Tag: september 1983

40 jaar geleden, Meatloaf (geboren als Marvin Lee Aday) is failliet.

Op 12 mei 1983 vraagt Marvin Lee Aday, beter bekend als Meat Loaf, zijn eigen faillissement aan, nadat hij een enorm kapitaal heeft moeten uitgeven aan advocaten om zich te verweren tegen een claim van zijn oude manager, David Sonneberg.

Toen die door Meat Loaf werd ontslagen begint hij namelijk een rechtszaak tegen de zanger waarin hij miljoenen dollars vorderd.

Aan de andere kant komt er bij Meat Loaf ook nauwelijks geld binnen omdat hij ook overhoop ligt met Sony Records, over niet uitbetaalde royalty’s.

Aanvankelijk wil Aday alleen tijdelijke (Chapter 11) bescherming aanvragen tegen de vorderingen van schuldeisers, maar wanneer blijkt dat Sony hem desondanks aan zijn contract wil houden, kiest hij alsnog voor een volledig faillissement.

Om terug geld te verdienen beslist hij terug te gaan optreden en hij brengt ook een nieuw album uit, helaas voor hem is het album Midnight at the lost and found uit 1983 een flop.

Ook de twee singles Midnight at the Lost and Found en The Promised Land komen niet verder dan de tipparade.

In feite was het de bedoeling om voor het album terug samen te werken met Jim Steinman.

Volgens Meat Loaf schreef Jim twee nummer voor zijn album, namelijk Total Eclipse of the Heart en Making Love Out of Nothing at All, beide hits geworden voor Bonnie Tyler en Air Supply.

Maar door een geschil met de platenfirma en Jim Steinman kwamen de beide nummers dus niet op zijn album.

Vijf jaar later, in 1988, is het tijd voor de kentering en dit dankzij het heruitbrengen van de single Paradise by the dashboard light.

In 1993 is hij volledig terug dankzij de single I’d do anything for love (But I won’t do that)

Meat Loaf is twee keer getrouwd geweest en heeft twee kinderen.

Zijn eerste huwelijk was met Leslie Edmonds, met wie hij in 1979 trouwde.

Kort na het huwelijk adopteerde hij Pearl Aday, dochter van Leslie Edmonds en drummer Clark Pierson.

Clark Pierson was onder meer drummer bij Janis Joplin.

Pearl Aday zal later mee touren met haar vader en bracht ook als zangeres twee albums uit met haar groep Pearl.

Ze is getrouwd met Scott Ian, die we kennen van de groepen Anthrax en Stormtroopers Of Death.

Met Leslie Edmonds kreeg hij ook een dochter, Amanda Aday in 1981.

Amanda Aday is actrice en was onder meer te zien in de tv-reeks Carnivàle

Meatloaf en Leslie scheidden in 2001.

Zijn tweede huwelijk was met Deborah Gillespie, met wie hij in 2007 trouwde.

Het koppel bleef samen tot aan zijn dood op 20 januari 2022 (Diverse bronnen, Oor, Wikipedia en Muziek Expres september 1983)

De Brusselse zangeres Nathalie (geboren als Nathalie Gabay) over haar samenwerking met Plastic Bertrand en haar hit My Love Won’t Let You Down (Joepie 25 september 1983)

Het nummer was eerst uitgebracht in het Frans en had toen als titel Mon coeur qui craque.

De single was goed voor een achtste plaats in de Brt Top 30. In Nederland was het nummer goed voor een twaalfde plaats in de Top 40.

Het nummer werd geschreven door Peter Godwin.

De productie was in handen van Peter Godwin en Georg Kajanus.

Georg Kajanus kennen we nog als de zanger van de Britse groep Sailor.

Voor deze groep schreef hij ook hun grootste hits zoals de nummers “A Glass of Champagne”, “Girls, Girls, Girls”en “One Drink Too Many”.

Vanaf 1985 tot en met 1989 1989 woonde ze in Parijs, waar ze werkte met zanger en pianist Alain Chamfort.

Gabay koos er nadien voor om de schijnwerpers van de showbusiness en de muziekwereld vaarwel te zeggen.

Ze werd fotografe en artdirector voor een Belgisch modehuis uit Brussel.

Vandaag is het ook al 40 geleden dat de Franse zanger Tino Rossi (geboren als Constantino Rossi) is overleden.

Tino Rossi was de zoon van Laurent en Eugenie Rossi, en groeide op in een gezin met 8 kinderen.

Zijn vader was kleermaker en zijn moeder verdeelde haar aandacht over het familiebedrijf en het huishouden.

Constantin kreeg de naam, een eerder geboren kind dat eind 1906 al jong was overleden.

Zijn geboortehuis stond aan de Rue Cardinal Fesch 43 in Ajaccio

Als kind zong hij al graag en veel. Iedereen in zijn omgeving merkte dat hij een heel zuivere stem had.

Gisteren nog vandaag

Hoewel hij goed kon leren, ging hij liever spijbelen. Zijn stem had een lichte, vloeiende en wat omfloerste klank: een fluwelen stem met een bereik van bijna drie octaven.

Tino Rossi’s populariteit als zanger begon pas echt na zijn verhuizing naar Parijs in 1934.

Toen het Casino de Paris hem enkele maanden later contracteerde, betekende dat zijn doorbraak.

Het publiek stroomde al gauw toe. Vooral vrouwen stonden soms urenlang massaal voor de deur, alleen maar om een glimp van hem op te vangen.

Gisteren nog vandaag

Hij gold als een charmezanger bij uitstek en werd voor wat betreft zijn uiterlijke aantrekkingskracht wel vergeleken met Rudolf Valentino.

Marcel Pagnol, de schrijver en regisseur met wie Rossi later enkele films maakte, zei toen al van hem: Al zingt Tino uit het telefoonboek voor, de vrouwen beginnen te janken of te juichen, al naargelang zijn stemgebruik.

Tijdens een optreden in 1941 leerde hij Lilia Vetti kennen. Na drie kortere huwelijken werd ze de echtgenote met wie hij zijn leven verder zou delen.

Tino Rossi zong hits als Vieni… vieni…, Ave Maria en J’attendrai, maar bijvoorbeeld ook Yesterday van The Beatles.

Zijn meest verkochte nummer is Petit Papa Noël, het meest geliefde Franstalige kerstliedje.

Gisteren nog vandaag

Hij was de eerste artiest die wereldwijd miljoenen platen verkochte en kreeg een speciale massief gouden langspeelplaat uitgereikt voor de afzet van minstens 250 miljoen grammofoonplaten. Totdat Elvis Presley op het toneel verscheen, was er geen artiest die deze aantallen zelfs maar benaderde.

Tino Rossi trad ook op als acteur speelfilms en operettes. Hij maakte bij elkaar 25 films, waarvan Candide’ in 1960 de laatste was.

In deze films speelde hij meestal de rol van de jonge held. In een interview zei hij daarover: Te veel en te lang. Ik liet me leiden door mijn ijdelheid. Die ijdelheid illustreerde hij ook met de pakken die hij droeg: Ik laat mijn kostuums altijd iets te groot maken, dan zeggen de mensen: “Goh, Tino, je bent magerder geworden” in plaats van “Goh, je wordt steeds dikker”.

Nadat zijn loopbaan leek afgelopen, beleefde hij in 1969 een verrassende terugkeer met de musical De Zonnekoopman.

Hij trad op in veelbekeken tv-shows.

Zijn laatste optreden als zanger was in 1982, in het Casino de Paris, waar het ooit ook was begonnen.

Gisteren nog vandaag

In een interview na het optreden toen zei hij het volgende: Ik miste er mijn oude vrienden Gabin, Fernandel, Maurice Chevalier en Mistinguett te zeer. Ik voelde me er een eenzame oude man, die tevergeefs zocht naar de gezellige jaren van weleer.

Desondanks had hij nog toekomstplannen die hij niet kon uitvoeren nadat hij begin 1983 in het ziekenhuis werd opgenomen en kanker aan de alvleesklier bleek te hebben.

Tegenover de buitenstaander deed hij alsof hij weer de oude was.

Bij de viering van het 42-jarig huwelijksjubileum met Lilia Vetti, had hij het nog over een terugkeer op het podium, net als in 1969:

Ik werk hard aan een nieuw repertoire, want ik wil nog meer schitteren dan vorig jaar. Ik zit alleen met een probleem, ik ben veel sneller moe.

Toch wil ik mijn plannen doorzetten, want ik denk dat ik me zonder de muziek zal vervelen en snel oud zal worden.

Hij overleed echter op 27 september 1983 in het l’Hópital Américain in Neuilly, 76 jaar oud. (diverse bronnen en Wikipedia)

Gisteren nog vandaag

40 jaar geleden, de Zwitserse klanktovenaars van Yello

Dieter Meier werd geboren op 4 maart 1945 in Zürich, Zwitserland en is medeoprichter en dit samen met ex-lid Carlos Perón (verliet de groep in 1983) van de elektronische muziekgroep Yello.

Meier is de frontman en tekstschrijver, evenals manager en producer van de groep.

Naast zijn werk als muzikant en kunstenaar is Dieter Meier schrijver, auteur van kinderboeken en filmmaker.

Hij heeft professioneel poker gespeeld, horloges ontworpen en heeft een biologische rundveeboerderij en wijnmakerij in Argentinië.

We kennen hem ook als de regisseur van de videoclip Big In Japan van de Duitse groep Alphaville.

In 2002 was hij samen met David Byrne, één van de gastvocalisten van het duo X-Press 2.

Dan hebben we nog Boris Blank (geboren op 15 januari 1952 in Bern, Zwitserland).

Hij componeert de nummers en is verantwoordelijk voor het karakteristieke geluid, met de reputatie van een perfectionist.

Blank beschouwt zichzelf als een constructeur van muziek, beginnend met het componeren met manipulatie van zelfopgenomen samples en eindigend met de tracks met de deelname van uitgenodigde professionele muzikanten.

Voordat hij aan zijn muzikale carrière begon, werkte Blank als vrachtwagenchauffeur.

De band heeft sinds 1980 14 studioalbums uitgebracht.

Blog Gisteren nog vandaag