Deze week, 70 jaar geleden, Brussel bereidt zich voor op de wereldtentoonstelling van 1958 (De Post december 1954)

Baron Georges Moens de Fernig was vooral bekend om zijn rol als Commissaris-Generaal van de Wereldtentoonstelling van 1958 in Brussel, beter bekend als Expo 58.

De familie Moens de Fernig was een adellijke familie met wortels in de 17e eeuw en ze waren zowel actief in de industrie als in de politiek.

Georges Florent Marie Auguste graaf Moens de Fernig werd geboren in Luik op 28 augustus 1899.

Hij studeerde rechten aan de Universiteit van Luik en na zijn studies ging hij aan de slag in de banksector en de industrie.

Hij bekleedde verschillende belangrijke functies in de Belgische regering, waaronder Minister van Ravitaillering en Invoer (1948-1949) en Minister van Buitenlandse Handel (1947-1949)

Hij was ook voorzitter van Fabrimetal (1965-1971), een Belgische federatie van metaalverwerkende bedrijven.

Zijn meest opvallende prestatie was zijn rol als Commissaris-Generaal van Expo 58.

Hij was daar verantwoordelijk voor de planning, organisatie en het succes van de wereldtentoonstelling, die een belangrijk moment was in de Belgische geschiedenis en een symbool van de heropleving na de Tweede Wereldoorlog.

Expo 58 trok meer dan 41 miljoen bezoekers en toonde de nieuwste technologische en culturele ontwikkelingen van over de hele wereld.

Hij was getrouwd met Marie-Thérèse de Meeûs d’Argenteuil en samen hadden ze zes kinderen.

Naast zijn politieke en industriële activiteiten was Moens de Fernig ook actief in verschillende filantropische organisaties.

Hij overleed op 16 augustus 1978 in Zelem, Halen, op 78-jarige leeftijd (De Post december 1954)

Vandaag, 70 jaar geleden, verslag van de treinramp bij Wilsele (2 december 1954 uit de Post van 12 december 1954)

De treinramp in Wilsele op 2 december 1954 was ongeluk waarbij 20 mensen omkwamen en 80 gewond raakten.

De trein, gevuld met Duitse voetbalsupporters op weg naar huis na een wedstrijd in Brussel, ontspoorde op een overloopwissel net buiten het station van Wilsele.

De precieze oorzaak van de ramp is nooit volledig opgehelderd. Waarschijnlijk was de hoge snelheid van de trein in combinatie met een defect aan de wissel de belangrijkste factor.

Het onderzoek wees uit dat de wissel niet goed was vergrendeld en dat de trein met een te hoge snelheid de wissel passeerde.

De treinramp in Wilsele had een grote impact op de Belgische spoorwegen.

Het leidde tot een verhoogde aandacht voor de veiligheid van het spoorwegnet.

Er werden verschillende maatregelen genomen om de veiligheid te verbeteren, zoals:

Verplichte snelheidsbeperkingen op wissels.

Verbetering van de wisseltechnologie en de

Strengere controles op de naleving van de veiligheidsvoorschriften.

De treinramp in Wilsele werd ook besproken in het Belgische parlement.

Er werden vragen gesteld over de oorzaak van de ramp en over de maatregelen die de regering nam om de veiligheid op het spoor te verbeteren.

De ramp leidde dan ook tot een intensivering van het debat over de veiligheid van het spoorwegverkeer.

90 jaar geleden, Jef Tamboer, een groot straatzanger in Vlaanderen

Jef Tamboer, wiens echte naam Lionel Bauwens was, werd geboren op 15 december 1892 in Eeklo.

Zijn vader, Alfons Bauwens, was ook een straatzanger. Lionel begon al op jonge leeftijd te werken in een weverij, maar zijn passie lag bij muziek.

Op 16-jarige leeftijd begon hij al liedjes te zingen op de markt.

Tamboer was een meester in het entertainen van het publiek op markten en kermissen.

Hij zong, speelde accordeon, vertelde moppen en verkocht zijn liedjesteksten.

Hij bewerkte bestaande melodieën en schreef er zijn eigen, vaak humoristische en soms pikante teksten op.

Zijn liedjes gingen over alledaagse gebeurtenissen, liefdesverhalen, lokale schandalen en nieuwsfeiten.

Hij schuwde de controverse niet en stak de draak met politici, de kerk en andere autoriteiten.

Tamboer was dan ook enorm populair en hij trok grote menigten aan en verkocht duizenden liedjesteksten.

Zijn optredens waren dan ook een echt volksfeest.

Hij kwam vijftig jaar geleden, te overlijden op 10 mei 1974.

45 jaar geleden, de terugkeer van Peter Strauss.

De Amerikaanse acteur Peter Lawrence Strauss, Geboren in Croton-on-Hudson, New York, in 1947.

Strauss groeide op in een gezin dat betrokken was bij de import van wijn.

Zijn vader, Warren B. Strauss, was een Duitse immigrant die tijdens de Tweede Wereldoorlog naar de Verenigde Staten vluchtte.

Hij studeerde aan de Hackley School in Tarrytown, New York, waar hij zijn passie voor acteren ontdekte.

Na zijn afstuderen ging hij naar Northwestern University in Evanston, Illinois, waar hij drama studeerde.

Strauss begon zijn acteercarrière in het theater en maakte zijn debuut op Broadway in 1969. Hij speelde al snel in films en televisieseries, met zijn eerste grote rol in de film “Hail, Hero!” (1969).

Zijn grote doorbraak kwam met zijn rol als senator Rudy Jordache in de miniserie Rich Man, Poor Man.

Deze rol leverde hem een Emmy Award op en katapulteerde hem naar de top van de televisiewereld.

In de jaren die volgden, speelde Strauss in talloze televisiefilms en miniseries, waaronder “The Jericho Mile” (1979), waarvoor hij een Emmy Award won, “Masada” (1981) en “Kane & Abel” (1985).

Hij verscheen ook in films als “Soldier Blue” (1970) en “The Last Tycoon” (1976).

Peter Strauss is drie keer getrouwd.

Zijn eerste huwelijk was met Beverly Baker Paulding in 1973, maar ze scheidden in 1979.

In 1983 trouwde hij met actrice Nicole Fons, met wie hij een zoon heeft, Justin.

Dit huwelijk eindigde in 1994.

Sinds 1998 is hij getrouwd met actrice Rachel Ticotin (Joepie 17 november 1979)

50 jaar geleden, te gast bij de Vlaamse voetballer Willy Wellens (De Post 20 oktober 2024).

Willy Wellensheeft een indrukwekkende carrière gehad met vele successen op zowel nationaal als internationaal niveau.

Willy Wellens werd geboren op 29 maart 1954 in Diest, België. Hij groeide op in Averbode en speelde bij VC Westerlo.

Wellens begon zijn professionele carrière bij K. Lierse SK in 1971.

Hij speelde als aanvaller en aanvallende middenvelder. Gedurende zijn carrière speelde hij voor verschillende clubs, waaronder:

RWDM (1974-1978)

Standard Luik (1978-1981)

Club Brugge (1981-1986)

Beerschot VAV (1986-1989)

KV Kortrijk (1989-1990)

Cercle Brugge (1991-1993)

Racing Mechelen (1993-1994)

Hij speelde ook 7 interlands voor het Belgisch voetbalelftal.

Na zijn spelerscarrière werd Wellens trainer. Hij begon als assistent-trainer bij KSK Beveren en had daarna verschillende posities, waaronder:

KSV Roeselare (1996-1997)

Club Brugge (beloften en assistent) (1997-2000)

Germinal Beerschot (assistent) (2000-2004)

SW Harelbeke (2004-2006)

KV Oostende (2006-2007)

SV Oudenaarde (2007)13.

Willy Wellens is vader van Dimitri Wellens, die ook een carrière in het voetbal had.

Wellens geniet al jaren van zijn pensioen en geniet van zijn vrije tijd (De Post 20 oktober 2024, diverse bronnen en Wikipedia).

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Vandaag 35 jaar geleden, bereikt de single Swing The Mood van Jive Bunny and The Mastermixers de eerste plaats in de BRT Top 30.

Voor Swing the mood werd het nummer In the mood (van Glenn Miller uit de jaren 40) gebruikt.

Jive Bunny & The Mastermixers is een project van de Britse geluidstechnici Les Hemstock en John en Andrew Pickles (vader en zoon), die hun geld verdienen met het maken van cassettes en 12”-singles voor zaal-discjockeys.

Deze staan vol met bekende nummers die het op feestjes goed doen.

Andy Pickles maakt begin 1989 een medley van bekende rock ’n roll-hits voorzien van een stevige drumbeat.

De reacties zijn positief. Hij besluit deze mix op single uit te brengen. Als geen één platenmaatschappij geïnteresseerd is besluiten Les Hemstock en Andy Pickles hun eigen label, Music Factory Dance, op te richten.

Voor deze single mogen ze geen originele opnamen van Elvis Presley gebruiken.

Daarom worden All Shook Up, Jailhouse Rock en Hound Dog gezongen door de Britse Elvis-imitator Peter Wilcox.

Ook in Nederland bereikt de single de eerste plaats in de Top 40.

De opvolger That’s what I like met als thema de tune van de Tv serie Hawaii 5-0 en de derde single” That sounds good to me” deden het ook redelijk goed in Vlaanderen en Nederland.

Daarna lukte het Jive Bunny & The Mastermixers niet meer om hits te scoren. (Diverse bronnen, Joepie 10 september 1989 en Wikipedia)

Gisteren nog vandaag

Hier werd Jive Bunny geboren (Joepie 10 december 1989)