Auteur: Patrick De Graeve

Patrick De Graeve is een gepassioneerde blogger die schrijft over zijn ervaringen en inzichten in de wereld van de popmuziek en geschiedenis. Hij is de oprichter en beheerder van de Facebookgroepen Gisteren nog vandaag en Weetjes over Popmuziek, waar hij regelmatig interessante feiten, anekdotes en trivia deelt met andere muziekliefhebbers. Patrick is ook een fervent verzamelaar van tijdschriften, vooral van het populaire Belgische blad Joepie. Hij heeft een volledige collectie vanaf september 1973 tot en met eind december 1989, die hij zorgvuldig bewaart en koestert. Patrick's blog, Gisteren nog vandaag, is een bron van inspiratie en nostalgie voor iedereen die meer wil weten over de geschiedenis van Vlaanderen en dat via oude tijdschriften, foto's, tv-reeksen, films en reclame.

Keith Richards mag vandaag 80 kaarsjes uitblazen

In de jaren zestig leek het onwaarschijnlijk dat Keith Richards ooit de 80 zou halen.

Hij stond bekend als een rebelse en roekeloze rocker, die regelmatig in aanraking kwam met de wet en de dood.

Maar hij overleefde alles, van een val uit een palmboom tot een hersenbloeding.

Keith Richards is nog steeds actief als muzikant en schrijver.

Hij heeft meer dan 500 nummers geschreven, waarvan vele klassiekers zijn geworden.

Hij wordt beschouwd als een van de beste en invloedrijkste gitaristen aller tijden.

40 jaar geleden, Keith Richards, Patti redde me uit een verschrikkelijke hel (Joepie 27 november 1983)

kloof tussen Mick Jagger en Keith Richards onoverbrugbaar (Joepie 6 juli 1986)

Gisteren nog vandaag

Anita Pallenberg, toen vaste vriendin van Keith Richards voor de rechtbank betreft de zelfmoord van de 17 jarige Scott (Joepie 20 augustus 1979)

Vandaag is het ook al 15 jaar geleden dat Freddy Breck is overleden in zijn huis in Rottach-Egern in Beieren aan de gevolgen van longkanker.

Freddy Breck werd geboren als Gerhard Breker op 21 januari 1942 in Sonneberg.

Hij begon zijn muzikale carrière in 1965, toen hij met zijn gitaar optrad in een café.

Zijn doorbraak kwam in 1972, met het nummer Überall auf der Welt, dat gebaseerd was op een aria uit de opera Nabucco van Verdi.

Hij werkte samen met de succesvolle producer Heinz Gletz, die hem hits als Rote Rosen, Bianca, Der Groe Zampano en Die Sterne Steh’n Gut bezorgde.

In 1974 scoorde hij ook in het buitenland, met de Engelse versie van So In Love With You, die de Britse top 50 haalde.

Hij was populair in heel Europa, maar ook in Zuid-Afrika en Japan.

Freddy Breck ontving vele prijzen voor zijn schlagers, waaronder 35 gouden en vijf platina platen. In de jaren tachtig legde hij zich meer toe op het schrijven van liedjes voor andere artiesten.

Hij trad ook regelmatig op in Vlaanderen en Nederland, samen met Dennie Christian, Mieke en Micha Marah.

Hij zong dan ook in het Nederlands.

In 1985 leerde hij zijn vrouw Astrid kennen, met wie hij een eigen muziekbedrijf en platenlabel oprichtte in 1998.

Ze vormden samen het duo Astrid & Freddy Breck, dat hits had als Liebe ist das Feuer einer Nacht.

Ze leefden volgens hun motto: samen door het leven, samen door de show.

Freddy Breck werd 66 jaar oud.

Freddy Breck over zijn onverwachte platen-comback (Joepie 5 juli 1981)

Gisteren nog vandaag

Micha Marah en Freddy Breck horen bij elkaar (Joepie 26 april 1987)

Vandaag is het precies 90 jaar geleden dat de Vlaamse schrijver Paul Snoek werd geboren.

Hij behoorde tot de groep van de Vijfenvijftigers, een experimentele dichtersbeweging die vooral uit Vlamingen bestond en die verbonden was met het tijdschrift Gard Sivik.

Andere bekende namen uit deze groep waren Gust Gils en Hugues C. Pernath.

Zij publiceerden allemaal voor 1955 en vormden een tegenreactie op de Nederlandse Vijftigers, zoals Lucebert, Gerrit Kouwenaar, Jan Elburg, Remco Campert, Simon Vinkenoog, Hans Andreus en Hugo Claus.

Paul Snoek wilde trouwens niet geassocieerd worden met de Nederlandse Vijftigers.

Het werk van Paul Snoek is niet gemakkelijk in een bepaalde stroming of categorie onder te brengen.

Hij begon als een romantische dichter, maar ontwikkelde zich tot een meer agressieve en cynische schrijver.

Aan het einde van zijn leven was hij een berustende, pessimistische dichter, in overeenstemming met zijn manisch-depressieve stemmingen.

Paul Snoek was ook actief als schilder en exposeerde zijn werken. Het KaZ in Oostende heeft een aantal schilderijen van hem in bezit, waaronder “Little Venus” en “Angry Jupiter”.

In 1975 ging hij een nieuwe relatie aan.

Hij verliet vrouw en kinderen en verhuisde naar Oostende.

De scheiding met zijn vrouw werd uitgesproken in 1976 en hij hertrouwde in 1977.

Hij verhuisde opnieuw, eerst naar Loppem en dan naar Varsenare.

In zijn laatste jaren leed hij aan manisch-depressieve buien en sprak hij tegen zijn vrienden regelmatig over de dood.

Hij stierf in een auto-ongeluk op 19 oktober 1981, in Egem en werd begraven in Varsenare.

Eddy Grant in de Joepie van 18 december 1983

‘Electric Avenue’ beschrijft de rellen van 11/12 april 1981 in de Londense Electric Avenue, bekend als “the Brixton riot”, waarbij 245 politieagenten en 45 burgers gewond raakten.

Meer dan 100 voertuigen werden in brand gestoken en 150 gebouwen beschadigd. Bij de rellen waren meer dan 5000 mensen betrokken. In Engeland staat dit bekend als ‘Bloody Saturday’.

Eddy Grant (°5 maart 1948) scoorde er in februari 1983 zijn 3de Vlaamse top 10-hit (n°3) als soloartiest mee. Het was de opvolger van de n°1-hit ‘I Don’t Wanna Dance’ en de 2de single uit het album ‘Killer On The Rampage’. De single kwam op 12 februari binnen in de Ultratop. Goed getimed, want die week verdween zijn vorige hit uit de lijst.

In de VS is het Grants grootste solohit. ‘Electric Avenue’ stond er 5 weken op n°2 en hield het 4 maanden vol in de top 40 van de Billboard Hot 100. Enkel ‘Flashdance’ van Irene Cara en ‘Every Breath You Take’ van The Police weerhielden hem van een n°1-hit.

Eddy Grant hield er tevens een Grammy-nominatie voor beste r&b-song aan over, maar was kansloos tegen Michael Jacksons ‘Billie Jean’.

Eddy Grant was samen met Prince een van de eerste zwarte artiesten die konden profiteren van Jacksons succes, dat het pad opende op MTV.

‘Electric Avenue’ stond nadien nog 2 keer in de charts: In 1997 als onderdeel van ‘Avenues’ van de Refugee Camp All-Stars en in 2001 in de Ringbang Remix, die in de Britse top 40 een top 5-hit werd.

In 2017 werd het 15de album ‘Plaisance’ van Eddy Grant uitgebracht, zijn eerste sinds 2006. De titel is de naam van Eddy’s geboorteplaats in Guyana.(Met dank aan Denis Michiels en Joepie 18 december 1983)

75 jaar geleden, te gast op de Vroegmarkt, de groothandelsmarkt van Brussel en toen gelegen tussen de Antwerpselaan en Diksmuidelaan.

De Vroegmarkt was een openluchtmarkt op de Grote Markt en de nabijgelegen straten, waar boeren en handelaars hun verse producten verkochten.

Later verplaatste de markt zich naar de Antwerpselaan en de Diksmuidelaan, waar ze meer ruimte had.

In 1973 kreeg de Vroegmarkt een nieuwe locatie aan de Werkhuizenkaai, langs het kanaal, waar ze nog steeds gevestigd is.

De Vroegmarkt is een unieke plek, waar je zowel lokale als exotische producten kunt vinden.

Meer dan 100 handelaars bieden er een breed gamma aan van fruit, groenten, vlees, vis, kaas, dranken, diepvriesproducten, bloemen en planten.

De Vroegmarkt staat bekend om haar kwaliteit en versheid, en trekt daarom veel klanten aan.

Onder hen zijn er detailhandelaars, supermarkten, marktkramers, traiteurs en zelfs enkele van de beste chefs van het land, die graag hun ingrediënten kiezen op de grootste versmarkt van België.

Ook de horeca genoot van deze groothandelsmarkt en was al in de vroege uurtjes open voor soep, koffie en jenever en bier voor sommige.