Michel Polnareff, na vijf jaar Amerikaanse ballingschap terug in Frankrijk.

Michel Polnareff werd geboren in 1944 in Nérac, Frankrijk, uit een Russische vader en een Franse moeder.

Zijn vader, Leib Polnareff, was een bekende componist die nummers schreef voor Edith Piaf, Mouloudji en andere beroemde artiesten.

Michel begon al op jonge leeftijd piano te spelen en ontwikkelde een passie voor muziek.

Hij verhuisde naar Parijs in de jaren zestig en brak door met zijn eerste hit “La poupée qui fait non” in 1966.

Sindsdien heeft hij meer dan 20 albums uitgebracht en talloze hits gescoord, zoals “Love me, please love me”, “L’amour avec toi”, “On ira tous au paradis” en “Goodbye Marylou”.

Hij staat ook bekend om zijn flamboyante persoonlijkheid en zijn controversiële imago dat vaak de aandacht trok van de media en het publiek.

Hij had verschillende relaties met beroemde vrouwen, zoals de actrice Annie Fargue (geboren in Etterbeek) en zangeres Afida Turner, die later relatie had met rapper Coolio en Mike Tyson. Afida Turner kwam verleden jaar te overlijden aan kanker.

Hij trouwde met het bekende model Danyellah in 2003 en kreeg een zoon, Louka, in 2010.

Michel Polnareff is nog steeds actief in de muziekwereld. Hij bracht verleden jaar een album uit met zijn grootste hits in een nieuwe bewerking.

Hij woont momenteel in Los Angeles, Verenigde Staten, waar de bijna 80-jarige zanger zou werken aan een nieuw album (Joepie 12 november 1978).

Vandaag 90 jaar geleden, het Christen werkverbond (Katholieke Vlaamsche Landsbond) houden hun congres in het nieuwe Circus gebouw in Gent.

Het Nieuw Circus in Gent heeft een lange en boeiende geschiedenis.

Het gebouw dateert van 1895 en was oorspronkelijk bedoeld als een multifunctionele zaal voor circus, theater, concerten en bals.

Het was ontworpen door architect Emile De Weerdt (1858-1938) in een eclectische stijl met neobarokke elementen.

Het had een ronde piste met een diameter van 13 meter en een capaciteit van 2500 personen.

In 1920 werd het Nieuw Circus getroffen door een zware brand die het interieur volledig verwoestte.

Alleen de buitenmuren bleven overeind. Drie jaar later begon de wederopbouw onder leiding van architect Oscar Ledoux (1866-1935).

Hij maakte van het Nieuw Circus een modern en luxueus gebouw met tal van technische innovaties, zoals geluidsbeheersing, brandwerende elementen, centrale verwarming, bijzondere licht- en geluidsinstallaties en elektriciteit.

De zaal kon nu 3400 personen ontvangen en werd beschouwd als het mooiste circus van Europa.

Het Nieuw Circus trok vele grote internationale circussen en wereldberoemde artiesten aan.

Na 1924 werden er heel wat spectaculaire acts opgevoerd, zoals het ‘Circus onder water’ van het Duitse Circus Busch in 1933, waarvoor de piste werd gevuld met 500 000 liter water.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog raakte het circusgebouw in verval. De laatste voorstelling werd gespeeld door Circus De Jonghe in 1944.

In 1947 werd het gebouw omgevormd tot een garage door de nieuwe eigenaar Mahy.

Deze sloot in 1978 en het gebouw werd een opslag- en restauratieplaats voor oldtimers.

In 2005 kocht het stadsontwikkelingsbedrijf Sogent het gebouw met het oog op renovatie en integratie in een volledig vernieuwd stadsdeel De Krook.

De renovatiewerken zijn ondertussen afgerond.

Binnenkort zal het gebouw de nieuwe hotspot van Gent worden.

Vandaag is het precies 45 jaar geleden dat Billy Joel met zijn album 52nd Street de nummer één positie bereikte op de Billboard-albumlijst.

Dit was zijn zesde studioalbum en de opvolger van het succesvolle The Stranger.

Het album is vernoemd naar de A&R studio’s in New York, waar het grotendeels is opgenomen.

De titel is ook een eerbetoon aan Abbey Road van The Beatles, een van de grote inspiratiebronnen van Joel.

Daarnaast heeft 52nd Street een rijke jazzgeschiedenis, want veel beroemde jazzmuzikanten hebben er gespeeld in de vele clubs. Daarom wordt 52nd Street ook wel Swing Street genoemd.

De producer van het album was Philip Ramone, die ook al met Joel had samengewerkt aan The Stranger.

Op 52nd Street zijn de jazzinvloeden duidelijk te horen, bijvoorbeeld in de titeltrack en in Zanzibar, waarop jazztrompetist Freddie Hubbard meespeelt.

Het album was nog succesvoller dan zijn voorganger en bleef acht weken lang bovenaan de Amerikaanse albumlijst staan.

Het was het bestverkochte album van Joel ooit. Het album bevatte drie hitsingles: het vrolijke My Life (met Chicago-zanger Peter Cetera als achtergrondzanger), het gevoelige Honesty en het rockende Big Shot.

Het nummer Rosalinda’s Eyes is een ode aan zijn moeder Rosalind.

Het nummer Until The Night (dat in Engeland een kleine hit werd) is een hommage aan The Righteous Brothers.

Billy Joel won twee Grammy’s voor 52nd Street: beste zanger en album van het jaar.

Geen stoere binken voor Siouxsie And The Banshees (Joepie 13 november 1983)

Siouxsie And The Banshees was een Britse rockband die in 1976 werd opgericht.

Hun single Dear Prudence is een cover van een nummer van The Beatles, dat verscheen op hun album The White Album uit 1968.

De cover werd geproduceerd door Mike Hedges en Siouxsie And The Banshees, en verscheen op het livealbum Nocturne uit 1983.

Het was een hit in het Verenigd Koninkrijk, waar het de derde plaats bereikte in het VK Singles Chart.

In Vlaanderen en Nederland kwam de single niet verder dan de Tipparade.

Het nummer gaat over Prudence Farrow, de zus van actrice Mia Farrow, die zich terugtrok in meditatie tijdens een retraite met The Beatles in India.

De tekst is een uitnodiging om uit haar kamer te komen en te genieten van het leven en de natuur.

Vanaf vandaag ligt het album Mamouna/Horoscope van Bryan Ferry in de platenwinkel.

Het dubbelalbum bevat een heruitgave van zijn album Mamouna uit 1994 en een onuitgebracht album dat hij in dezelfde periode opnam.

Mamouna is voor mij één van zijn beste albums uit zijn solocarrière dat dit jaar dit jaar 50 jaar bestaat.

Want Bryan Ferry’s solocarrière begon in 1973 met het album ‘These Foolish Things’.

Op het album horen we Bryan Ferry met het mooie nummer The Only Face. De originele versie, maar ook de opname met alleen pianobegeleiding uit 1993.

Horoscope laat zien hoe hij experimenteerde met verschillende stijlen en invloeden.

Het album bevat ook een lange versie van het Roxy Music-nummer Mother Of Pearl.

Ook al 50 jaar geleden en wat heb ik genoten van deze Britse comedyserie On the Buses.

In Vlaanderen en Nederland was deze serie bekend als de Dubbeldekkers en werd uitgezonden door de NOS in 1973.

De serie was geschreven door Ronald Wolfe en Ronald Chesney en had Reg Varney, Michael Robbins, Anna Karen, Bob Grant en Stephen Lewis in de hoofdrollen.

Gisteren nog vandaag

Na het einde van de serie in 1973 werd het concept verkocht aan de Amerikaanse zender NBC, die het onder de naam Lotsa Luck opnieuw lanceerde.

De hoofdrolspelers waren Dom DeLuise en Kathleen Freeman, die dezelfde voornamen hadden als hun Britse tegenhangers, maar andere achternamen (Stan & Mum Belmont, Arthur & Olive Swann). Het personage van Jack werd vervangen door Bummy Pfitzer en het personage van Blakey kwam niet meer voor.

Deze versie was geen succes in Amerika en werd na slechts 24 afleveringen gestopt.