Tag: BRT Top 30

Deze week, 45 jaar geleden, bereiken de Strangers met hun single De Broek Van Grootmoemoe de eerste plaats in de Vlaamse Top 10.

Het nummer is een cover van het nummer Ragtime Piano Joe en geschreven door Donald Alexander Fraser en voor het eerst uitgebracht door Stacy Dorning in 1974.

Het nummer was een hit voor Peter Straker werd geproducet door niemand minder dan Freddie Mercury.

In 1987 was Peter Straker ook te zien in Freddie’s videoclip van ‘The Great Pretender’.

In 2015 hernam hij zijn rol in The Wiz en dit jaar speelt hij ook mee in de nieuwe versie van The Who’s Tommy.

In 2020 bracht Cherry Red Records een cd-box uit met alle albums van Straker.

Deze week, 45 jaar geleden, komen de jongens van Smokie met hun single Mexican Girl binnen in de Brt Top 30

De single bereikte in Vlaanderen de twaalfde plaats in de Brt Top 30.

In Nederland was het nummer goed voor een elfde plaats in de Nederlandse Top 40.

Het nummer is geschreven door Chris Norman en Pete Spencer, beide lid van de groep en het is ook terug te vinden op hun zesde album The Montreux Album.

Het nummer gaat over een man die verliefd wordt op een Mexicaans meisje dat hij ontmoet in een bar.

Hij beschrijft haar als een “mooie engel” met “zwart haar en bruine ogen”.

Hij wil met haar trouwen, maar hij weet niet of ze hem ook leuk vindt.

Hij vraagt haar om hem een teken te geven, want hij kan niet zonder haar leven.

Het refrein luidt dan ook: “Oh, Mexican girl, I want you to stay / You know my heart is longing to say / That as long as I live, I will always remember / The one that I called my Mexican girl”.

Vandaag is het precies 65 jaar geleden dat Hank Ballard & The Midniters de studio van King Records in Cincinnati, Ohio binnenstapten.

Ze namen daar twee nummers op die de muziekgeschiedenis zouden veranderen: Teardrops On Your Letter en The Twist.

Hank Ballard werd geboren in Michigan, maar verhuisde na de dood van zijn vader naar Bessemer, Alabama.

Hij zong in het kerkkoor en verhuisde op zijn vijftiende weer naar Detroit, waar hij bij Ford ging werken.

In 1953 werd hij lid van de groep The Midnighters, die al snel een hit scoorden met Get It.

Hun volgende single, Work With Me Annie, was een nog groter succes, ondanks dat het nummer werd geboycot door de radio vanwege de expliciete tekst.

De groep ging door met het maken van ‘gewaagde’ nummers, zoals Annie Had a Baby, Annie’s Aunt Fannie en Sexy Ways.

Work With Me Annie werd later opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame.

In 1958 schreef Ballard The Twist, een nummer dat een revolutie zou ontketenen in de danswereld.

Hij probeerde het nummer uit te brengen bij Vee Jay Records, maar die weigerden het.

Uiteindelijk kwam het nummer terecht bij King Records, die het als B-kant gebruikten voor de ballade Teardrops On Your Letter.

De single kwam uit in 1959, maar werd geen groot succes. Teardrops On Your Letter haalde de 87e plaats in de hitlijst, en The Twist bleef onopgemerkt.

Dat veranderde toen Chubby Checker in 1960 een cover maakte van The Twist, die meteen naar de eerste plaats schoot.

Het nummer ontketende een wereldwijde twist-rage, die ook Ballard & The Midniters ten goede kwam.

Hun originele versie van The Twist werd opnieuw uitgebracht als A-kant, en haalde deze keer de 28e plaats.

Ze scoorden ook nog hits met Finger Poppin’ Time en Let’s Go, Let’s Go, Let’s Go, die beide de top 10 bereikten.

Na nog enkele R&B-hits in dezelfde stijl, verdween de groep uit de schijnwerpers.

Hank Ballard ging solo verder in de late jaren zestig.

Hij overleed op 2 maart 2003 op 75-jarige leeftijd aan keelkanker.

Vandaag herdenken we de vijftiende verjaardag van het heengaan van Wannes Van de Velde, een Vlaamse zanger en kunstenaar die een grote invloed had op de Vlaamse cultuur en identiteit.

Ter ere van zijn nagedachtenis brengt BLP Records een nieuwe vinylsingle uit van zijn bekendste lied ‘Ik Wil Deze Nacht In De Straten Verdwalen’.

Dit nummer schreef hij in 1973 voor de film “Home sweet home” van Benoit Lamy, maar het werd pas later opgenomen op het album Ne zanger is een groep.

De single bevat twee versies van het lied: de originele tweetalige versie uit 1973, die al vijftig jaar een klassieker is, en de versie uit 1976, die nooit eerder op vinylsingle te verkrijgen was.

Deze single is een eerbetoon aan de rijke muzikale erfenis van Wannes Van de Velde, die ons met zijn poëtische teksten en authentieke stem liet verdwalen in de straten van zijn geliefde Antwerpen.

50 jaar geleden, Priscilla Presley steenrijk na uitspraak van echtscheiding (Joepie 31 oktober 1973)

Priscilla Presley werd geboren als Priscilla Wagner, op 24 mei 1945 in Brooklyn, New York, maar kreeg later de achternaam van haar stiefvader Paul Beaulieu.

Haar biologische vader James Wagner overleed kort na haar geboorte.

Ze ontmoette Elvis toen ze 14 jaar oud was, in 1959, toen hij in Duitsland gestationeerd was als soldaat.

Ze trouwden in 1967 en kregen een dochter, Lisa Marie, in 1968.

Lisa Marie Presley kwam dit jaar op 12 januari 2023 te overlijden.

Ze scheidden in 1973, maar bleven vrienden tot zijn dood in 1977.

Priscilla Presley heeft een veelzijdig leven geleid, waarin ze haar erfenis als de weduwe van de “King of Rock and Roll” heeft gecombineerd met haar eigen ambities en interesses.

Ze heeft een succesvolle carrière opgebouwd als actrice, met rollen in films als The Naked Gun en tv-series als Dallas.

Ze heeft ook verschillende boeken geschreven, waaronder haar autobiografie Elvis and Me en een kinderboek over haar kleinkinderen.

Ze is ook een invloedrijke zakenvrouw geweest, die verantwoordelijk is voor het beheer van Graceland, het landgoed van Elvis in Memphis dat een van de populairste toeristische attracties ter wereld is geworden.

Ze heeft ook verschillende bedrijven opgericht en gesteund, waaronder een parfumlijn en een kledingmerk.

Priscilla Presley heeft ook een bewogen liefdesleven gehad, naast haar beroemde huwelijk met Elvis.

Ze heeft relaties gehad met onder andere Mike Stone, een karateleraar die ze ontmoette via Elvis, Marco Garibaldi, een Italiaanse scenarioschrijver en producer met wie ze 22 jaar samen was.

Samen kregen ze in 1987 een zoon, Navarone Garibaldi en momenteel zanger van Them Guns,

Ze had ook nog een relatie met Nigel Lythgoe, een Britse tv-producent en danser.

Ze heeft ook twee kleinkinderen: Riley Keough en Benjamin Keough.

Nu te zien in de bioscoop, Priscilla:

Vandaag 60 jaar geleden, te gast op de Miss World verkiezing van 1963

De Miss World 1963 verkiezing was de dertiende editie van de internationale schoonheidswedstrijd die werd gehouden op 7 november 1963 in het Lyceum Theatre in Londen, Verenigd Koninkrijk.

Er deden 40 landen mee, waarvan er vier voor het eerst deelnamen: Cyprus, Dominicaanse Republiek, Libanon en Trinidad en Tobago.

De winnares was Carole Joan Crawford, een 20-jarige studente uit Jamaica.

Ze kreeg de kroon overhandigd door de vorige Miss World, Catharina Lodders uit Nederland.

Carole Joan Crawford werd geboren op 13 februari 1943 in Kingston, Jamaica.

Ze nam deel aan de Miss Jamaica verkiezing in 1963 en won de titel, waardoor ze zich kwalificeerde voor de Miss World verkiezing.

Daar versloeg ze de favorieten uit Brazilië, Finland, Israël en Zweden.

Ze werd geprezen om haar elegantie, charme en intelligentie.

Na haar overwinning reisde ze de wereld rond om verschillende goede doelen te promoten.

45 jaar geleden, Julien Clerc met zijn nummer Ma Préférence.

Ma Préférence gaat over de liefde die Julien Clerc voelt voor zijn geliefde, die hij boven alles verkiest.

Het nummer werd een groot succes in Frankrijk en andere Franstalige landen.

In Vlaanderen bereikte het nummer niet de hitlijsten, terwijl in Nederland het nummer goed was voor een tweeëndertigste plaats in de Top 40.

Het is nummer is ook gecoverd door onder meer Sacha Distel, Michel Delpech en in Vlaanderen door Nicole en Hugo.

Het nummer schreef hij zelf en dit samen met Jean-Loup Dabadie en is ook terug te vinden op zijn album Jaloux.

Jean-Claude Petit schreef de arrangementen en was ook verantwoordelijk voor de productie.

Jean-Claude Petitj heeft gewerkt met zowel jazzlegendes als popsterren, en heeft ook muziek geschreven voor theater, opera en film.

Petit begon zijn muzikale opleiding aan het Collège National Superieur de la Musique in Parijs, waar hij eerste prijzen behaalde in harmonieleer, fuga en contrapunt.

Tijdens zijn studie speelde hij piano in de Parijse nachtclubs, waar hij Amerikaanse sterren begeleidde zoals Dexter Gordon, Johnny Griffin en Kenny Clarke.

Hij raakte zo vertrouwd met de jazzstijl, die hij later zou combineren met andere invloeden.

In de jaren 70 bracht Petit drie popjazz-albums uit onder zijn eigen naam: Jean-Claude Petit (1970), Jean-Claude Petit et son orchestre (1972) en Jean-Claude Petit et son grand orchestre (1974).

Deze albums laten zijn talent zien als componist en arrangeur van originele en swingende nummers.

Hij werkte ook samen met vele Franse popartiesten, zoals Serge Lama, Sheila, Claude François, Mink DeVille, Joan Baez, Michel Sardou, Alain Souchon, Sylvie Vartan, Jairo, Mortimer Shuman en Gilbert Bécaud. Hij verzorgde de arrangementen en speelde piano op hun platen en concerten.

Petit maakte ook naam als theatercomponist. Hij schreef muziek voor stukken van Robert Hossein, Victor Haïm en vele andere succesvolle regisseurs.

Hij creëerde sfeervolle en dramatische muziek die perfect aansloot bij de thema’s en de sfeer van de voorstellingen.

Hij componeerde ook twee opera’s: Sans Famille (Nice, 2007) en Colomba (Marseille, 2014).

Deze opera’s zijn gebaseerd op bekende Franse romans en tonen zijn vermogen om klassieke en moderne elementen te vermengen.

Petit is echter vooral beroemd om zijn filmmuziek.

Hij heeft meer dan 100 filmscores geschreven voor Franse en internationale films.

Hij werkte samen met gerenommeerde regisseurs zoals Jean-Paul Rappeneau, Pat O’Connor, Bertrand Blier, Claude Lelouch en Claude Berri.

Hij won een César voor beste originele muziek voor Cyrano de Bergerac (1990), een episch historisch drama met Gérard Depardieu.

Hij schreef ook memorabele muziek voor The Playboys (1992), een romantische komedie met Albert Finney en Aidan Quinn, en Jean de Florette (1986) en Manon des Sources (1986), twee films gebaseerd op de roman van Marcel Pagnol.

Zijn muziek is vaak melodieus, expressief en kleurrijk, met invloeden van folk, jazz, klassiek en wereldmuziek.

Gisteren nog vandaag

Deze week, 45 jaar geleden de nieuwkomers in de BRT Top 30

Olivia Newton-John staat nog steeds op de eerste plaats in de BRT Top 30

De hoogste nieuwkomer voor deze week is Teach-In met hun ode aan John Travolta. De andere twee nieuwkomers zijn The Shirts met Tell Me Your Plans en Paul Nicholas met On The Strip.

De sterkste stijger van deze week is Karen Young met het fantastische nummer Hot Shot Het nummer werd geschreven en geproduceerd door Andrew Kahn en Kurt Borusiewicz, en stond twee weken op nummer 1 in de Billboard disco chart.

Het nummer bereikte ook de 67e plaats in de Billboard Hot 100 en de 34e plaats in de UK Singles Chart.

In Vlaanderen was de single goed voor een derde plaats in de Brt Top 30, in Nederland bereikte het nummer de tweede plaats in de Top 40.

Het nummer is ook terug te vinden op haar debuutalbum met dezelfde naam dat werd uitgebracht door West End Records.

Karen Young was getrouwd met John Young, met wie ze een zoon had, John Jr.

Ze woonde in Philadelphia, waar ze ook geboren was.

Ze begon haar carrière als achtergrondzangeres voor artiesten als Lou Rawls, Teddy Pendergrass en Harold Melvin & the Blue Notes.

Ze had ook een eigen band, The Tri-Us, waarmee ze optrad in lokale clubs.

Na haar succes met Hot Shot probeerde ze haar stijl te veranderen en meer rock- en popnummers op te nemen, maar zonder veel succes.

In 1982 nam ze nog een discohit op, Deetour, die de 21e plaats haalde in de Dance Club Songs chart.

Karen Young overleed op 26 januari 1991, op 39-jarige leeftijd aan een maagbloeding.

In 2007 werd er een nieuwe versie van Hot Shot uitgebracht, met nieuwe remixen die gebruikmaakten van haar stem.

Deze versie bereikte de 7e plaats in de Dance Club Songs chart, bijna 30 jaar na het origineel en 16 jaar na haar dood.

Deze week, 45 jaar geleden, komen de twee meiden van Snoopy met hun single No time for a tango binnen in de Brt Top 30.

Snoopy was een Nederlands meisjesduo dat in 1978 werd opgericht door muziekmanager Han Meijer.

De zangeressen waren Ethel Mezas en Florence Woerdings, die in 1979 werd vervangen door Maureen Seedorf.

Gisteren nog vandaag

Snoopy maakte vrolijke Caribische popmuziek en had in 1978-1979 een hit met No time for a tango, een nummer dat geschreven is door Han Meijer, Cees Bergman, Aart Mol, Elmer Veerhoff, Erwin van Prehn, Geertjan Hessing en Lucia Flint, de vrouw van de producer van de single, namelijk Jaap Eggermont.

Het nummer stond 7 weken in de Nederlandse Top 40 en bereikte de eenentwintigste plaats.

In Vlaanderen bereikte het nummer de vijftiende plaats in de Brt Top 30.

Het nummer was ook terug te vinden op het enige album van Snoopy

De opvolger It’s All in the Bible, dat in 1979 uitkwam, was in Vlaanderen goed voor een achtste plaats in de Brt Top 30.

Gisteren nog vandaag: de plannen van Snoopy in de Joepie van 5 februari 1979

In Nederland was de single goed voor een tiende plaats in de Top 40.

Andere singles van Snoopy waren Rain, Snow and Ice en Honolulu, maar die haalden niet hetzelfde succes als hun vorige singles.

In 1980 eindigde het verhaal van Snoopy.

45 jaar geleden, hoe Nico Haak (geboren als Nicolaas Olivier Haak) zich fit houdt.

Nico Haak was niet altijd een bekende zanger.

Voordat hij doorbrak bij het grote publiek, had hij samen met zijn broer Dik een autospuiterij in Delfgauw, vlakbij Delft.

In december 1970 veranderde zijn leven toen hij werd opgemerkt door Martin Stoelinga, een manager van twee andere bandjes uit Delft.

Stoelinga raadde Haak aan om zelf liedjes te gaan schrijven. Haak nam dit advies ter harte en samen met zijn onderbuurman Polle Eduard, die toen speelde bij Tee Set en After Tea, bedacht hij een aantal nummers.

Door de contacten van Stoelinga kwam Haak in contact met Cor Aaftink en maakte hij een plaatje met de titel Ik zou zo graag in mijn leven (wel ’s wat willen beleven).

Op de B-kant van deze single staat het nummer De Vlieger dat geschreven werd door Haak en Han Grevelt en later bekend is door de vertolking van André Hazes.

Het plaatje werd gedraaid op enkele nationale radiozenders.

Haak begon met enkele optredens en er werd een bandje geformeerd met de naam De Paniekzaaiers, een project van Haak, Peter Koelewijn en Eduard.

De Paniekzaaiers bestond uit Jan en Aad Eland, Karel Schouten en Hennie Asman.

Het eerste televisieoptreden van Nico Haak en de Paniekzaaiers vond plaats in een show van Ted de Braak met het nummer Daar zie ik glazen staan.

De feestmuziek bleek aan te slaan en uiteindelijk brak Haak in 1973 definitief door met het lied Joekelille.

In 1974 werd het succes gecontinueerd met Honkie-Tonkie Pianissie en Sokkies Stoppen.

Nadat de samenwerking met Eduard was beëindigd, scoorde Haak in 1975 zijn grootste hit: Foxie Foxtrot.

Met dat lied werd onder de titel Schmidtchen Schleicher ook de Duitse markt veroverd.

Hij ontving op 24 maart 1977 een toonaangevende onderscheiding met de naam Goldene Labeltrofee voor de verkoop van meer dan 500.000 exemplaren in Duitsland.

Een doorbraak bij de oosterburen bleef verder uit, omdat Haak als grapje in de billen kneep van de presentatrice van het keurige muziekprogramma.

In 1978 werkte Haak weer samen met Eduard en scoorde hij zijn laatste grote hit: Is je moeder niet thuis.

Haak bleef gedurende de jaren tachtig een graag geziene gast in het schnabbelcircuit, maar wist zijn successen van de jaren zeventig niet meer te evenaren.

Hij had met zijn vrouw Jeanne drie kinderen, Nico jr, Kees en Eric (overleed als kind al).

Nico Haak is 51 jaar geworden en ligt begraven bij zijn zoon Eric in een familiegraf op de Algemene begraafplaats Jaffa in Delft.

Zijn zoon Kees treedt in de jaren 2010 op in hetzelfde genre en met dezelfde liedjes als zijn vader en ook met hetzelfde motto: Haak gevraagd, feest geslaagd (Diverse bronnen, Wikipedia en Joepie 16 oktober 1978).

Gisteren nog vandaag

Deze week, 45 jaar geleden, komt de Amerikaanse zangeres Evelyn “Champagne” King met haar disco nummer Shame binenn in de Brt Top 30.

Het nummer is geschreven door John H. Fitch, Jr, Reuben Cross en Theodore Life die ook de producer was.

Theodore Life leerde we kennen in de jaren zeventig als lid van de funkband B.T. Express, waar hij keyboards speelde.

Later richtte hij zijn eigen platenlabel op, Life Records, en produceerde hij hits voor onder andere The O’Jays, The Whispers, Teddy Pendergrass en Patti LaBelle.

Hij werkte ook samen met Michael Jackson, Whitney Houston, Mariah Carey en Beyoncé.

Het nummer Shame was in Amerika goed voor een negende plaats in de Billboard Hot 100.

In Vlaanderen bereikte de single de zevende plaats in de Brt Top 30 en in Nederland de achttiende plaats in de Top 40.

Het nummer werd ook genomineerd voor een Grammy Award voor Best R&B Vocal Performance, Female.

Het nummer is ook terug te vinden op haar debuutalbum Smooth Talk.

Evelyn “Champagne” King heeft nog andere hits gehad, zoals I Don’t Know If It’s Right, Out There, Love Come Down en I’m in Love.