Emly Starr ging tevergeefs
Tag: Eurovisie Songfestival
De andere kant van de Britse groep Bucks Fizz
Waarom Johnny Logan, geen tieneridool wil zijn (Joepie 1 juni 1980)
Johnny Logan, we hadden het lesje van Dana niet vergeten (Joepie 11 mei 1980).
Gisteren nog vandaag
Vandaag 45 jaar geleden, vertegenwoordigde Telex ons land met hun nummer Euro vision.
De tweeling Alice & Ellen Kessler, wie kent ze nog?
De tweeling Alice & Ellen Kessler (geboren in Nerchau op 20 augustus 1936) hebben een lange en veelzijdige carrière gehad als danseressen, zangeressen, actrices en presentatrices.
Hun ouders waren muzikaal aangelegd en stuurden de eeneiige tweeling op 6-jarige leeftijd naar de balletschool.
In 1947 gingen ze bij het kinderballet van de Leipziger Opera.
Na de vlucht van hun familie naar West-Duitsland in 1952, maakten ze hun debuut bij de revue in Düsseldorf.
Ze veroverden al snel de harten van het publiek in Parijs en Italië, waar ze bekend stonden als de “tweeling van de benen”.
Ze namen ook deel aan het Eurovisiesongfestival in 1959 met het nummer Heute abend wollen wir tanzen gehen, waarmee ze de 8e plaats behaalden.
Ze speelden in verschillende films en hadden ook hun eigen televisieprogramma.
Ze woonden in Italië van 1962 tot 1986 en hadden daar hun eigen tv-show.
Ze poseerden voor de Italiaanse playboy in 1976, toen ze 40 jaar waren, wat een sensatie veroorzaakte en die dan ook in korte tijd was uitverkocht.
Ze hebben samengewerkt met beroemde sterren zoals Burt Lancaster en Elvis Presley.
Sinds 1986 wonen ze in Grünwald nabij München.
In 2009 gaven ze een reeks jazzconcerten samen met Hugo Strasser, Max Greger, Bill Ramsey en de SWR Big Band.
Vandaag mag Julio Iglesias 80 kaarsjes uitblazen.
De verjaardagen van Julio Iglesias zijn niet allemaal een groot feest geweest.
Op zijn twintigste verjaardag slaat het noodlot toe.
Hij wordt aangereden door een auto en belandt in het ziekenhuis. Dat veranderde zijn leven voorgoed.
Voor die noodlottige dag wil Julio Iglesias namelijk profvoetballer worden.
Door de aanrijding raakt het onderlichaam van Iglesias verlamd, waardoor dokters vreesde dat de zanger nooit meer zou kunnen lopen.
Maar, Iglesias houdt vol en traint hard.
Van een verpleger krijgt Julio een gitaar cadeau vanwege zijn doorzettingsvermogen…
Een speling van het lot!
Want, uiteindelijk heeft Julio Iglesias zijn voetbalschoenen aan de wilgen gehangen en is voor de muziek gegaan.
In 1968 doet hij mee aan een zangwedstrijd en wint, met het nummer ‘La Vida Sigue Igual’.
Als prijs kreeg hij een contract bij Columbia Records. In 1970 vertrekt hij met het nummer ‘Un Canto A Galicia’ naar het Eurovisie Songfestival.
Met als resultaat een vierde plaats op het festival en een grote hit in Europa.
Hij wist onder meer Procol Harum, Bobby Vinton en Mac & Katie Kissoon achter zich te houden in de BRT Top 30.
Uiteindelijk zou hij vier weken op nr. één staan en 19 weken lang in de Hitparade staan.
Ook in Nederland komt hij op nummer één in de Top 40 en van het nummer maakte hij ook een Duitse en Japanse opname van.
Julio Iglesias heeft tot vandaag 80 albums uitgebracht, waaronder 60 studioalbums, 2 live albums en 19 compilatiealbums.
Samen goed voor een verkoop van meer dan 220 miljoen exemplaren.
Zijn best verkochte album is ‘1100 Bel Air Place’, dat goed was voor een verkoop van meer dan 7,5 miljoen exemplaren.(diverse bronnen).
Gisteren nog vandaag
Gisteren nog vandaag
Gisteren nog vandaag
Gisteren nog vandaag
Gisteren nog vandaag
Pas de deux met het nummer Rendez-vous, winnaar van Eurosong 1983(Joepie 10 april 1983)
Deze week 50 jaar geleden, staan Mouth and MacNeal met hun single How Do You Do voor de laatste keer op de eerste plaats in de Brt Top 30
Volgende week zal na 8 weken Mouth and MacNeal hun plaats moeten afstaan aan de Schotse groep Middle Of The Road.
Begin jaren 70 scoort het duo Mouth & MacNeal, grote hits.
Producer Hans Van Hemert brengt Willem Duyn en Maggie MacNeal (echte naam Sjoukje van ’t Spijker) in 1971 samen.
De tweede single, How Do You Do haalt in 1972 de Amerikaanse Top 10.
Zijn vliegangst en zijn liederlijke levensstijl staan meer successen in de weg.
In 1974 bereikte het duo een derde plaats op het Eurovisie Songfestival met Ik Zie Een Ster.
Ondanks dit succes (ze verkochten meer dan een miljoen singles en hadden hits in ruim 20 landen) wordt Maggie MacNeal door Duyn hierna aan de kant gezet, voor zijn latere echtgenote Ingrid ‘Little Eve’ Kup.
Op 21 maart 2012 verscheen over Mouth & MacNeal de biografie Duo tegen wil en dank, geschreven door de voormalige fanclubvoorzitter Roel Smit.
Vijftig jaar geleden: Dream Express klaar voor de wereld met Track One.
In de nazomer van 1976 nam de internationale carrière van Luc Smets en zijn groep Dream Express een grote vlucht.
Na een geslaagd optreden op de Britse televisie tekende het Antwerpse viertal een contract voor een concertreeks van twee weken in het befaamde London Palladium, een van de meest prestigieuze zalen van de Britse hoofdstad.
Tegelijkertijd begonnen de voorbereidingen voor hun tweede langspeelplaat, waarbij Luc Smets artistieke ondersteuning kreeg van de Amerikaanse topproducer Randy Edelman, die eerder al successen had geboekt met opnames voor The Carpenters.
Platenmaatschappij EMI in Londen investeerde destijds aanzienlijke middelen in de groep.
Het enorme vertrouwen in de formatie bleek onder meer uit het hoesontwerp voor hun eerste internationale album, Track One.
Daarvoor wist de maatschappij de rechten te bemachtigen van het Art Institute of Chicago om het surrealistische meesterwerk La Durée poignardée, internationaal bekend als Time Transfixed, van René Magritte te gebruiken.
Op de voorzijde prijkte het schilderij met de stoomtrein die uit de schouw tevoorschijn komt, terwijl op de achterkant de groepsleden Stella, Patricia, Bianca en Luc te zien waren, die als het ware ontsnapten aan de verbeelding van de Brusselse schilder.
Luc Smets reageerde destijds overdonderd op het gebaar van de platenfirma, wat de groep extra motivatie gaf om internationaal door te breken.
Het debuutalbum werd in Groot-Brittannië bijzonder warm onthaald.
De vakpers sprak vol lof over de release en toonaangevende publicaties zoals Billboard prezen de productie als uitstekend geconstrueerde soulmuziek met het potentieel om de Britse hitlijsten te bestormen.
Met die lovende reacties leek voor Dream Express niet alleen de Europese markt open te liggen, maar ontstonden er ook mooie kansen op grote muziekmarkten zoals de Verenigde Staten en Japan.
De muzikale trein was in 1976 definitief vertrokken om uit te groeien tot een trans-Atlantisch succes.
Een jaar later waagde de groep haar kans in Eurosong.
Door die preselectie te winnen, veroverden ze meteen een ticket om België te vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival van 1977.
Die editie kende de nodige hindernissen: het festival werd wegens een staking van het technisch televisiepersoneel uitgesteld van 2 april naar 7 mei.
Bovendien werd de vrije taalkeuze na drie jaar weer afgeschaft, wat betekende dat deelnemende landen opnieuw verplicht in hun eigen landstaal moesten aantreden.
België en Duitsland kregen echter een uitzondering en mochten toch in het Engels zingen, omdat ze hun inzendingen al hadden ingediend voordat de reglementswijziging werd doorgevoerd.
Uiteindelijk eindigde België op een verdienstelijke zevende plaats, terwijl Frankrijk de overwinning binnenhaalde dankzij zangeres Marie Myriam met het nummer L’oiseau et l’enfant.
Weer een jaar later, op 23 augustus 1978, nam de groep deel aan het bekende festival in het Poolse Sopot.
Daar wist Dream Express opnieuw internationaal indruk te maken en behaalden ze de overwinning met het nummer Just Wanna Dance with You.
