Auteur: Patrick De Graeve

Patrick De Graeve is een gepassioneerde blogger die schrijft over zijn ervaringen en inzichten in de wereld van de popmuziek en geschiedenis. Hij is de oprichter en beheerder van de Facebookgroepen Gisteren nog vandaag en Weetjes over Popmuziek, waar hij regelmatig interessante feiten, anekdotes en trivia deelt met andere muziekliefhebbers. Patrick is ook een fervent verzamelaar van tijdschriften, vooral van het populaire Belgische blad Joepie. Hij heeft een volledige collectie vanaf september 1973 tot en met eind december 1989, die hij zorgvuldig bewaart en koestert. Patrick's blog, Gisteren nog vandaag, is een bron van inspiratie en nostalgie voor iedereen die meer wil weten over de geschiedenis van Vlaanderen en dat via oude tijdschriften, foto's, tv-reeksen, films en reclame.

Vandaag 50 jaar geleden, de eerste aflevering van Happy Days wordt door ABC op de Amerikaanse televisie uitgezonden.

Happy Days is een nostalgische terugblik op de jaren vijftig van de twintigste eeuw, gesitueerd rondom het gezin Cunningham in Milwaukee en huisvriend Fonzie (Henry Winkler).

Hoewel vrouwenmagneet Fonzie in eerste instantie een bijfiguur was, werd zijn rol steeds belangrijker en werd hij uiteindelijk vanaf 1980 als eerste gecrediteerd.

Elf seizoenen lang wist “Happy days” wereldwijd de kijker te boeien.

De laatste uitzending werd op de Amerikaanse televisie in september 1984 uitgezonden.

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Deze week bracht de Franse zangeres Lorène Devienne haar nieuwe single uit, namelijk haar cover van het nummer La Chanson de Mélissa, afkomstig uit de film Billitis en geschreven door de componist Francis Lai.

Het liedje is een ode aan de liefde en de sensualiteit, en Lorène Devienne geeft er haar eigen draai aan met haar warme en expressieve stem.

De single is een voorproefje van haar aankomende album, dat naar verwachting in het voorjaar van 2024 zal verschijnen.

Lorène Devienne begon haar carrière als achtergrondzangeres voor verschillende Franse artiesten, zoals Julien Clerc, Patrick Bruel en Zazie.

In 2006 bracht ze haar eerste soloalbum uit, getiteld Souffles dat goed werd ontvangen in Frankrijk door het publiek en de critici.

Haar tweede album Coup D’oeil Dans Le Rétro bracht ze uit eind 2018.

Lorène Devienne staat bekend om haar veelzijdigheid en haar vermogen om verschillende genres te zingen, van pop tot jazz tot soul.

Lorène Devienne is getrouwd met de pianist en producer Jean-Marc Dupont, die ook haar muzikale partner is.

Samen hebben ze twee kinderen, een zoon van 8 jaar en een dochter van 5 jaar.

Doris Duke was een Amerikaanse erfgename, filantrope en kunstverzamelaar.

Doris Duke werd geboren in 1912 als het enige kind van James Duke, een tabaksbaron die de American Tobacco Company oprichtte.

Ze erfde een groot deel van zijn fortuin toen ze 12 jaar oud was en werd door de pers “het rijkste kleine meisje ter wereld” genoemd.

Ze leidde een jetsetleven vol reizen, liefdesaffaires en controverses.

Ze trouwde twee keer, maar beide huwelijken eindigden in een scheiding.

Haar eerste echtgenoot was James Cromwell, een diplomaat en politicus, met wie ze een dochter kreeg die kort na de geboorte overleed.

Haar tweede echtgenoot was Porfirio Rubirosa, een Dominicaanse playboy en spion, die bekend stond om zijn vele relaties met beroemde vrouwen.

Duke had ook een passie voor kunst en cultuur.

Ze verzamelde waardevolle schilderijen, sculpturen, juwelen en antiek uit verschillende landen en tijdperken.

Ze steunde ook verschillende goede doelen op het gebied van milieu, gezondheid, onderwijs en mensenrechten.

Ze richtte de Doris Duke Foundation op om haar filantropische werk voort te zetten na haar dood.

Duke stierf in 1993 op 80-jarige leeftijd in haar huis in Beverly Hills.

Ze liet haar enorme rijkdom na aan haar stichting, haar vrienden en haar butler, Bernard Lafferty, die haar executeur-testamentair werd.

Haar dood en erfenis waren het onderwerp van veel speculatie en juridische geschillen.

Sommigen beweerden dat Lafferty haar had vergiftigd of verwaarloosd om haar geld te krijgen.

Anderen betwistten de geldigheid van haar testament of eisten een deel van haar nalatenschap op.

40 jaar geleden, te gast bij John Forsythe, geboren als John Lincoln Freund (Joepie van 8 januari 1984

John Forsythe was een Amerikaanse acteur die vooral bekend werd door zijn rol als de mysterieuze stem van Charlie in de tv-reeks Charlie’s Angels.

Hij speelde ook de hoofdrol in de populaire soap Dynasty, waar hij de rijke oliemagnaat Blake Carrington vertolkte.

Forsythe begon zijn carrière in de jaren 40 als radiopresentator en theateracteur.

Hij maakte zijn filmdebuut in 1943 in Destination Tokyo.

Hij verscheen in meer dan 40 films, waaronder The Trouble with Harry, Topaz en Scrooged.

Hij won drie Emmy Awards en twee Golden Globes voor zijn werk op televisie.

Forsythe was drie keer getrouwd en had, vier kinderen.

Hij overleed in 2010 op 92-jarige leeftijd aan de gevolgen van een longontsteking.

Vandaag 40 jaar geleden, komt de Britse zanger en toetsenist Howard Jones met zijn nummer What Is Love binnen in de Brt Top 30.

In 1983 debuteerde hij met de single ‘New Song’ en maakte in datzelfde jaar zijn tv-debuut tijdens het Britse programma Top of the Pops.

Een van zijn bekendste nummers is What Is Love, dat hij zelf schreef en produceerde.

Het nummer verscheen op zijn debuutalbum Human’s Lib uit 1984 dat de eerste plaats bereikte in de Britse albumlijst.

What Is Love was ook een internationaal succes en haalde de top tien in verschillende landen, waaronder Duitsland, Zweden en Noorwegen.

In Vlaanderen was het nummer goed voor een achttiende plaats in de Brt Top 30 en vreemd genoeg in Nederland kwam het nummer niet verder dan de tipparade.

In de Verenigde Staten bereikte het nummer de 33e positie in de Billboard Hot 100.

De videoclip van What Is Love werd opgenomen in Parijs en toont Jones die rondwandelt in de stad.

What Is Love is een lied over de betekenis van liefde en de vraag of iemand echt van iemand anders kan houden zonder angst, zorgen of twijfel.

Jones zei hierover: “Ik wilde geen liedjes schrijven over ‘ik hou van je, schatje, je hebt me gekwetst en ik ben verdrietig’.

Als ik over liefde ging schrijven, wilde ik zeggen wat bedoelen we met liefde? Wat is het eigenlijk? Je kunt niet afhankelijk zijn van een ander persoon voor je geluk.

Dus je kunt, maar beter dit idee van romantische liefde snel in vraag stellen, anders ga je heel ongelukkig zijn. Dus dat is eigenlijk waar dat lied over gaat.”

Na What Is Love bleef Jones succesvol in de jaren 80 met andere hits zoals Hide and Seek, Like to Get to Know You Well, Things Can Only Get Better, No One Is To Blame en Everlasting Love.

Hij bleef ook muziek maken in de jaren 90 en daarna, maar met minder commercieel succes.

Hij experimenteerde met verschillende stijlen, zoals elektronica, ambient en akoestisch.

Hij bracht zijn laatste studioalbum Dialogueuit in 2022.

Zijn laatste single Stay with Me is van september 2023.

Jones is getrouwd en heeft drie kinderen en woont met zijn gezin in Somerset, Groot-Brittanniëtannië.

Hij zet zich ook in voor verschillende goede doelen, zoals Farm Africa en the British Red Cross.

Vandaag is het 90 jaar geleden dat Jeanne-Antide Thouret heilig werd verklaard door paus Pius XI (14 januari 1934)

Ze werd geboren op 27 november 1765 in Sancey-le-Long, in de regio Franche-Comté, als vijfde kind van een arme en diep christelijke familie.

Ze trad op 22-jarige leeftijd in bij de Dochters van Liefdadigheid van Sint-Vincentius a Paulo, waar ze zich wijdde aan de zorg voor de armen en de zieken, eerst in Langres en daarna in Parijs.

Tijdens de Franse Revolutie werd ze gedwongen terug te keren naar haar familie, maar ze bleef haar roeping trouw en vluchtte naar Zwitserland, Duitsland en opnieuw naar Zwitserland, waar ze een school, een ziekenhuis (Instituut van de Dochters van Sint-Vincentius a Paulo) en een nieuwe congregatie oprichtte met als naam congregatie van de Zusters van de Liefdadigheid van Sint-Jeanne-Antide Thouret.

Ze keerde terug naar Frankrijk in 1799 en stichtte een school voor arme meisjes en een soepkeuken voor de armen in Besançon.

Van mei tot september 1802 schreef ze een leefregel voor haar gemeenschap, die in 1807 officieel de naam “Zusters van de Liefdadigheid van Besançon” kreeg.

Ze werkte ook met gevangenen in Bellevaux, waar ze hen onderwees, voedde en werk bezorgde.

In 1810 vertrok ze met enkele zusters naar Savoye, Thonon en later naar Napels, waar ze zich ontfermde over de “Onherstelbaren” in een ziekenhuis.

Ze stierf op 24 augustus 1826 in Napels en werd begraven in de kerk Santa Maria Regina Coeli.

Haar heiligverklaring vond plaats op 14 januari 1934 in Rome.