Tag: Gent

Vandaag, 160 jaar geleden, de geboorte van de Gentse uitvinder Leo Baekeland.

Leo Baekeland werd geboren op 14 november 1863 in Gent, als zoon van een herbergier en schoenmaker.

Hij studeerde aan de universiteit van Gent en behaalde op 21-jarige leeftijd zijn doctoraat in de natuurwetenschappen.

Hij trouwde met Céline Swarts, de dochter van zijn professor, en emigreerde in 1891 naar de Verenigde Staten.

Daar richtte hij zijn eigen bedrijf op dat fotopapier produceerde dat bij kunstlicht kon worden ontwikkeld.

Hij verkocht zijn patent op Velox-fotopapier aan Eastman Kodak voor een miljoen dollar.

Met het geld dat hij verdiende, financierde hij zijn eigen chemisch onderzoek naar synthetische materialen.

Hij wilde een vervanger vinden voor schellak, een hars die werd gebruikt voor elektrische isolatie, maar schaars en duur was.

Na veel experimenteren ontdekte hij dat hij door fenol en formaldehyde onder hoge druk en temperatuur te laten reageren, een nieuwe stof kon maken die hard, hittebestendig en veelzijdig was.

Hij noemde deze stof bakeliet en kreeg er in 1909 een patent op. Bakeliet werd al snel een succesvol product dat de basis legde voor de verdere ontwikkeling van kunststoffen.

Leo Baekeland werd multimiljonair door zijn uitvinding van bakeliet.

Hij kreeg ook veel erkenning en onderscheidingen voor zijn werk, zoals de Franklin Medal in 1940.

Hij had echter ook veel conflicten met zijn zoon over het beheer van zijn bedrijf en zijn erfenis.

In 1939 verkocht hij zijn bedrijf aan Union Carbide en trok hij zich terug uit het openbare leven.

Hij werd steeds excentrieker en leefde als een kluizenaar op zijn landgoed in Florida, waar hij een tropische tuin probeerde aan te leggen.

Hij overleed op 23 februari 1944 aan een hersenbloeding in een sanatorium in New York.

Leo Baekeland staat bekend als de vader van de kunststoffen, omdat hij in 1907 het eerste synthetische plastic uitvond: bakeliet.

Bakeliet was een revolutionair materiaal dat gebruikt werd voor allerlei toepassingen, zoals telefoons, radio’s, isolatie, auto-onderdelen en zelfs sieraden.

Bakeliet was ook het begin van een nieuw tijdperk in de chemische industrie, waarin vele andere soorten kunststoffen ontwikkeld werden.

Leo Baekeland was een geniale en ambitieuze uitvinder, die zijn leven wijdde aan het zoeken naar nieuwe oplossingen voor praktische problemen.

Gisteren nog vandaag

Cliff Richard in de Joepie van 13 november 1983

Richard is een van de bekendste zangers van Groot-Brittannië, maar zijn leven begon heel anders.

Hij werd geboren als Harry Webb in India, waar zijn vader werkte voor een spoorwegmaatschappij.

Toen hij acht jaar oud was, brak de Tweede Wereldoorlog uit en moest zijn familie India verlaten.

Ze wilden eigenlijk naar Australië gaan, maar uiteindelijk kozen ze voor Engeland, waar ze meer familie en vrienden hadden.

Ze kwamen aan in Tilbury na een lange bootreis en moesten eerst in een opvangcentrum wonen.

Daarna kregen ze een huis in Waltham Cross, waar Harry naar school ging.

Zijn vader vond een baan bij een radiobedrijf en zijn moeder werkte in een fabriek.

Harry ontwikkelde al snel een passie voor muziek en begon te zingen in een kerkkoor.

Later richtte hij een band op met zijn vrienden en veranderde zijn naam in Cliff Richard.

Hij werd al snel beroemd met zijn rock-‘n-roll-liedjes en groeide uit tot een popicoon.

Cliff Richard, heeft een week geleden, op 83-jarige leeftijd een nieuw album uitgebracht, met als titel Cliff with strings, My Kinda Life.

Op dit album geeft hij een nieuwe draai aan zijn eigen klassiekers, begeleid door een strijkorkest.

De eerste single van het album is The Young Ones, een van zijn grootste hits uit de jaren zestig, die nu een frisse en elegante klank krijgt.

Vandaag op deze dag in 1933, eerstesteenlegging van de Heilig Kruiskerk in Mechelen (12 november 1933

De kerk herbergt een kostbaar kunstwerk: een gotisch kruisbeeld uit de 15e eeuw.

Het kruisbeeld heeft een bewogen geschiedenis.

Het was oorspronkelijk te zien in de Kapel van het Bruine Kruis, die in 1358 werd opgericht.

De kapel werd verwoest door de Calvinisten in 1580 en Begin 17e eeuw werd hij gerestaureerd, maar in 1797-1798 tijdens de Franse revolutie werd hij gesloten en uiteindelijk gesloopt.

Het kruisbeeld werd echter gered en gerestaureerd in de 17e eeuw.

Gisteren nog vandaag

Meer dan 200 jaar geleden, brand in de Gentse Sint-Baafskathedraal.

Uit derde deel van “Den ontwerp-maeker van Oost-Vlaenderen, ofte Kasteelen in Spagnien” van Joseph Jacques Kiekepoost blijkt dat hij ooggetuige was van de brand die op 11 september 1822 uitbrak in de Gentse Sint-Baafskathedraal.

Hij noteert:

“Het heeft weynig gescholen, of ik heb, den 11 september 1822, den schoonen Orgel en den Oxzael daer zien worden den roof der vlammen.

Ik mag my vleyen dat, zonder my, ik die bynae met de eerste in deze Kerk alsdan getreden heb, den overschoonen Predik-stoel t’eenemael afgebroken zoude geweest zyn; want men was alreede bezig met hem van een te breken; ja zelfs eenige figueren waeren al weggesleept.

Ik zeyde aen de afbrekers: “dat het onmogelyk was den Predik-stoel te konnen redden, en dat het beter was, kwaed over kwaed, de kans te waegen, en indien het slegt ging, hem te laeten verbranden.” Dit zeggen heeft de afbrekers wederhouden en alles is volgens wensch uytgevallen; de verwyderde figueren zyn daer naer herstelt geworden, en al wat men had afgebroken. De verwerring die daer voorviel en vryelyk mag vergeleken worden by eene by eene beeldstormery ofte plondering, is onbeschryvelyk.

Men droeg alles van uyt de Kerk, hier en daer. Een groot deel wierd gedraegen en vervoert naer den Kauter ofte de Wapen-plaets. Daer onder bevond zig de lyk-baer.

Waer ’t zaeke men mynen voorstel had willen volgen; myn gedagt was, al het volk uyt de Kerk te doen gaen, uytgenomen 25 werkzaeme lieden met de noodige werktuygen.

Ik stelle my voor, dat ik door het vryhouden van de gaeten van communicatie, al wat zig van binnen bevond, uytgenomen eenige wapenen in den Choor, van de brand zoude bevryd hebben; zoo dat het onnoodig zoude geweest hebben het alderminste te verplaetsen.

Maer myn zeggen wierd aenzien als eenen “pet en l’air”, en zy hebben hunne koppigheyd gevolgt.

Dezen geweldigen brand ontstond, zoo gezeyd is, den 11 september 1822, ontrent een ure naer den middag, door de onvoorzigtigheyd der loodgieters.”

Dit verslag is bij mijn weten, toe nu toe, nog nooit ergens aangehaald (artikel geschreven door Geert Vandamme)

45 jaar geleden, Bryan Ferry neemt afscheid van het hitwerk met zijn nieuw soloalbum.

Bryan Ferry, bracht in 1978 zijn vijfde solo studioalbum uit, getiteld The Bride Stripped Bare.

De titel is een verwijzing naar een kunstwerk van de Franse kunstschilder en beeldhouwer Marcel Duchamp, dat Ferry bewonderde.

Het album werd geproduceerd door Ferry en dit samen met Rick Marotta, Simon Puxley, Steve Nye en Waddy Wachtel.

Het album bevat zowel eigen composities van Ferry als covers zoals Hold On, I’m Coming van Sam and Dave, een nummer geschreven door David Porter & Isaac Hayes, The Same Old Blues van en geschreven door J J Cale, Take Me To The River van en meegeschreven door Al Green en What Goes On van The Velvet Underground en geschreven door Lou Reed.

Het album werd geen groot commercieel succes, maar kreeg wel goede kritieken van de pers.

De enige hit die het album voortbracht was de single “Sign of the Times”, die de top 40 bereikte in het Verenigd Koninkrijk.

Zowel in Vlaanderen als in Nederland bereikte de single niet de hitparade.

De geschiedenis van het ontstaan van het Justitiepaleis in Gent.

In het Staatsblad van 4 augustus 1832 verscheen een wet, dat de oprichting van een Beroepshof te Brussel, te Gent en te Luik voorzag.

Destijds bestond er in Gent een Tribunaal van Eerste Aanleg, die zittingen hield in het voormalig Jezuïetenklooster gelegen in de Volderstraat en waar er een meisjesschool gevestigd was.

In het Stadhuis van Gent werden de zittingen gehouden voor zowel het Assisenhof, de Handelsrechtbank en het Vredegerecht.

Maar een Justitiepaleis dat was er toen nog niet. Zelfs het Hof van Beroep kwam nog enkele zalen opeisen in het Stadhuis voor hun zittingen en werkzaamheden.

Daardoor stelde de Eerste Voorzitter Charles Massez voor, om een eigen Justitiehuis op te richten, op de terreinen waar het klooster en de kerk der Recoletten tot in 1798 was ingeplant en daarna werd gesloopt.

Het voorstel werd in de gemeenteraadszitting van 21 januari 1835 aangenomen.

Het bestek werd door de stedelijke bouwmeester Lodewijk Roelandt opgemaakt, die de verzekering gaf, dat de voorziene kosten de som van 820.000 Belgische fr. toen niet zouden overschrijden.

Het paleis werd gebouwd tussen 1836 en 1846, naar een ontwerp van de architect Louis Roelandt.

Het is een voorbeeld van de neoclassicistische stijl, die in die tijd populair was in Europa.

Het paleis heeft een symmetrische opbouw, met een centrale koepel en twee vleugels.

De voorgevel is versierd met zuilen, beelden en reliëfs die verwijzen naar de rechtspraak en de rechtsgeleerdheid.

Het Justitiepaleis was niet het eerste gerechtsgebouw in Gent.

Al in de middeleeuwen was er een schepenhuis, waar de schepenen of rechters zetelden.

Dit gebouw stond op de hoek van de Botermarkt en de Hoogpoort, maar werd afgebroken in 1782.

In de Franse tijd werd het Hof van Beroep gevestigd in het voormalige bisschoppelijk paleis aan de Reep.

Dit gebouw voldeed echter niet aan de eisen van de moderne rechtspraak, en daarom werd besloten om een nieuw paleis te bouwen op een ruimere locatie.

De keuze viel op het terrein van het Sint-Elisabethbegijnhof, dat in 1824 door de staat was onteigend.

Het begijnhof was een religieuze gemeenschap van vrouwen die zich wijdden aan gebed en liefdadigheid.

Het bestond al sinds de 13e eeuw en had een eigen kerk, kapel, ziekenhuis en kloostergebouwen.

Het begijnhof werd echter gezien als een symbool van het ancien régime, en moest plaatsmaken voor het nieuwe Justitiepaleis.

De bouw van het paleis verliep niet zonder problemen.

Er was veel kritiek op het ontwerp, dat te pompeus en te duur werd gevonden.

Er waren ook technische moeilijkheden, zoals de instabiliteit van de grond en de verzakking van de koepel.

Bovendien brak er in 1842 een grote brand uit in het paleis, die veel schade aanrichtte.

Het duurde uiteindelijk tien jaar voordat het paleis voltooid was.

Het Justitiepaleis heeft sindsdien verschillende functies gehad.

Het was eerst het Hof van Beroep, daarna het Hof van Assisen, en nu het Hof van Beroep voor Oost- en West-Vlaanderen.

Het paleis heeft ook verschillende restauraties ondergaan, om het aan te passen aan de veranderende noden en normen.

Zo werd er in 1970 een nieuwe vleugel toegevoegd aan de achterzijde, waar nu de correctionele rechtbank zetelt.

Het Justitiepaleis in Gent is meer dan een gerechtsgebouw. Het is ook een monument dat getuigt van de geschiedenis en de cultuur van de stad.

Het is een plek waar recht wordt gesproken, maar ook waar kunst wordt bewonderd.

Het paleis herbergt namelijk een rijke collectie schilderijen, beelden, meubels en archieven, die de evolutie van de rechtspraak en de rechtsgeleerdheid illustreren.

Het paleis is ook regelmatig open voor het publiek, bijvoorbeeld tijdens erfgoeddagen of tentoonstellingen.

Vandaag is het Allerzielen, een dag waarop we de mensen gedenken die ons zijn voorgegaan.

Een van de bekendste begraafplaatsen in Vlaanderen is het Campo Santo in Sint-Amandsberg, een deelgemeente van Gent.

Deze begraafplaats is vernoemd naar het gelijknamige kerkhof in Rome en is de laatste rustplaats van vele bekende figuren uit de katholieke, culturele en financiële wereld.

Maar ook enkele vrijzinnigen hebben hier hun graf gevonden.

Het Campo Santo ligt op een heuvel waar volgens de overlevering de heilige Amandus in de zevende eeuw het evangelie verkondigde.

Gisteren nog vandaag

Op de top staat de Sint-Amanduskapel, een barok bouwwerk uit 1720.

Rondom de kapel staan oude bomen die getuigen zijn van de geschiedenis van deze plek.

De eerste persoon die hier werd begraven was Marie de Hemptinne, een rijke dame die veel geld schonk aan goede doelen.

Gisteren nog vandaag

Zij stierf in 1847 en liet haar landgoed na aan de kerk.

Sindsdien zijn er meer dan 130 grafmonumenten opgericht, die beschermd zijn als cultureel erfgoed.

Onder de beroemdheden die hier liggen, zijn er veel schrijvers, schilders en componisten.

Gisteren nog vandaag

Zo vinden we hier onder andere de graven van Cyriel Buysse, Maurice Maeterlinck, Gustave Van de Woestyne, Jules De Bruycker en Arthur Verhaegen.

Ook de Gentse acteur Cyriel Van Gent, die eigenlijk Cyriel Verbrugghen heette, ligt hier begraven.

Ook mijn papa heeft hier zijn laatste rustplaats gevonden. (Foto’s met dank aan Beeldbank Stad Gent en Claude Faseur)

Gisteren nog vandaag