Vandaag is het al 70 jaar geleden dat de Gentse Mathilde Pede is overleden.

Ze was een naaister en zangeres en een van de 27 Belgen aan boord van het schip Titanic dat op 15 april 1912 zonk. Ze was gehuwd met Leopold Weisz.

Het was de Belgische journalist Dirk Musschoot die haar echte naam ontdekte gezien ze oorspronkelijk op de passagierslijst genoteerd was als Mathilde Weisz.

Mathilde Pede was uit Gent afkomstig, meer bepaald uit het intussen verdwenen De Vreese Werkmanskwartier bij de Sint-Pietersabdij.

Ze was een tijdlang meid in het toenmalige Grand Palais Valentino dicht bij het toenmalige station Gent-Zuid.

Toen ze 21 was ging ze studeren aan de Bromsgrove Guild of Applied Art in Engeland waar ze Leopold Weisz ontmoette, een Hongaars-Joodse beeldhouwer die in Montreal werkte.

Het Bromsgrove Guild of Applied Art was een vereniging van moderne kunstenaars, actief van 1898 tot 1966 en de leden maakten kunstwerken voor onder meer de Lusitania.

Mathilde Pede woonde een tijdlang in Bromsgrove, een plaats in het district Bromsgrove, op 21 km van Birmingham.

Ze huwden en hij haalde haar later op in Engeland.

Ze besloten naar Canada te emigreren, zeer tegen de zin van haar ouders. Oorspronkelijk zouden ze op een ander schip in eerste klasse de oceaan oversteken, maar door een kolenstaking boekten ze een ticket op de Titanic (nummer 228414, £ 26).

Op de avond van de tragedie zong Mathilde Pede een hymne in de eetzaal van de tweedeklassepassagiers. Dhr. Pain en Douglas Norman begeleidden haar terwijl ze The Last Rose of Summer zong.

Leopold Weisz verdronk en zij overleefde de ramp, samen met zes andere Belgen. Ze ontscheepte van de Carpathia op 18 april 1912 in New York.

De autoriteiten besloten Mathilde Weisz terug naar België te deporteren gezien men haar beschouwde als onvermogend.

Toen het lijk van haar man werd geborgen met goud ter waarde van 15.000 dollar in zijn kledij veranderde haar situatie en ze bleef in Montreal. In 1914 huwde ze de zakenpartner van haar overleden man.

Na de Eerste Wereldoorlog kreeg ze van koning Albert de medaille van koningin Elisabeth opgespeld omdat ze $ 57.000 aan steun had verzameld voor Belgische liefdadigheidswerken.

Mathilde Pede bracht de rest van haar leven in Canada door.

Ze werd begraven op het kerkhof Notre-Dame des Neiges te Montreal. In Gentbrugge werd een straat naar haar genoemd.

Gisteren nog vandaag

60 jaar geleden, Kyu Sakamoto met zijn grote hit Sukiyaki (Ue O Muite Arukō).

‘Ue O Muite Aruko’ is de originele titel van ‘Sukiyaki’.

Het lied werd geschreven door tekstschrijver Rokusuke Ei en componist Hacjidai Nakamura.

Ei schreef het nadat hij terugkwam van een (mislukte) protestmars.

Het nummer staat bol van nostalgische gevoelens en herinneringen.

‘Sukiyaki’ was de alternatieve titel en heeft eigenlijk niets met de tekst te maken.

Het is de naam van een Japans gerecht, maar werd gekozen omdat het meer catchy klonk!

Met een wereldwijde verkoop van 13 miljoen stuks is de Kyu Sakamoto-hit van de bestverkochte singles aller tijden!

In Europa werd het een grote hit in Noorwegen (n°1) en Duitsland (n°2).

Na ‘Nel Blu Dipinto Di Blu’ van Domenico Modugno uit 1958 was dit het tweede niet-Engelstalig lied dat de top van de Billboard Hot 100 wist te bereiken.

Nauwelijks een half jaar later stond opnieuw een niet-Engelstalig nummer aan de top van de Amerikaanse chart…’Dominique’ van de Belgische Soeur Sourire!

‘Ue O Muite Aruko’ betekent zoveel als “Ik kijk omhoog als ik wandel”. De protagonist kijkt omhoog omdat dan zijn tranen niet op de grond vallen.

Kyu Sakamoto kwam op 12 augustus 1985 om het leven bij de crash van Japan Airlines Flight 123, met 530 slachtoffers tot op de dag van vandaag één van de zwaarste vliegtuigrampen uit de geschiedenis.

Hij werd slechts 43 jaar. (Denis Michiels)

De Vlaamse zanger Jo Vally (geboren als Valère Maurice Caroline Lauwers) mag vandaag 65 kaarsjes uitblazen

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag: Toen moest Jo Vally zijn huwelijksnacht met 40 toeristen delen (Joepie 14 november 1982)

Gisteren nog vandaag: een eerste kindje voor Jo Vally (Joepie 23 maart 1986)

Gisteren nog vandaag: dochter voor Jo Vally (Joepie 14 september 1986)

Gisteren nog vandaag: Jo Vally hoopt met Eurosong op grote doorbraak

Gisteren nog vandaag: Jo Vally trots op zijn eerste single Olivia (Joepie van 14 mei 1979)

Gisteren nog vandaag

Leupegem in oude postkaarten van 45 jaar geleden

De gemeente Leupegem waar ik woon, heeft een rijke geschiedenis die teruggaat tot de middeleeuwen.

Een van de meest opvallende gebouwen in Leupegem is het Schipperskerje.

Dit gebouw was jarenlang een mysterie. Zo zijn er op de dag van vandaag twee versies.

Volgens de recentste bevindingen zou het Schipperskerkje helemaal geen kerk zijn, maar een kalkschuur.

Vanaf de 17de eeuw werd hier kalk opgeslagen die vanuit de streek rond Doornik werd aangevoerd voor de bemesting van de akkers en de bouwnijverheid.

De zware steunberen aan de zijkanten van het gebouw moesten de zijwaartse druk van de opgeslagen kalk opvangen.

In 1722, het jaartal dat in de gevel verankerd zit, werd het gebouw gebruikt door Daniel Blommaert en J. Lestienne, twee kalkhandelaars uit het Doornikse.

De tweede versie is dat voor de rechttrekking van de Schelde stond je hier op de oever van de stroom en dus gingen de inwoners van deelgemeente Leupegem ervan uit dat het een schipperskerkje was geweest.

De oorsprong van dit kerkje gaat zeker tot de 11e eeuw terug.

Deze werd een aantal malen verwoest en later herbouwd in renaissancestijl op oude grondvesten.

Na een brand werd de kerk herbouwd door de schippersgilde en ontstond er een driebeukig gotisch kerkje.

Het schipperskerje is gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van de Zeven Smarten en staat symbool voor de verbondenheid van de Leupegemse bevolking met de Schelde.

Vanaf 1645 in het bezit van het armenbestuur van Leupegem (heden Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn).

In 1669 werd de kerk gebruikt als hospitaal voor het Franse leger.

Hoewel de kerk nadien nog werd verfraaid, zoals in 1713 toen de zoldering met Lodewijk XIV-versieringen werd bepleisterd.

Besloot men toch om de kerk te sluiten en in 1792 werd de laatste mis opgedragen.

Daarna werd de kerk gebruikt als opslagplaats.

In 1830 werd de kerk verkocht om met het geld een nieuwe Sint-Amanduskerk te bouwen, ook werd toen de toren gesloopt.

In het kerkschip werden woningen gebouwd.

Ook later werd er hieraan nog meerdere malen verbouwd.

In de jaren veertig van de vorige eeuw had het de functie van een kolenmagazijn en in de jaren vijftig als stapelhuis.

Het gebouw is al tientallen jaren in verval.

Het OCMW van Oudenaarde heeft beslist in 2009 om het beschermde schipperskerkje in Leupegem te restaureren.

Op 17 augustus 2020 kwam het terug in de gemeenteraad en neemt het college kennis van de brief van de Vlaams minister van Onroerend Erfgoed in verband met de restauratie van het Schipperskerkje in Leupegem.

Tot vandaag is het gebouw nog steeds niets meer dan een reünie en hebben we nog altijd geen weet wanneer de werken gaan gebeuren.

Kan een afbeelding zijn van de tekst 'Gisteren nog vandaag'

Bericht opnieuw plannen

Nu plaatsen

45 jaar geleden, te gast bij journalist Louis De Pelsmaeker en zijn gezin (Joepie 8 oktober 1978)

Louis De Pelsmaeker begon zijn carrière als sportverslaggever bij de BRT, waar hij onder andere de Olympische Spelen, de Tour de France en het WK voetbal versloeg.

Later maakte hij de overstap naar de commerciële zender VTM, waar hij verschillende programma’s presenteerde, zoals Telefacts en Royalty.

Hij is al geruime tijd met pensioen, maar nog steeds gepassioneerd bezig met sport.

45 jaar geleden, het lief en leed van Luv (Joepie 8 oktober 1978)

Het nummer You’re The Greatest Lover was geschreven door Hans van Hemert en Piet Souer, die ook de producers waren van de meeste nummers van Luv.

Het nummer verscheen in 1978 op hun debuutalbum With Luv, dat een van de best verkochte albums van dat jaar was in Nederland.

Het nummer bereikte de eerste plaats in onder andere Nederland, Vlaanderen, Duitsland, Zwitserland en Zuid-Afrika.

60 jaar geleden, sfeerfoto’s van haventjes die verdwijnen door de afdamming van de Krekerak en het Shoe (deel 2)

De afdamming van de Krekerak en het Shoe voor de haven van Antwerpen is een grootschalig infrastructuurproject dat tot doel heeft de toegankelijkheid en de capaciteit van de haven te verbeteren.

Het project omvat de aanleg van een nieuwe sluis tussen de Schelde en het Kanaaldok, de afsluiting van de Krekerak en het Shoe met dammen, en de aanpassing van de vaarwegen in het Schelde-Rijnkanaal.

Het project zal naar verwachting in 2030 voltooid zijn en zal de haven van Antwerpen in staat stellen om grotere schepen te ontvangen en meer goederen te verwerken.

40 jaar geleden, Zweedse veiligheidsagent Torbjorn Brandler maakt Agnetha Faltskog weer gelukkig (Joepie 2 oktober 1983)

Wrap Tour Arms Around Me, met op de B-kant Take Good Care Of Your Children is afkomstig van het album Wrap Your Arms Around Me dat Agnetha Faltskog na het ophouden van Abba in 1983 met producer Mike Chapman opneemt.

Het album wordt een groot succes en verkoopt in het eerste jaar na de release meer dan 1,2 miljoen exemplaren.

De singles The Heat Is On en Wrap Your Arms Around Me zijn samen ook nog eens goed voor een verkoop van ruim een miljoen exemplaren.

In Amerika en Japan komt het eveneens van het album afkomstige Can’t Shake Loose op single uit.

De single wordt Faltskog’s eerste solo hit in de Amerikaanse Top 30.

Bij ons in Vlaanderen bereikt het nummer op 3 september 1983 de eerste plaats in de BRT Top 30.

Een maand later komt Bonnie St. Claire met een Nederlandse vertaling de BRT Top 30 binnen.

Een week later bereikt Sla je arm om me heen zijn piekpositie, namelijk de tiende plaats in onze hitparade.

Betreft de relatie met Torbjorn Brandler, kan ik bijna niets meer terugvinden. Dus het kan best niet meer zijn dan een roddel.

Wat we wel weten is dat Agnetha Faltskog in 1990 trouwde en dat in alle discretie met de chirurg Tomas Sonnenfeld.

Pas toen het koppel twee jaar later uit elkaar ging, raakte het nieuws bekend.

Na de onverwachte zelfmoord van haar moeder en het overlijden van haar vader een jaar later sloot ze zich steeds meer af van de buitenwereld en kreeg ze te maken met een depressie.

In de Zweedse media werd ze wel omschreven als ‘De tweede Greta Garbo’.

In 1996 schreef ze haar memoires, getiteld Som jag är (‘Zoals ik ben’), waarin ze evenwel nauwelijks nieuwe onthullingen deed.

Het boek werd negatief onthaald door pers en publiek.

In 1997 knoopte Fältskog een liefdesrelatie aan met de Nederlandse vorkheftruckchauffeur Gert van der Graaf die al sinds zijn kindertijd op haar verliefd was.

Toen ze na twee jaar de affaire verbrak, begon hij haar te stalken.

Hij kreeg van de Zweedse rechter een levenslang verbod om het land binnen te komen.

Na een drie jaar lange relatie met de steenrijke Zweedse high societyfiguur en zakenman Bertil Nordstrom leidt ze sinds 2008 opnieuw een teruggetrokken leven op haar landgoed in Ekerö nabij Stockholm.

Verleden maand bracht ze een nieuwe single uit met als titel Where Do We Go From Here?

Het nummer is geschreven door de Zweedse producer en componist Jörgen Elofsson, die ook de producer is van het nummer en Kamilla Bayrak.

Jörgen Elofsson kennen we natuurlijk van zijn samenwerking met artiesten als Céline Dion (That’s the Way It Is, Boyzone, Britney Spears (Sometimes en (You Drive Me) Crazy), Westlife (You Raise Me Up, If I Let You Go), Kelly Clarkson (A Moment Like This), Dr. Alban, Il Divo (duet met Celine Dion: I Believe In You), Jennifer Lopez, Dana International, Bryan Adams en Leona Lewis.

Hij schreef tot nu toe al meer dan 20 nummer 1-hits geschreven of meegeschreven.

Hij heeft ook meerdere prijzen gewonnen, waaronder een Grammy Award, een Ivor Novello Award en een ASCAP Pop Award.

Deze nieuwe single van Agnetha Fältskog is de voorbode van haar nieuwe album A+.

Het album zal niets anders zijn dan een herwerkte versie van het album uit 2013.

60 jaar geleden, sfeerfoto’s van haventjes die verdwijnen door de afdamming van de Krekerak en het Shoe (oktober 1963).

De afdamming van de Krekerak en het Shoe voor de haven van Antwerpen was een groot waterbouwkundig project dat in 1963 begon en in 1976 voltooid werd.

Het doel van het project was om de getijdenwerking op de Schelde te verminderen en zo de scheepvaart naar Antwerpen te vergemakkelijken.

Door de afdamming ontstonden twee grote zoetwaterbekkens, het Volkerak en het Zoommeer, die als buffer dienen voor de waterhuishouding in Zuidwest-Nederland.

Het project had ook grote gevolgen voor de natuur, de landbouw en de recreatie in het gebied.