Tag: BRT Top 30

Vandaag, 35 jaar geleden, stierf Christina Onassis, de enige dochter van de Griekse scheepsmagnaat Aristoteles Onassis, op 37-jarige leeftijd aan een hartaanval.

Haar dood was het tragische einde van een leven vol drama, eenzaamheid en verdriet.

Christina Onassis werd geboren in een wereld van rijkdom en luxe, maar ook van rivaliteit en schandalen.

Haar broer Alexander kwam in 1973 om bij een vliegtuigongeluk, waardoor Christina na het overlijden van haar vader in 1975, 55 % van het fortuin erfde. De andere 45 % was voor Jacqueline Kennedy Onassis.

Gisteren nog vandaag

Christina Onassis erfenis bestond onder andere uit onroerend goed, bedrijven, aandelen, kunst, het privé-eiland Skorpios en een privé-vliegtuig.

Ze trouwde vier keer, maar geen van haar echtgenoten kon haar gelukkig maken.

Ze leed aan depressie, eetstoornissen en drugsverslaving.

Ze zocht troost in haar enige kind, Athina, die ze kreeg uit haar derde huwelijk met Thierry Roussel.

Maar ook die relatie was niet harmonieus, want Roussel verliet haar voor een andere vrouw en vocht om de voogdij over Athina.

Gisteren nog vandaag

Christina Onassis stierf in Buenos Aires, waar ze was om de doop van haar peetzoon bij te wonen.

Ze werd gevonden in de badkuip van een herenhuis in Buenos Aires.

Haar dood werd toegeschreven aan een overdosis pillen, hoewel sommigen ook speculeerden over zelfmoord of moord.

Haar lichaam werd overgevlogen naar Griekenland en begraven op het privé-eiland Skorpios, naast haar vader en broer.

Haar dochter, Athina Roussel was de enige erfgenaam en was succesvol als amazone en nam deel aan internationale springwedstrijden.

Ze studeerde in Zwitserland en Brussel.

Ze was getrouwd met de Braziliaanse ruiter Alvaro de Miranda Neto en dit van 2005 tot en met 2017.

Tijdens hun huwelijk woonde het koppel in Antwerpen en Zwitserland.

Daarom verliep de gerechtelijke procedure tot scheiding ook in Antwerpen.

Na de scheiding verhuisde ze naar Griekenland.

Gisteren nog vandaag

Michel Polnareff, na vijf jaar Amerikaanse ballingschap terug in Frankrijk.

Michel Polnareff werd geboren in 1944 in Nérac, Frankrijk, uit een Russische vader en een Franse moeder.

Zijn vader, Leib Polnareff, was een bekende componist die nummers schreef voor Edith Piaf, Mouloudji en andere beroemde artiesten.

Michel begon al op jonge leeftijd piano te spelen en ontwikkelde een passie voor muziek.

Hij verhuisde naar Parijs in de jaren zestig en brak door met zijn eerste hit “La poupée qui fait non” in 1966.

Sindsdien heeft hij meer dan 20 albums uitgebracht en talloze hits gescoord, zoals “Love me, please love me”, “L’amour avec toi”, “On ira tous au paradis” en “Goodbye Marylou”.

Hij staat ook bekend om zijn flamboyante persoonlijkheid en zijn controversiële imago dat vaak de aandacht trok van de media en het publiek.

Hij had verschillende relaties met beroemde vrouwen, zoals de actrice Annie Fargue (geboren in Etterbeek) en zangeres Afida Turner, die later relatie had met rapper Coolio en Mike Tyson. Afida Turner kwam verleden jaar te overlijden aan kanker.

Hij trouwde met het bekende model Danyellah in 2003 en kreeg een zoon, Louka, in 2010.

Michel Polnareff is nog steeds actief in de muziekwereld. Hij bracht verleden jaar een album uit met zijn grootste hits in een nieuwe bewerking.

Hij woont momenteel in Los Angeles, Verenigde Staten, waar de bijna 80-jarige zanger zou werken aan een nieuw album (Joepie 12 november 1978).

Burt Reynolds, zijn carrière en zijn relaties in de Joepie van 5 november 1978

Burt Reynolds begon zijn carrière in de jaren 50 als televisiester en werd later een van de grootste filmsterren van Hollywood.

Hij speelde in films als Deliverance, Smokey and the Bandit, The Longest Yard, The Cannonball Run en Boogie Nights.

Hij werd zes keer genomineerd voor een Golden Globe en won er een voor zijn rol in Boogie Nights.

Hij kreeg ook een Oscarnominatie voor dezelfde film.

Reynolds had veel relaties met bekende vrouwen, zoals Dinah Shore, Sally Field en Dolly Parton.

Hij trouwde twee keer, eerst met Judy Carne en later met Loni Anderson.

Hij had een zoon, Quinton, met Anderson.

Hij adopteerde Quinton toen hij drie dagen oud was. Reynolds zei dat zijn zoon zijn grootste prestatie was.

Reynolds was een fervent American football-fan en speelde zelf ook in zijn jeugd.

Hij had een eigen museum, het Burt Reynolds and Friends Museum, waar hij zijn memorabilia tentoonstelde.

Reynolds had ook een eigen theatergezelschap, het Burt Reynolds Dinner Theatre, waar hij jonge acteurs opleidde.

Reynolds overleed op 6 september 2018 op 82-jarige leeftijd aan een hartaanval.

Gisteren nog vandaag

Deze week, 45 jaar geleden, bereiken de Strangers met hun single De Broek Van Grootmoemoe de eerste plaats in de Vlaamse Top 10.

Het nummer is een cover van het nummer Ragtime Piano Joe en geschreven door Donald Alexander Fraser en voor het eerst uitgebracht door Stacy Dorning in 1974.

Het nummer was een hit voor Peter Straker werd geproducet door niemand minder dan Freddie Mercury.

In 1987 was Peter Straker ook te zien in Freddie’s videoclip van ‘The Great Pretender’.

In 2015 hernam hij zijn rol in The Wiz en dit jaar speelt hij ook mee in de nieuwe versie van The Who’s Tommy.

In 2020 bracht Cherry Red Records een cd-box uit met alle albums van Straker.

Deze week, 45 jaar geleden, komen de jongens van Smokie met hun single Mexican Girl binnen in de Brt Top 30

De single bereikte in Vlaanderen de twaalfde plaats in de Brt Top 30.

In Nederland was het nummer goed voor een elfde plaats in de Nederlandse Top 40.

Het nummer is geschreven door Chris Norman en Pete Spencer, beide lid van de groep en het is ook terug te vinden op hun zesde album The Montreux Album.

Het nummer gaat over een man die verliefd wordt op een Mexicaans meisje dat hij ontmoet in een bar.

Hij beschrijft haar als een “mooie engel” met “zwart haar en bruine ogen”.

Hij wil met haar trouwen, maar hij weet niet of ze hem ook leuk vindt.

Hij vraagt haar om hem een teken te geven, want hij kan niet zonder haar leven.

Het refrein luidt dan ook: “Oh, Mexican girl, I want you to stay / You know my heart is longing to say / That as long as I live, I will always remember / The one that I called my Mexican girl”.

Vandaag is het precies 65 jaar geleden dat Hank Ballard & The Midniters de studio van King Records in Cincinnati, Ohio binnenstapten.

Ze namen daar twee nummers op die de muziekgeschiedenis zouden veranderen: Teardrops On Your Letter en The Twist.

Hank Ballard werd geboren in Michigan, maar verhuisde na de dood van zijn vader naar Bessemer, Alabama.

Hij zong in het kerkkoor en verhuisde op zijn vijftiende weer naar Detroit, waar hij bij Ford ging werken.

In 1953 werd hij lid van de groep The Midnighters, die al snel een hit scoorden met Get It.

Hun volgende single, Work With Me Annie, was een nog groter succes, ondanks dat het nummer werd geboycot door de radio vanwege de expliciete tekst.

De groep ging door met het maken van ‘gewaagde’ nummers, zoals Annie Had a Baby, Annie’s Aunt Fannie en Sexy Ways.

Work With Me Annie werd later opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame.

In 1958 schreef Ballard The Twist, een nummer dat een revolutie zou ontketenen in de danswereld.

Hij probeerde het nummer uit te brengen bij Vee Jay Records, maar die weigerden het.

Uiteindelijk kwam het nummer terecht bij King Records, die het als B-kant gebruikten voor de ballade Teardrops On Your Letter.

De single kwam uit in 1959, maar werd geen groot succes. Teardrops On Your Letter haalde de 87e plaats in de hitlijst, en The Twist bleef onopgemerkt.

Dat veranderde toen Chubby Checker in 1960 een cover maakte van The Twist, die meteen naar de eerste plaats schoot.

Het nummer ontketende een wereldwijde twist-rage, die ook Ballard & The Midniters ten goede kwam.

Hun originele versie van The Twist werd opnieuw uitgebracht als A-kant, en haalde deze keer de 28e plaats.

Ze scoorden ook nog hits met Finger Poppin’ Time en Let’s Go, Let’s Go, Let’s Go, die beide de top 10 bereikten.

Na nog enkele R&B-hits in dezelfde stijl, verdween de groep uit de schijnwerpers.

Hank Ballard ging solo verder in de late jaren zestig.

Hij overleed op 2 maart 2003 op 75-jarige leeftijd aan keelkanker.

Vandaag herdenken we de vijftiende verjaardag van het heengaan van Wannes Van de Velde, een Vlaamse zanger en kunstenaar die een grote invloed had op de Vlaamse cultuur en identiteit.

Ter ere van zijn nagedachtenis brengt BLP Records een nieuwe vinylsingle uit van zijn bekendste lied ‘Ik Wil Deze Nacht In De Straten Verdwalen’.

Dit nummer schreef hij in 1973 voor de film “Home sweet home” van Benoit Lamy, maar het werd pas later opgenomen op het album Ne zanger is een groep.

De single bevat twee versies van het lied: de originele tweetalige versie uit 1973, die al vijftig jaar een klassieker is, en de versie uit 1976, die nooit eerder op vinylsingle te verkrijgen was.

Deze single is een eerbetoon aan de rijke muzikale erfenis van Wannes Van de Velde, die ons met zijn poëtische teksten en authentieke stem liet verdwalen in de straten van zijn geliefde Antwerpen.

50 jaar geleden, Priscilla Presley steenrijk na uitspraak van echtscheiding (Joepie 31 oktober 1973)

Priscilla Presley werd geboren als Priscilla Wagner, op 24 mei 1945 in Brooklyn, New York, maar kreeg later de achternaam van haar stiefvader Paul Beaulieu.

Haar biologische vader James Wagner overleed kort na haar geboorte.

Ze ontmoette Elvis toen ze 14 jaar oud was, in 1959, toen hij in Duitsland gestationeerd was als soldaat.

Ze trouwden in 1967 en kregen een dochter, Lisa Marie, in 1968.

Lisa Marie Presley kwam dit jaar op 12 januari 2023 te overlijden.

Ze scheidden in 1973, maar bleven vrienden tot zijn dood in 1977.

Priscilla Presley heeft een veelzijdig leven geleid, waarin ze haar erfenis als de weduwe van de “King of Rock and Roll” heeft gecombineerd met haar eigen ambities en interesses.

Ze heeft een succesvolle carrière opgebouwd als actrice, met rollen in films als The Naked Gun en tv-series als Dallas.

Ze heeft ook verschillende boeken geschreven, waaronder haar autobiografie Elvis and Me en een kinderboek over haar kleinkinderen.

Ze is ook een invloedrijke zakenvrouw geweest, die verantwoordelijk is voor het beheer van Graceland, het landgoed van Elvis in Memphis dat een van de populairste toeristische attracties ter wereld is geworden.

Ze heeft ook verschillende bedrijven opgericht en gesteund, waaronder een parfumlijn en een kledingmerk.

Priscilla Presley heeft ook een bewogen liefdesleven gehad, naast haar beroemde huwelijk met Elvis.

Ze heeft relaties gehad met onder andere Mike Stone, een karateleraar die ze ontmoette via Elvis, Marco Garibaldi, een Italiaanse scenarioschrijver en producer met wie ze 22 jaar samen was.

Samen kregen ze in 1987 een zoon, Navarone Garibaldi en momenteel zanger van Them Guns,

Ze had ook nog een relatie met Nigel Lythgoe, een Britse tv-producent en danser.

Ze heeft ook twee kleinkinderen: Riley Keough en Benjamin Keough.

Nu te zien in de bioscoop, Priscilla:

Vandaag 60 jaar geleden, te gast op de Miss World verkiezing van 1963

De Miss World 1963 verkiezing was de dertiende editie van de internationale schoonheidswedstrijd die werd gehouden op 7 november 1963 in het Lyceum Theatre in Londen, Verenigd Koninkrijk.

Er deden 40 landen mee, waarvan er vier voor het eerst deelnamen: Cyprus, Dominicaanse Republiek, Libanon en Trinidad en Tobago.

De winnares was Carole Joan Crawford, een 20-jarige studente uit Jamaica.

Ze kreeg de kroon overhandigd door de vorige Miss World, Catharina Lodders uit Nederland.

Carole Joan Crawford werd geboren op 13 februari 1943 in Kingston, Jamaica.

Ze nam deel aan de Miss Jamaica verkiezing in 1963 en won de titel, waardoor ze zich kwalificeerde voor de Miss World verkiezing.

Daar versloeg ze de favorieten uit Brazilië, Finland, Israël en Zweden.

Ze werd geprezen om haar elegantie, charme en intelligentie.

Na haar overwinning reisde ze de wereld rond om verschillende goede doelen te promoten.

45 jaar geleden, Julien Clerc met zijn nummer Ma Préférence.

Ma Préférence gaat over de liefde die Julien Clerc voelt voor zijn geliefde, die hij boven alles verkiest.

Het nummer werd een groot succes in Frankrijk en andere Franstalige landen.

In Vlaanderen bereikte het nummer niet de hitlijsten, terwijl in Nederland het nummer goed was voor een tweeëndertigste plaats in de Top 40.

Het is nummer is ook gecoverd door onder meer Sacha Distel, Michel Delpech en in Vlaanderen door Nicole en Hugo.

Het nummer schreef hij zelf en dit samen met Jean-Loup Dabadie en is ook terug te vinden op zijn album Jaloux.

Jean-Claude Petit schreef de arrangementen en was ook verantwoordelijk voor de productie.

Jean-Claude Petitj heeft gewerkt met zowel jazzlegendes als popsterren, en heeft ook muziek geschreven voor theater, opera en film.

Petit begon zijn muzikale opleiding aan het Collège National Superieur de la Musique in Parijs, waar hij eerste prijzen behaalde in harmonieleer, fuga en contrapunt.

Tijdens zijn studie speelde hij piano in de Parijse nachtclubs, waar hij Amerikaanse sterren begeleidde zoals Dexter Gordon, Johnny Griffin en Kenny Clarke.

Hij raakte zo vertrouwd met de jazzstijl, die hij later zou combineren met andere invloeden.

In de jaren 70 bracht Petit drie popjazz-albums uit onder zijn eigen naam: Jean-Claude Petit (1970), Jean-Claude Petit et son orchestre (1972) en Jean-Claude Petit et son grand orchestre (1974).

Deze albums laten zijn talent zien als componist en arrangeur van originele en swingende nummers.

Hij werkte ook samen met vele Franse popartiesten, zoals Serge Lama, Sheila, Claude François, Mink DeVille, Joan Baez, Michel Sardou, Alain Souchon, Sylvie Vartan, Jairo, Mortimer Shuman en Gilbert Bécaud. Hij verzorgde de arrangementen en speelde piano op hun platen en concerten.

Petit maakte ook naam als theatercomponist. Hij schreef muziek voor stukken van Robert Hossein, Victor Haïm en vele andere succesvolle regisseurs.

Hij creëerde sfeervolle en dramatische muziek die perfect aansloot bij de thema’s en de sfeer van de voorstellingen.

Hij componeerde ook twee opera’s: Sans Famille (Nice, 2007) en Colomba (Marseille, 2014).

Deze opera’s zijn gebaseerd op bekende Franse romans en tonen zijn vermogen om klassieke en moderne elementen te vermengen.

Petit is echter vooral beroemd om zijn filmmuziek.

Hij heeft meer dan 100 filmscores geschreven voor Franse en internationale films.

Hij werkte samen met gerenommeerde regisseurs zoals Jean-Paul Rappeneau, Pat O’Connor, Bertrand Blier, Claude Lelouch en Claude Berri.

Hij won een César voor beste originele muziek voor Cyrano de Bergerac (1990), een episch historisch drama met Gérard Depardieu.

Hij schreef ook memorabele muziek voor The Playboys (1992), een romantische komedie met Albert Finney en Aidan Quinn, en Jean de Florette (1986) en Manon des Sources (1986), twee films gebaseerd op de roman van Marcel Pagnol.

Zijn muziek is vaak melodieus, expressief en kleurrijk, met invloeden van folk, jazz, klassiek en wereldmuziek.

Gisteren nog vandaag