Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek
Ze had lang naar dit moment verlangd, maar het was niet gemakkelijk geweest.
Ze had meer dan vijf maanden in bed moeten blijven en een streng dieet moeten volgen om te voorkomen dat ze haar kind weer zou verliezen, zoals al twee keer eerder was gebeurd.
Op 11 januari 1969 werd haar zoon Carlo Hubert Leone Ponti gedoopt door Padre Luisier.
Bij de plechtigheid waren ook haar zus Maria Mussolini en haar gynaecoloog prof. Hubert de Watteville aanwezig (foto doop 11 januari 1969)
Annie Lennox ontsluiert haar vreemde uiterlijk (Joepie 12 juni 1983)
Gisteren nog vandaag
reclame voor het album Diva van Annie Lennox (mei 1992)
Gisteren nog vandaag
Een dagje met Annie Lennox in een romantisch kasteel (Joepie 29 november 1987)
Gisteren nog vandaag
Gisteren nog vandaag
Demis Roussos was een succesvolle zanger die in veel Europese landen hits scoorde met zijn Engelstalige nummers, maar ook met versies in andere talen, zoals Duits, Frans, Spaans en Japans.
In 1995 nam hij een nieuwe single op met Rob De Nijs, getiteld On My Own, maar het nummer haalde de hitlijsten niet.
Zijn laatste album verscheen in 2009, na een lange periode van stilte. “Ik was niet gestopt, maar ik had niet veel te vertellen”, zei hij tegen Le Figaro.
In september 2013 trad hij voor het laatst op in het openbaar.
Hij ontving een onderscheiding van de Franse ambassadeur in Athene, maar toen was al duidelijk dat hij ernstige gezondheidsproblemen had.
Hij had kanker in zijn lever en zijn keel.
Hij bleef echter actief als artiest, met nieuwe plannen, nieuwe nummers en nieuwe verzamelalbums.
Roussos stierf op 25 januari 2015 in een ziekenhuis in Athene aan de gevolgen van uitgezaaide alvleesklierkanker.
Hij is een van de weinige popartiesten die een eigen museum heeft gekregen.
Het museum was eerst gelegen in Nijkerk in Gelderland en was mede opgericht door platenbaas Bert van Breda.
De Demis Roussos-collectie verhuisde half september 2018 naar Athene.
Demis heeft meer dan 60 miljoen albums verkocht over de hele wereld.
Het verhaal gaat over een 12-jarig meisje, Violet, dat opgroeit in een bordeel in New Orleans in 1917.
Ze wordt gefotografeerd en bevriend door een fotograaf, Bellocq, en later verkocht als maagd aan een rijke klant.
De hoofdrollen werden gespeeld door Brooke Shields, Keith Carradine en Susan Sarandon.
De film werd geprezen om zijn goede sfeer, mooie beelden en subtiele emoties, maar ook bekritiseerd om zijn ongemakkelijke onderwerp en exploitatie van de jonge actrice.
Gisteren nog vandaag
Hij was een van de populairste filmsterren van zijn tijd, vooral bekend om zijn rollen in historische en avonturenfilms.
Hij was ook de echtgenoot van de beroemde actrice Michèle Morgan, met wie hij een stormachtige relatie had.
Ze trouwden in 1950, maar gingen vaak uit elkaar en weer bij elkaar.
Ze hadden geen kinderen samen, maar Vidal had wel een zoon uit een eerder huwelijk met de actrice Michèle Cordoue.
Vidal leed aan depressie en drugsverslaving, wat zijn gezondheid en carrière ernstig aantastte.
Hij stierf op 10 december 1959 op 40-jarige leeftijd in zijn huis in Parijs.
Gisteren nog vandaag
Isabelle Adjani is geboren uit een Berbers-Algerijnse vader en een Duitse moeder.
Ze had al vroeg een passie voor acteren.
Ze deed mee aan amateurtheater toen ze twaalf jaar oud was.
Op haar veertiende maakte ze haar filmdebuut.
Na enkele bijrollen, kreeg ze in 1974 lovende recensies en veel publieke waardering voor haar rol in de film La Gifle. Dit was haar doorbraak in de Franse cinema.
Het jaar daarop gaf François Truffaut, een icoon van de nouvelle vague, haar haar eerste serieuze hoofdrol in zijn drama L’Histoire d’Adèle H. dat het tragische leven van Adèle Hugo verbeeldt.
Voor haar vertolking van de jongste dochter van Victor Hugo werd ze genomineerd voor een Oscar voor beste actrice.
In 1982 won ze haar eerste César voor beste actrice voor haar rol in de angstaanjagende horrorfilm Possession.
In 1984 kreeg ze opnieuw de César voor haar rol in het zinderende liefdes- en wraakdrama L’Été meurtrier.
Een gerucht dat Isabelle Adjani ziek of dood was, verspreidde zich in januari 1987. Om het te ontkrachten, verscheen de Franse actrice op 18 januari in het journaal op de Franse Tv-zender. Ze toonde aan dat ze in goede gezondheid en vol leven was.
In 1989 speelde ze de hoofdrol in de tragische biopic Camille Claudel.
Ze kreeg hiervoor haar derde César-prijs en haar tweede nominatie voor een Oscar voor beste actrice.
De film werd ook genomineerd voor de beste film in een vreemde taal.
Door deze grote bekendheid werd ze door het tijdschrift People uitgeroepen tot een van de 50 mooiste mensen ter wereld.
Voor haar hoofdrol in het bloedige historisch drama La reine Margot (1994) ontving ze haar vierde César.
Vijftien jaar later kreeg ze haar voorlopig laatste César met het drama La Journée de la jupe (2009).
Als zangeres heeft Adjani ook een carrière opgebouwd.
Ze bracht een album (1983) uit dat werd geproduceerd door Serge Gainsbourg.
Hij schreef ook de muziek voor het album Isabelle Adjani. Het nummer Pull marine was een groot succes en werd haar meest bekende muzikale prestatie.
Adjani is moeder van twee zonen. Barnabé (1979) is de zoon van haar relatie met cameraman en regisseur Bruno Nuytten.
Gabriel-Kane Day-Lewis (1995) is de zoon van haar relatie met de Britse acteur Daniel Day-Lewis.
In 2002 begon ze een relatie met de Franse muzikant Jean-Michel Jarre.
Deze relatie trok veel aandacht in de media, maar hield geen stand en eindigde in 2005.
Gisteren nog vandaag
De Amerikaanse schrijver Henry Miller en zijn gekende uitspraak:
Op een dag word je wakker, kijk je in de spiegel en constateer je dat je je vader staat te scheren.
Jane Wyman, geboren als Sarah Jane Mayfield op 5 januari 1917, was een Amerikaanse actrice.
Ze ontving een Academy Award (1948), vier Golden Globe Awards (1948, 1950, 1951 en 1983) en nominaties voor twee Primetime Emmy Awards (1957 en 1959).
Haar filmcarrière begon op 17-jarige leeftijd bij Paramount Pictures, waar ze danste in het koor voor Dance Director LeRoy Prinz in 1934.
Ze tekende haar eerste studiocontract met Warner Bros. in 1936 op 19-jarige leeftijd¹.
Ze was getrouwd met Ernest Wyman (1933-1935), Myron Futterman (1937-1938), Ronald Reagan (1940-1949), en Frederick Karger (1952-1955, 1961-1965).
Ze had ook relaties met Cesar Romero (1989), Greg Bautzer (1950 – 1952), Lew Ayres (1948 – 1949) en Manny Sachs.
Jane Wyman overleden op 10 september 2007 op 90-jarige leeftijd (Joepie 27 november 1983)
Elvis Presley en zijn laatste vriendin Ginger Alden hadden een korte, maar intense relatie in het laatste jaar van zijn leven.
Ze leerden elkaar kennen op 19 november 1976, toen Elvis Ginger en haar familie uitnodigde in Graceland.
Ginger was toen net 20 jaar oud geworden, terwijl Elvis 41 was. Ze werden al snel verliefd en Elvis vroeg haar ten huwelijk met een grote diamanten ring.
Ginger was de laatste persoon die Elvis levend zag op de ochtend van zijn dood op 16 augustus 1977.
Ze vond hem bewusteloos in de badkamer en belde om hulp. Na de dood van Elvis bleef Ginger in rouw en probeerde ze haar leven weer op te bouwen.
Ze erfde niets van zijn nalatenschap, maar ze hield wel de verlovingsring die hij haar had gegeven.
Ze trouwde later met een andere man en kreeg een zoon.
Ze schreef ook een boek over haar tijd met Elvis, getiteld “Elvis and Ginger: Elvis Presley’s Fiancée and Last Love Finally Tells Her Story”.
Ze was bevriend met Lisa-Marie Presley, de dochter van Elvis, en bleef dat tot Lisa-Marie stierf (Joepie 26 november 1978).
Haar echte naam was Maria Anna Sofia Cecilia Kalogeropoulos en ze kwam ter wereld in New York, als dochter van arme Griekse immigranten.
Haar ouders scheidden toen ze jong was en ze had een moeizame relatie met haar moeder, die haar streng en ambitieus opvoedde.
In 1937 verhuisde ze met haar moeder terug naar Griekenland, waar ze haar eerste zangopleiding kreeg in Athene.
Ze maakte haar debuut in 1941 en bouwde al snel een internationale carrière op, met optredens in de belangrijkste operahuizen van Europa en Amerika.
Haar stem, die zowel dramatisch als lyrisch was, stelde haar in staat om een breed repertoire te zingen, van belcanto tot verismo.
Ze stond ook bekend om haar acteertalent en haar interpretatie van complexe personages.
Ze trouwde in 1949 met de rijke industrieel Giovanni Battista Meneghini, die haar manager werd, maar scheidde van hem in 1959 na een affaire met de Griekse scheepsmagnaat Aristoteles Onassis.
Deze relatie duurde tot 1968, toen Onassis haar verliet voor Jacqueline Kennedy, de weduwe van de Amerikaanse president.
Callas had geen kinderen, hoewel er geruchten waren dat ze een miskraam had gehad of een kind had afgestaan.
Ze stierf op 16 september 1977 in Parijs, op 53-jarige leeftijd, aan een hartaanval.
Op haar begrafenis waren tienduizenden mensen naar Parijs gekomen
De dienst werd gehouden in de Grieks-orthodoxe kerk aan de Rue Georges Bizet in Parijs.
Daarna werd haar lichaam gecremeerd en werd haar as in het columbarium geplaatst op de Parijse begraafplaats Père Lachaise.
Daar werd op dezelfde dag haar as gestolen en gelukkig twee dagen later teruggevonden.
In 1979, conform haar eigen wens, werd de as uitgestrooid voor het eiland Skorpios in de Ionische Zee.
Bertolucci werd geboren in Parma, als zoon van een kunsthistoricus en dichter Attilio Bertolucci.
Hij volgde in de voetsporen van zijn vader en zijn broer, die ook filmregisseur en scenarioschrijver werd.
Bertolucci begon al op jonge leeftijd te schrijven en won prestigieuze literaire prijzen voor zijn eerste boek.
Hij kreeg ook de kans om te werken met Pier Paolo Pasolini, een andere invloedrijke Italiaanse regisseur, die hem aanstelde als eerste assistent voor zijn debuutfilm Accattone (1961).
Bertolucci toonde al snel zijn eigen visie en stijl, die hem de aandacht trokken van Sergio Leone, die hem vroeg om mee te schrijven aan het scenario voor Once Upon a Time in the West. (Leone verwierp later het scenario omdat hij het te intellectueel vond voor het Amerikaanse publiek.)
Bertolucci maakte naam als regisseur in de jaren 60 met films als La commaro secca (1962), Prima della rivoluzione (1964) en Ballata da un miliardo (1967), die getuigden van zijn politieke en sociale bewustzijn.
Hij verhuisde naar de VS, waar hij de controversiële film Last tango in Paris (1972) maakte, met Marlon Brando en Maria Schneider in de hoofdrollen.
De film veroorzaakte een schandaal door zijn expliciete seksuele inhoud, maar leverde hem ook twee Oscarnominaties op voor beste regisseur en beste acteur.
Bernardo Bertolucci, heeft in een interview met Twan Huys voor het televisieprogramma College Tour in 2013 bevestigd dat hij en Marlon Brando voorafgaande aan de opnames van de bekende boterscène zonder medeweten van Schneider hadden afgesproken dat Brando haar tijdens het filmen bij verrassing zou aanranden, omdat Bertolucci haar reactie als meisje wilde filmen en niet haar reactie als actrice.
Bertolucci bekende altijd wroeging te hebben gehad over deze aanpak.
In 1976 maakte hij 1900 of Novecento, een episch historisch drama over de klassenstrijd in Italië in de 20e eeuw, gezien door de ogen van twee vrienden die in 1900 geboren zijn, maar uit elkaar groeien door hun verschillende achtergrond.
De film had een sterrencast met onder anderen Robert De Niro, Gérard Depardieu, Burt Lancaster en Donald Sutherland.
Zijn grootste triomf was The last emperor (1987), een biografische film over de laatste keizer van China, die hij mocht opnemen in de Verboden Stad in Peking.
De film won negen Oscars, waaronder die voor beste film, beste regisseur en beste scenario. Bernardo Bertolucci won persoonlijk twee Oscars voor deze film.
Hij regisseerde ook andere succesvolle films, zoals “The sheltering sky”, “Little Buddha” en “Stealing beauty”.
Bertolucci combineerde politieke thema’s met intense liefdesverhalen in zijn werk.
Hij leed aan een ernstige ziekte en zat in een rolstoel na een ongeluk, maar bleef actief in de filmwereld tot zijn dood in 2018 op 77-jarige leeftijd.
Het was 60 jaar geleden dat het tijdschrift Panorama te gast was bij Claudia Cardinale, de Italiaanse actrice die toen bezig was met de opname van de film Circus World met John Wayne en Rita Hayworth.
De regie was in handen van Henry Hathaway.
In een exclusief interview vertelde ze over haar passie voor het circus en western films(Panorama 26 november 1963).
George Peppard was een Amerikaanse acteur, regisseur en producent, die vooral bekend werd door zijn rol als kolonel John “Hannibal” Smith in de televisieserie The A-Team.
Hij speelde ook in verschillende films, zoals Breakfast at Tiffany’s, The Blue Max, The Carpetbaggers en How the West Was Won.
Hij begon zijn carrière als theateracteur en nieuwslezer voor een lokaal radiostation in Pittsburgh.
Hij had een moeilijke jeugd, want zijn vader overleed toen hij nog jong was.
Hij zocht troost in de drank, maar wist uiteindelijk zijn verslaving te overwinnen.
Hij stopte ook met roken nadat hij longkanker had gekregen.
Hij had een turbulent liefdesleven, want hij trouwde vijf keer met verschillende vrouwen.
Hij had ook veel affaires met andere actrices.
Hij stierf op 8 mei 1994, op 65-jarige leeftijd aan longkanker en daardoor te zwak om een longontsteking te overleven.
Hij werd begraven in zijn geboorteplaats Dearborn, Michigan.
Haar dood was het tragische einde van een leven vol drama, eenzaamheid en verdriet.
Christina Onassis werd geboren in een wereld van rijkdom en luxe, maar ook van rivaliteit en schandalen.
Haar broer Alexander kwam in 1973 om bij een vliegtuigongeluk, waardoor Christina na het overlijden van haar vader in 1975, 55 % van het fortuin erfde. De andere 45 % was voor Jacqueline Kennedy Onassis.
Gisteren nog vandaag
Christina Onassis erfenis bestond onder andere uit onroerend goed, bedrijven, aandelen, kunst, het privé-eiland Skorpios en een privé-vliegtuig.
Ze trouwde vier keer, maar geen van haar echtgenoten kon haar gelukkig maken.
Ze leed aan depressie, eetstoornissen en drugsverslaving.
Ze zocht troost in haar enige kind, Athina, die ze kreeg uit haar derde huwelijk met Thierry Roussel.
Maar ook die relatie was niet harmonieus, want Roussel verliet haar voor een andere vrouw en vocht om de voogdij over Athina.
Gisteren nog vandaag
Christina Onassis stierf in Buenos Aires, waar ze was om de doop van haar peetzoon bij te wonen.
Ze werd gevonden in de badkuip van een herenhuis in Buenos Aires.
Haar dood werd toegeschreven aan een overdosis pillen, hoewel sommigen ook speculeerden over zelfmoord of moord.
Haar lichaam werd overgevlogen naar Griekenland en begraven op het privé-eiland Skorpios, naast haar vader en broer.
Haar dochter, Athina Roussel was de enige erfgenaam en was succesvol als amazone en nam deel aan internationale springwedstrijden.
Ze studeerde in Zwitserland en Brussel.
Ze was getrouwd met de Braziliaanse ruiter Alvaro de Miranda Neto en dit van 2005 tot en met 2017.
Tijdens hun huwelijk woonde het koppel in Antwerpen en Zwitserland.
Daarom verliep de gerechtelijke procedure tot scheiding ook in Antwerpen.
Na de scheiding verhuisde ze naar Griekenland.
Gisteren nog vandaag
Toen gisteren nog vandaag was 