Vandaag, 55 geleden, huwelijk van Prinses Maria Gabriella van Savoye met Robert Zellinger de Balkany in Sainte-Mesme.

Eerder bereikte Prinses Maria Gabriella van Savoye de wereldpers in 1958 omdat ze weigerde te trouwen en dat wegens religieuze verschillen met de Shah Mohammed Reza Pahlavi van Iran.

Maria Gabriella di Savoia was het derde kind van de prins en prinses van Piemonte, geboren op 24 februari 1940, Napels, Italië.

Haar vader was de laatste koning van Italië, Umberto II, en haar moeder was Marie José van België.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog vluchtte ze met haar moeder en haar broer en zussen naar Zwitserland, waar ze tyfus opliep maar herstelde.

Na de afschaffing van de monarchie in Italië in 1946, vestigde ze zich definitief in Zwitserland met haar familie.

Ze studeerde exacte wetenschappen, tolken en kunstgeschiedenis in Madrid, Genève en Parijs.

Robert Zellinger de Balkany was een Franse zakenman en vastgoedontwikkelaar van Hongaarse afkomst, die geboren werd op 4 augustus 1931 in Iclod, Roemenië.

Hij trouwde op 12 februari 1969 in Sainte-Mesme met prinses Maria Gabriella van Savoye.

Het kerkelijk huwelijk werd later gevierd op 21 juni 1969 in Eze-sur-Mer, op Château Balsan.

Het paar kreeg één dochter, Marie Elizabeth Zellinger de Balkany.

Het paar kreeg één dochter, Marie Elizabeth Zellinger de Balkany.

Marie Elizabeth werd geboren op 12 augustus 1971 in Genève.

Ze is een kunsthistorica en curator die werkt voor verschillende musea en galerijen in Europa.

Ze is getrouwd met Nicolas Kostopoulos, een Griekse bankier, en heeft twee kinderen: Alexander en Sophia.

Het huwelijk van Prinses Maria Gabriella van Savoye met Robert Zellinger de Balkany eindigde in een scheiding in 1990, na een eerdere scheiding van tafel en bed in 1976.

Robert Zellinger de Balkany overleed op 19 september 2015 in Genève, Zwitserland.

Prinses Maria Gabriella van Savoye richtte de Stichting Umberto II en Marie José van Savoye op en schreef verschillende boeken over het Huis Savoye.

Ze woont nog steeds in Èze, Frankrijk.

Gisteren nog vandaag

Vandaag vijfendertig jaar geleden, bereikte de Amerikaanse zangeres, danseres en choreografe Paula Abdul de eerste plaats met haar nummer Straight Up in Amerika.

Het nummer is geschreven door Elliot Wolff, die ook samen met Keith Cohen het nummer heeft geproduceerd.

Het nummer was de vierde single van haar debuutalbum Forever Your Girl, dat in 1988 werd uitgebracht door Virgin Records.

Het nummer bereikt zowel in Vlaanderen als in Nederland de derde plaats in de Brt Top 30 en de Top 40.

Het nummer leverde Abdul verschillende prijsnominaties op in de VS, waaronder haar eerste Grammy-nominatie in de categorie Beste Vrouwelijke zangeres in 1990, en zes andere nominaties voor de videoclip bij de MTV Video Music Awards van 1989.

Vandaag mag de Franse zanger Serge Lama 81 kaarsjes uitblazen

Met zijn eerste single À 15 Ans uit 1964 viel hij al meteen op bij de pers en het Franse publiek.

Een jaar later, op 12 augustus 1965, werd Serge Lama het slachtoffer van een verkeersongeval.

Zijn manager Jean-Claude Ghrenassia die toen het voertuig bestuurde was meteen dood.

Jean-Claude Ghrenassia was de broer van de Franse zanger Enrico Macias.

Serge Lama overleefde het ongeluk, maar verbleef voor een lange periode in de kliniek.

Door het ongeval verloor hij voor een groot gedeelte zijn linkerbeen.

Pas na een jaar had hij terug de kracht om verder te gaan met zijn muziekcarrière.

Gisteren nog vandaag

Na enkele singles bereikte hij het grote publiek dankzij het nummer Sans Toi in 1967.

Vlaanderen en Nederland leren hem kennen in 1969 met het nummer D’aventure en aventure.

In 1971 nam hij deel aan het Eurovisiesongfestival met het lied Un jardin sur la terre, hij werd slechts tiende, wat voor Frankrijk een pover resultaat was in die tijd.

In 1973 had hij zijn grootste succes met het nummer Je suis malade dat in Frankrijk de eerste plaats in de hitparade bereikte.

Ook in Vlaanderen bereikt het nummer de achtste plaats in de hitparade.

Het nummer gaat over zijn geliefde Michèle Potier die hij leerde kennen in 1969.

Ze is helaas al getrouwd en heeft ook al een kind. Over die periode gaat het nummer.

Maar gelukkig voor hem kan hij haar overhalen om toch weg te gaan van haar man.

Vanaf 1971 zijn ze dan ook officieel een koppel.

Toch trouwen ze pas maar in 1981.

Een jaar later krijgt het koppel een zoon met de naam Frédéric.

Gisteren nog vandaag

Ook Dalida zou trouwens met haar cover van het nummer Je suis malade in 1973 de hitparade bereiken in Vlaanderen (vijfentwintigste plaats)

Hij schreef ook nummers voor andere artiesten zoals onder meer voor Mireille Mathieu, Gilbert Bécaud en Melina Mercouri.

Verdere hits waren onder meer Les ports de l’Atlantique, Mourir en France (1976), Le dernier baiser (1977), Femme, femme, femme (1978) en Napoleon (1982).

Zijn vader, die ooit probeerde een carrière als operazanger op te bouwen, helaas zonder succes. Besloot dan maar om vertegenwoordiger te worden voor een bierbrouwer.

In 1981 kreeg zijn vader Georges Chauvier dankzij zijn zoon Serge Lama (zijn echte naam was dus Serge Chauvier) een platencontract bij Philips.

Op dit album Lama Père Et Fils staan er twee duetten op met Serge Lama en zeven andere nummers voor zijn vader alleen.

Op 14 december 1984, kreeg hij te horen dat zijn ouders het slachtoffer zijn van een auto-ongeluk.

Dit met zware gevolgen, want zijn vader was meteen dood en zijn moeder overleed drie maanden later.

Tijdens het onderzoek naar het ongeval, bleek dat de bestuurder die het ongeval veroorzaakte reed zonder lichten en onder invloed was van alcohol.

Gisteren nog vandaag

In 2010 werd Serge Lama grootvader.

Zijn zoon Frédéric Lama en zijn vrouw Leah kregen een dochtertje.

Op 25 oktober 2016 stierf zijn vrouw Michèle Potier op 71-jarige leeftijd aan beroerte.

Een jaar later verscheen zijn album Où Sont Passés Nos Rêves.

Op dat album staat er ook het nummer Casablanca dat hij samen zingt met Carla Bruni.

Ook bevat het album nog een ander duet en dit met de Franse zanger Francis Cabrel.

Zijn laatste album Aimer is van 2022.

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Serge Lama inspireert door Napoleon (Story 9 juli 1985)

Koen Crucke mag vandaag 72 kaarsjes uitblazen

Met de deskundige hulp van Bart Herman en Jaap Kwakman (van de Nederlandse formatie 3J’s) ontstond ‘Kleine Edith’, een heerlijk walsje waarmee je je instant in het Parijs uit vervlogen tijden waant.

Onnodig te vertellen wellicht dat Koen met dit nummer zijn grote idool en voorbeeld Edith Piaf eer wil brengen.

Deze Grand Dame uit de muziekgeschiedenis kreeg een heel speciaal plekje in Koen’s hart, dat blijkt nog maar eens dit prachtige nummer.

Koning Albert I, was de enige koning die een autogiro kon besturen (Foto 1934).

Een autogiro is een soort vliegtuig dat gebruikmaakt van een rotor om lift te genereren, maar ook een motor met propeller om voorwaartse snelheid te creëren.

Het verschil met een helikopter is dat de rotor niet aangedreven wordt door de motor, maar door de luchtstroom die erlangs gaat.

Dit heet autorotatie.

Een autogiro kan niet verticaal opstijgen of landen, maar heeft wel een kortere start-en-landingsbaan nodig dan een conventioneel vliegtuig.

Een autogiro is een soort vliegtuig dat een motorloze rotor heeft, die alleen door de langsstromende lucht in beweging wordt gebracht.

Dit zorgt voor een grote veiligheid en stabiliteit, maar ook voor een beperkte start- en landingsruimte.

De uitvinder van de autogiro was de Spaanse vliegtuigbouwer Juan de la Cierva y Codorníu (1895-1936), die zijn eerste succesvolle model in 1923 bouwde.

Hij noemde zijn uitvinding Autogiro, volgens de Spaanse spellingregels met een i.

Hij richtte in 1925 een fabriek op in Engeland, waar hij zijn toestellen verder ontwikkelde en verkocht.

Koning Albert I was een groot liefhebber van de luchtvaart en leerde in 1931 zelf een autogiro te besturen.

Hij maakte verschillende vluchten boven België en Europa, soms vergezeld door zijn zoon Leopold III.

De autogiro raakte in de vergetelheid door de opkomst van de helikopter, die meer mogelijkheden bood voor verticaal opstijgen en landen.

De uitvinder Juan de la Cierva kwam in 1936 om het leven bij een vliegtuigongeluk in Engeland.

Vandaag is het precies een eeuw geleden dat het museum in het Kasteel van Gaasbeek voor het eerst zijn deuren opende voor het publiek (11 februari 1924)

Het Kasteel van Gaasbeek werd oorspronkelijk gebouwd als een verdedigingsburcht rond 1240 door Godfried van Leuven, om het hertogdom Brabant te beschermen tegen het graafschap Henegouwen.

Doorheen de eeuwen werd het kasteel verschillende keren verwoest en heropgebouwd, en kwam het in handen van verschillende adellijke families, zoals de Hornes, de Egmonts en de Arconati Visconti’s.

De bekendste eigenaar was graaf Lamoraal van Egmont, die het kasteel kocht in 1565, maar drie jaar later onthoofd werd op bevel van de Spaanse koning.

In de 17de en 18de eeuw werd het kasteel omgevormd tot een luxueus zomerverblijf, met flamboyante parkgebouwen zoals de gloriëtte.

De laatste markiezin, Marie Peyrat, gaf het kasteel zijn huidige romantische uitzicht, geïnspireerd door de middeleeuwen.

Gisteren nog vandaag

Zij schonk het domein in 1921 aan de Belgische Staat.

Op 11 februari 1924 werd in aanwezigheid van de ministers Pierre Nolf (Kunsten en Wetenschappen) en Fulgence Masson (Justitie) het kasteel, dat al sinds de 13e eeuw bestaat, officieel ingehuldigd als een cultureel erfgoed (zie foto 3).

Het museum toont de rijke geschiedenis van het kasteel, dat verschillende eigenaars en verbouwingen heeft gekend, en de kunstcollectie die er door de eeuwen heen is verzameld.

Bezoekers kunnen genieten van schilderijen, meubels, wandtapijten, porselein en andere voorwerpen die getuigen van de levensstijl en smaak van de vroegere bewoners.

Sinds 1980 is het kasteel een museum van de Vlaamse Gemeenschap.