Categorie: Muziek

20 weetjes over Bon Jovi.

De single Living In Sin werd geschreven door de leadzanger Jon Bon Jovi en werd uitgebracht als de vijfde single van hun vierde album New Jersey dat op 19 september 1988 werd uitgebracht door het label Mercury.

Het was de vijfde single van New Jersey die de top 10 haalde, waarmee Bon Jovi het record vestigde voor de meeste nummers van een glam metal album die de top 10 bereikten van de Billboard Hot 100 en de Cash Box Top 100, met een piek op nummer 9 op beide hitlijsten.

Het bereikte ook nummer 37 op de Mainstream rock charts.

In Vlaanderen en Nederland bereikte de single niet de hitparade. In Europa was het trouwens alleen maar een hit in Zwitserland waar de single de twintigste plaats bereikte.

De producer van het nummer was Bruce Fairbairn, die ook verantwoordelijk was voor de productie van het hele album New Jersey.

De Canadese Bruce Fairbairn kennen we ook als trompettist en werkte onder meer ook als producer voor Aerosmith, Van Halen, Blue Öyster Cult, Loverboy, The Cranberries en INXS.

Hij kwam te overlijden op 17 mei 1999 en dit op 50-jarige leeftijd in zijn huis in Canada.

Het was Jon Anderson en zijn manager die het lichaam ontdekte.

De videoclip voor het nummer werd gefilmd in zwart-wit, net als Born to Be My Baby.

De video toont vooral een fictief jong koppel en hun strijd om een relatie te onderhouden, ondanks de afkeuring van de strenge katholieke ouders van het meisje.

Deze week, 45 jaar geleden, komen de jongens van Smokie met hun single Mexican Girl binnen in de Brt Top 30

De single bereikte in Vlaanderen de twaalfde plaats in de Brt Top 30.

In Nederland was het nummer goed voor een elfde plaats in de Nederlandse Top 40.

Het nummer is geschreven door Chris Norman en Pete Spencer, beide lid van de groep en het is ook terug te vinden op hun zesde album The Montreux Album.

Het nummer gaat over een man die verliefd wordt op een Mexicaans meisje dat hij ontmoet in een bar.

Hij beschrijft haar als een “mooie engel” met “zwart haar en bruine ogen”.

Hij wil met haar trouwen, maar hij weet niet of ze hem ook leuk vindt.

Hij vraagt haar om hem een teken te geven, want hij kan niet zonder haar leven.

Het refrein luidt dan ook: “Oh, Mexican girl, I want you to stay / You know my heart is longing to say / That as long as I live, I will always remember / The one that I called my Mexican girl”.

Della Bosiers, een van de bekendste Vlaamse zangeressen, viert vandaag haar 77ste verjaardag.

Bosiers heeft een rijke en veelzijdige carrière achter de rug, die begon met een journalistieke opleiding aan de katholieke Hogeschool voor Vrouwen in Antwerpen.

Daar ontdekte ze haar talent voor het schrijven en componeren van liedjes in het Nederlands, .

Ze maakte haar debuut als zangeres dankzij Ramses Shaffy en Thijs van Leer, die haar uitnodigden om in Nederland op te treden.

Haar eerste album Della Bosiers verscheen in 1971, gevolgd door Kwartetten in 1974.

In datzelfde jaar zong ze samen met Wim De Craene het nummer Mensen van achttien dat een groot succes werd.

Bosiers was ook actief als televisiepersoonlijkheid, onder meer in de Wies Andersen show en als jurylid in Sterrenwacht.

Ze presenteerde ook het kookprogramma Cordon Bleu en schreef columns voor Knack-magazine en De Standaard magazine.

Vandaag is een bijzondere dag voor Mac Kissoon, die zijn 80e levensjaar mag vieren.

Mac Kissoon is vooral bekend als de helft van het populaire duo Mac & Katie Kissoon, dat hij samen met zijn zus Katie vormde in de jaren zeventig.

Zij zijn geboren op het eiland Trinidad en emigreerden in 1962 naar Engeland, waar ze hun muzikale carrière begonnen.

Eerst probeerden Mac en Katie het als soloartiesten, waarbij Mac onder de naam Mack Kissoon in 1970 een bescheiden hit scoorde in Vlaanderen en Nederland met de single “Get down with it satisfaction”.

In 1971 besloten ze hun krachten te bundelen en lanceerden ze de single “Chirpy chirpy cheep cheep”.

Helaas voor hen bracht de groep Middle of the Road rond dezelfde tijd hun eigen versie uit, die veel meer succes had in Europa.

Maar in Amerika was dat anders: daar werd de versie van Middle of the Road niet uitgebracht en dat gaf Mac & Katie Kissoon de kans om met het nummer de twintigste plaats te behalen in de Billboard Hot 100.

In Vlaanderen en Nederland braken ze door in 1972 met “Freedom”.

Dit nummer bereikte in Vlaanderen de tweede plaats in de Top 30 en de derde plaats in de Veronica Top Veertig.

Het volgende nummer “Sing Along” was in Vlaanderen goed voor een vijfde plaats in de Brt Top 30. In Nederland was de single goed voor een vierde plaats en haalde de eerste plaats in de De Daverende Dertig.

Ook “Sugar Candy Kisses” was in Vlaanderen en Nederland goed voor een tweede plaats in 1975 in de Brt Top en de Nederlandse Top 40.

Na hun album “Two Of Us” uit 1976, dat geen grote hits meer voortbracht, besloten Mac en Katie in 1977 om te stoppen als vast duo.

Mac Kissoon ging solo verder en zijn soloalbum ‘Mac Kissoon’ leverde hem drie hits op met Lavender Blue, We Are Family en Love And Understanding.

Dat laatste nummer zong hij samen met Katie en zijn vier kinderen onder de naam Mac Kissoon & Family.

Lavender Blue was in Vlaanderen en Nederland goed voor een vierde plaats in de Brt Top 30 en de Top 40.

Zijn tweede soloalbum Emotions, 1980 was een flop en daarmee verdween hij dan ook uit het zicht.

In 1997 maakten zij nog één keer een gezamenlijk album met nieuw materiaal, getiteld ‘From Now On’.

Die helaas ook een flop was.

Vandaag is het precies 65 jaar geleden dat Hank Ballard & The Midniters de studio van King Records in Cincinnati, Ohio binnenstapten.

Ze namen daar twee nummers op die de muziekgeschiedenis zouden veranderen: Teardrops On Your Letter en The Twist.

Hank Ballard werd geboren in Michigan, maar verhuisde na de dood van zijn vader naar Bessemer, Alabama.

Hij zong in het kerkkoor en verhuisde op zijn vijftiende weer naar Detroit, waar hij bij Ford ging werken.

In 1953 werd hij lid van de groep The Midnighters, die al snel een hit scoorden met Get It.

Hun volgende single, Work With Me Annie, was een nog groter succes, ondanks dat het nummer werd geboycot door de radio vanwege de expliciete tekst.

De groep ging door met het maken van ‘gewaagde’ nummers, zoals Annie Had a Baby, Annie’s Aunt Fannie en Sexy Ways.

Work With Me Annie werd later opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame.

In 1958 schreef Ballard The Twist, een nummer dat een revolutie zou ontketenen in de danswereld.

Hij probeerde het nummer uit te brengen bij Vee Jay Records, maar die weigerden het.

Uiteindelijk kwam het nummer terecht bij King Records, die het als B-kant gebruikten voor de ballade Teardrops On Your Letter.

De single kwam uit in 1959, maar werd geen groot succes. Teardrops On Your Letter haalde de 87e plaats in de hitlijst, en The Twist bleef onopgemerkt.

Dat veranderde toen Chubby Checker in 1960 een cover maakte van The Twist, die meteen naar de eerste plaats schoot.

Het nummer ontketende een wereldwijde twist-rage, die ook Ballard & The Midniters ten goede kwam.

Hun originele versie van The Twist werd opnieuw uitgebracht als A-kant, en haalde deze keer de 28e plaats.

Ze scoorden ook nog hits met Finger Poppin’ Time en Let’s Go, Let’s Go, Let’s Go, die beide de top 10 bereikten.

Na nog enkele R&B-hits in dezelfde stijl, verdween de groep uit de schijnwerpers.

Hank Ballard ging solo verder in de late jaren zestig.

Hij overleed op 2 maart 2003 op 75-jarige leeftijd aan keelkanker.

Vandaag herdenken we de vijftiende verjaardag van het heengaan van Wannes Van de Velde, een Vlaamse zanger en kunstenaar die een grote invloed had op de Vlaamse cultuur en identiteit.

Ter ere van zijn nagedachtenis brengt BLP Records een nieuwe vinylsingle uit van zijn bekendste lied ‘Ik Wil Deze Nacht In De Straten Verdwalen’.

Dit nummer schreef hij in 1973 voor de film “Home sweet home” van Benoit Lamy, maar het werd pas later opgenomen op het album Ne zanger is een groep.

De single bevat twee versies van het lied: de originele tweetalige versie uit 1973, die al vijftig jaar een klassieker is, en de versie uit 1976, die nooit eerder op vinylsingle te verkrijgen was.

Deze single is een eerbetoon aan de rijke muzikale erfenis van Wannes Van de Velde, die ons met zijn poëtische teksten en authentieke stem liet verdwalen in de straten van zijn geliefde Antwerpen.

25 jaar geleden, reclame voor het album The Best Of 1980-1990 van U2 (november 1998)

Het nummer Sweetest Thing was geschreven door zanger Bono (en de rest van de groep) als een verontschuldiging aan zijn vrouw Ali voor het vergeten van haar verjaardag.

De single werd geproduceerd door Steve Lillywhite en was oorspronkelijk een B-kantje van de hit Where the Streets Have No Name uit 1987 (toen productie in handen van Brian Eno en Daniel Lanois)

In 1998 werd het nummer opnieuw opgenomen en uitgebracht als een bonustrack op het verzamelalbum The Best of 1980-1990.

De videoclip van Sweetest Thing was geregisseerd door Kevin Godley en toonde Bono die zijn vrouw verraste met een romantische rit door Dublin in een paardenkoets.

Onderweg kwamen ze verschillende vrienden en bekenden van de band tegen, zoals Boyzone, The Edge, Adam Clayton, Larry Mullen Jr., Riverdance, Chippendales en een fanfare.

De single was een groot succes en bereikte de top tien in het Verenigd Koninkrijk, Scandinavische landen, Ierland en Australië.

In Vlaanderen goed voor een drieëntwintigste plaats in de Brt Top 30. In Nederland goed voor en negende plaats in de Top 40.

De opbrengst van de single ging naar de liefdadigheidsorganisatie Chernobyl Children International.

Er was ook een luxe uitgave van deze verzamelaar album. Namelijk The Best Of 1980-1990 & B-Sides bevatte niet alleen de grootste hits van U2 uit de jaren tachtig, maar ook een tweede cd met minder bekende nummers.

Als fan koos ik natuurlijk voor dit verzamelalbum.

Gisteren nog vandaag