondag kan zien.

Zondag is de eerste single van het album Voor jou. (1983)

Een van de bekendste nummers van Gilbert O’Sullivan, de Ierse zanger en liedjesschrijver die vandaag 77 jaar wordt, is Clair.

Hij schreef dit nummer als een ode aan het dochtertje van zijn manager Gordon Mills, die drie jaar oud was toen het nummer uitkwam.

Aan het eind van het nummer hoor je haar vrolijke lach.

Gordon Mills speelde ook mee op de harmonica.

Clair was een groot succes in Vlaanderen en Nederland, waar het respectievelijk de eerste plaats in de Brt Top 30 en de vierde plaats in de Nederlandse Top 40 behaalde.

Gordon Mills was niet alleen de manager van Gilbert O’Sullivan, maar ook van Tom Jones en Engelbert Humperdinck.

Gilbert O’Sullivan is ook de peetvader van Clair.

Gilbert O’Sullivan werd geboren als Raymond Edward O’Sullivan in Ierland.

Hij verhuisde naar Swindon in Engeland toen hij tien jaar was en raakte daar geïnteresseerd in muziek.

Hij speelde in verschillende bandjes, waaronder Rick’s Blues met Rick Davies, die later bekend werd als de oprichter van Supertramp.

In 1967 kreeg hij een platencontract bij CBS en veranderde zijn artiestennaam naar Gilbert O’Sullivan, een verwijzing naar de beroemde operettecomponisten Gilbert & Sullivan.

Maar na twee singles eindigde deze samenwerking.

Gelukkig maakte hij indruk met zijn demo’s op Gordon Mills, die hem onder zijn hoede nam en hem hielp met zijn carrière.

Gilbert O’Sullivan had veel succes in de jaren zeventig, vooral in Ierland, het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten, Vlaanderen en Nederland.

Hij scoorde hits met nummers als Nothing Rhymed, Alone Again (Naturally), Get Down en Matrimony.

Zijn relatie met Gordon Mills verslechterde echter in de loop der jaren en hij raakte verwikkeld in een juridisch conflict met hem en zijn platenmaatschappij over de rechten op zijn nummers.

Hij spande een rechtszaak aan en won die uiteindelijk na een lange strijd.

Hij kreeg daarmee alle rechten op zijn eigen werk terug. Hij is een van de weinige artiesten die zo’n overwinning behaald heeft tegen een platenbedrijf.

Fabienne & Karina Collewaert Karina, twee Vlaamse zangeressen, hebben een prachtige kerstsingle uitgebracht.

Het liedje heet Als alle lichtjes branden en is een eigen compositie van Fabienne.

Ze krijgen vocale steun van het kinderkoor van Basisschool De Regenboog uit Ertvelde.

De single is geproduceerd door Johan Engels en heeft een goed doel.

De opbrengst gaat namelijk naar de Vzw Boven De Wolken, die sterrenouders gratis professionele fotosessies aanbiedt bij het verlies van hun baby.

De single is te koop voor 5 euro via info@fabienne-artist.be

45 jaar geleden, Rose Royce met hun nummer Love Don’t Live Here Anymore.

Het nummer Love Don’t Live Here Anymore is geschreven door Miles Gregory.

Het werd geproduceerd door de voormalige Motown-songwriter en producer Norman Whitfield voor Whitfield Records.

De leadzang werd gezongen door Gwen Dickey en het nummer werd uitgebracht als de tweede single van hun derde studioalbum Rose Royce III: Strikes Again.

Het nummer bereikte de nummer 32 positie op de Billboard Hot 100 en de nummer 2 positie op de R&B Singles chart in de Verenigde Staten.

Het nummer werd ook een hit in het Verenigd Koninkrijk, waar het de nummer 3 positie bereikte op de UK Singles Chart.

In Vlaanderen was het nummer goed voor achttiende plaats in de Brt Top 30.

In Nederland bereikte het nummer de tiende plaats in de Nederlandse Top 40.

Het nummer gaat over een verbroken relatie en het gevoel van leegte en eenzaamheid dat daarbij hoort.

Het nummer wordt gekenmerkt door een melancholische melodie, een emotionele zang en een dramatisch strijkersarrangement.

Het nummer is meerdere keren gecoverd door andere artiesten, waaronder Madonna, Jimmy Nail, Joe Cocker en Seal.

Gisteren nog vandaag

zangeres Gwen Dickey verlaat de groep Rose Royce (Joepie 11 mei 1980).

Gisteren nog vandaag

40 jaar geleden, Gazebo met zijn debuutsingle I Like Chopin

In Vlaanderen was de single goed voor een vierde plaats in de Brt Top 30 en in Nederland bereikte het nummer de vijfde plaats in de Top 40.

Gazebo werd op 18 februari 1960 als Paul Mazzolini geboren als kind van een Italiaanse diplomaat en een Amerikaanse zangeres.

Paul leerde op zijn 10de gitaar spelen om indruk te maken op zijn vriendinnetje.

Mazzolini begon zijn muziekcarrière als jazzmuzikant en in rock- en punkbands!

In 1982 bracht hij als Gazebo zijn debuutsingle ‘Masterpiece’ uit, een top 5-hit in Italië en Zwitserland.

In zijn thuisland heeft hij een dozijn hits gescoord, maar we kennen hem het best van zijn tweede single, de top 3-hit ‘I Like Chopin’ uit november/december 1983.

Vanaf 24 oktober 1983 staat Gazebo er 3 weken mee op n°1 in Duitsland. Ook in Oostenrijk, Zwitserland en Spanje bereikte hij de n°1. In Italië bleef ook deze single op n°2 steken.

De opvolger ‘Lunatic’ deed het naast Italië nog goed in de Duitstalige landen, maar bij ons staat hij geboekstaafd als one-hit wonder.

Hij bracht al wel 13 albums uit. In 2018 verscheen zijn recentste album ‘Italo By Numbers’.

‘I Like Chopin’ werd nog vier keer in een nieuwe versie uitgebracht, in 2020 nog als de Radio Corona version (Joepie, Muziek Expres en met dank aan Denis Michiels)

35 jaar geleden, Barbra Streisand en Don Johnson met hun nummer Till I Loved You.

Het nummer was oorspronkelijk geschreven door Maury Yeston voor de musical Goya: A Life in Song, die het leven van de Spaanse schilder Francisco Goya vertelde.

De musical werd nooit opgevoerd, maar er werd wel een album van gemaakt met verschillende artiesten.

Op de Europese versie van het album zongen Plácido Domingo en Jennifer Rush het lied Till I Loved You, terwijl op de Amerikaanse versie Dionne Warwick de plaats van Rush innam.

Voor de Braziliaanse markt werd er zelfs een Portugese versie gemaakt, waarbij Domingo het lied zong met Simone Bittencourt de Oliveira.

Een andere versie van het nummer is in het Spaans gezongen door Plácido Domingo en Gloria Estefan. Deze versie bereikte de achtste positie op de Billboards Hot Latin Songs lijst in de Verenigde Staten.

De versie van Streisand en Johnson was echter de succesvolste.

Het nummer werd geproduceerd door Phil Ramone en verscheen op het album Till I Loved You van Streisand, dat op 25 oktober 1988 werd uitgebracht.

Het lied haalde de 24e positie in de Britse hitlijst en de vierde plaats in zowel de Brt Top 30 als de Nederlandse Top 40.

Streisand en Johnson hadden een kortstondige romance in de late jaren 80, maar gingen in 1989 uit elkaar.

Barbra Streisand onthult in haar nieuwe biografie Mijn naam is Barbra hoe haar liefdesleven eruitzag.

Ze vertelt over haar mislukte huwelijk met acteur Elliot Gould, die ze leerde kennen op de set van ‘Funny Girl’.

Ze beschrijft ook haar affaires met Hollywoodsterren als Warren Beatty, Jon Peters en Don Johnson.

Ze zegt dat ze met Johnson alleen maar een vriendschappelijke band had, zonder echte verliefdheid. ‘We waren gewoon eenzaam en zochten troost bij elkaar. Daarom zijn we nog steeds goede vrienden.’

Ze noemt James Brolin, die ze op haar 54ste ontmoette, de liefde van haar leven. Ze is ook heel blij met haar kleindochter, de dochter van James’ zoon Josh Brolin en zijn vrouw Kathryn Boyd.

45 jaar geleden, Umberto Tozzi in de Joepie van 20 november 1978.

Het nummer Tu schreef hij samen met Giancarlo Bigazzi. Bigazzi was ook verantwoordelijk voor de productie. Hij was getrouwd met tekstschrijfster Gianna Albini. Beide zijn helaas al overleden.

Het nummer verscheen in 1978 op zijn derde studioalbum, dat ook Tu heette.

Het nummer was een groot succes in Italië en Zwitserland en bereikte daar dan ook de eerste plaats in hitparade.

In Vlaanderen en Nederland kwam de single niet verder dan de tipparade.

Umberto Tozzi heeft ook andere hits gehad, zoals Ti amo, Gloria, en samen met Raf (Raffaele Riefoli) bereikte ze de derde plaats op het Eurovisie Songfestival met hun nummer Gente Di Mare.

Umberto Tozzi heeft een zware tijd achter de rug. Hij kreeg twee keer te maken met covid, een longontsteking en kanker. Maar hij heeft zich erdoorheen geslagen en is nu weer aan het werk.

In totaal verkocht hij meer dan 70 miljoen platen (singles en albums) in zijn carrière.

40 jaar geleden, de Franse groep Bandolero met hun nummer Paris Latino

Dit nummer is geschreven door José Perez en Carlos Perez, de twee broers die samen de band vormen.

Het is geproduceerd door Bernard Estardy, een bekende Franse geluidstechnicus die ook heeft gewerkt met artiesten als Johnny Hallyday, Claude François en Michel Sardou.

Paris latino is afkomstig van het album Quiereme, dat in 1983 werd uitgebracht.

Het nummer was een grote hit in Frankrijk en Zwitserland, waar het de tweede plaats bereikte in de hitlijsten.

In Vlaanderen was het nummer goed voor een negentiende plaats in de Brt Top 30. In Nederland was het nummer goed voor een twaalfde plaats in de Top 40.

Het nummer is een eerbetoon aan de Latijns-Amerikaanse muziek en cultuur, met invloeden van salsa, merengue en tango.

Het refrein bevat de namen van verschillende Latijns-Amerikaanse steden, zoals Buenos Aires, Rio de Janeiro en Havana.

Kim Wilde in de Joepie van 20 november 1983.

Het nummer Dancing in the Dark uitgebracht als de tweede single van haar derde studioalbum Catch as Catch Can uit 1983.

Het nummer markeerde een verandering van richting voor de zangeres, met meer een dansgeoriënteerde stijl dan haar eerdere werk.

Het nummer werd geschreven door Nicky Chinn en Paul Gurvitz, en geproduceerd door Ricky Wilde, de broer van Kim.

Het nummer werd geremixt door Nile Rodgers voor de verlengde 12″ versie, die ook een instrumentale versie van het nummer bevatte.

Het nummer was geen groot succes in het Verenigd Koninkrijk, waar het slechts de 67e plaats bereikte.

In Vlaanderen was de single goed voor een elfde plaats in de Brt Top 30. In Nederland kwam de single niet verder dan de tipparade.

Deze week, 40 jaar geleden, komt de Britse groep UB 40 met hun nummer Please Don’t Make Me Cry binnen in de Brt Top 30.

Het nummer is een cover van reggaezanger Winston Tucker, ook bekend als Winston Groovy en hij schreef het nummer in 1970.

Voor UB 40 was dit nummer de opvolger van hun grote hit Red Red Wine, die ook een cover was van Neil Diamond.

Please Don’t Make Me Cry bereikte in hun thuisland de negende plaats in de hitparade.

In Vlaanderen bereikte het nummer de vijfde plaats in de Brt Top 30. In Nederland was de single goed voor een vierde plaats in de Top 40.

Het nummer is ook terug te vinden op het album Labour of Love, uitgebracht in 1983. (Diverse bronnen, Joepie en Wikipedia)

Deze week, 25 jaar geleden, komt Britney Spears met haar Baby One More Time binnen in de Amerikaanse hitparade.

Het nummer is geschreven door producer Max Martin onder sterke muzikale invloed van nummers van ABBA.

Het was oorspronkelijk bedoeld voor de groep TLC, die het afwees.

Het nummer gaat over dat Britney er spijt van heeft dat ze haar vorige relatie beëindigde.

De videoclip heeft Spears zelf bedacht en het is opgenomen in Venice High School in Californië in de Verenigde Staten.

In het begin van de videoclip verveelt Britney zich en wacht ze tot de bel gaat. Als de bel eindelijk gaat, stapt ze het lokaal uit en begint spontaan te dansen met een aantal achtergrond danser(e)s(sen) in een Amerikaans schoolkostum op de gang.

Na een tijdje gaan ze ook op het plein dansen, Britney is daar onder andere ook te zien in een blauwe auto.

Vanaf 13 maart 1999 bereikte de single de eerste plaats en dit voor 8 weken lang.

Van het album Baby One More Time van Britney Spears zijn er op 22 Maart 1999 zoveel van verkocht dat het volgens de maatstaven van de RIAA (Recording Industry Association Of America) wordt onderscheiden met drie keer platina.

Het album komt op 30 januari 1999 binnen op de eerste plaats van de Billboard-albumlijst, en staat vervolgens zes weken achtereen op de eerste plaats.

Naast de titelsong staan op Baby One More Time de volgende nummers: (You Drive Me) Crazy, Sometimes, Soda Pop, Born To Make You Happy, From The Bottom Of My Broken Heart, I Will Be There, I Will Still Love You (een duet met Don Philip), Deep In My Heart, Thinkin’ About You, E-Mail My Heart en Beat Goes On.

Britnet Spears wordt op haar album bijgestaan door onder meer Mickie Bassie (vocals, keyboards en bas), Esbjorn Ohrwall en Dan Petty (gitaren), Eric Foster White (gitaar, keyboards en drums) en Andrew Fromm (achtergrondzang).

Het album is geproduceerd door Max Martin, Rami Yacoub, Denniz Pop en Eric Foster White.

De titelsong van het album, Baby One More Time, wordt genomineerd voor de Grammy Awards 2000 in de categorie Best Female Pop Vocal Performance.

De Grammy gaat echter naar Sarah McLachlan voor het nummer I Will Remember You van haar album Mirrorball (Diverse bronnen en Wikipedia)